Lion Head Baguio Novels & Stories

I know he’s trying to piss me off! "Masusuot mo ba lahat ng ito? Syempre dapat lang, ang mamahal kaya!" he said as he followed me, carrying the paper bags. "Magbabakasyon ka ba sa ibang bansa? Sigurado hindi mo naman masusuot ang iba dito kasi nasa Pilipinas tayo. Init kaya." I just shook my head before entering the store where my favorite designer bags are. I just bought an Alexander McQueen shoulder bag and a Balenciaga handbag. I also got a Bvlgari purse before going to the counter.

Sumunod siya rito. "Nasaan tayo?" tanong niya. "Sa Baguio, Benguet. Baguio is the flower capital of the Philippines and known for their Panagbenga Festival," paliwanag nito. Tumango siya. Hindi na bago sa kaalaman niya ang tungkol doon pero nakakamangha pa rin na makita niya ang Baguio ng personal.

Ang unang feature piece—ang pinaka-proud kong disenyo, isang serye ng leather handbags na inspirado sa pamana ng Pilipinas—ay inilabas sa ilalim ng malambot na liwanag ng spotlights. May mga bulalas ng paghanga na tumunog sa gallery. Nag-flash ang mga camera. Naramdaman ko ang haplos sa kamay ko, at nagtagpo ang madilim na mata ni Cairo sa akin, puno ng pagkamangha. “They love it,” bulong niya, mababa ang boses, pero ang pride niya ay nagdulot ng init sa dibdib ko. Tumango ako, hinigpitan ang hawak sa kamay niya. “Pinaghirapan natin ‘to… para sa lahat. Para sa mga bata, para sa Veron, para sa lahat ng pinangarap natin.”

Dahil napakalaki ng Cebu, kailangan niya ang koneksyon at kapangyarihan ni Rowan para mahanap sila. Habang sa paanan ng bundok, masaya ang atmosphere. Kakabalik lang nina Bajeck at Dominic na may dalang tatlong kuneho, isang malaking usa, at isang pambihirang silver fox na kumikinang ang balahibo. "Tingnan mo ang huli natin!" pagmamalaki ni Bajeck. "Ito na ata ang pinakamalaking na huli ngayong buwan."

A few hours later…. Dumaan muna si Mrs. Tuazon sa Andi Lune, isang sikat na tindahan ng luxury bags sa BGC. Pampalubag loob sana niya sa mga amigas niya kung darating siyang mag-isa. Naiistress siya dahil sa naiisip na baka si Danica lang ang dahilan kung bakit gusto siyang makita ng mga amigas. Habang iniikot ang display ng luxury bags may napansin siyang pamilyar na tindig, matangkad at parang modelo kung manamit. Naka-sunglasses kahit nasa loob ng tindahan.

Napailing nalang ako sa sinabi nila tsaka pumasok sa loob ng van kung saan kasama ko ang mga babae. Napatingin ako sa paper bag at namangha ako nang makita ang loob noon. Isa siyang school bag, simple lang tignan, pero gagi! Limited edition ito ni Tita Ame na nagkakahalagang kalahating milyon dahil sa materials na gamit! It was Tita Ame who really stitched this bag, napakaganda ng design. Hindi mo mahahalatang ordinary lang siya dahil narin sa signature ni Tita Ame, isama pa ang logo ni Tita. “Gagi kainggit! Sabihan ko nga si Tita gawan din ako niyan!” Naiiyak na sabi ni Hope.

"Ganyan na lang ba ang pananaw mo? Akala mo ba isang department store lang ang kaya niyang itayo?" "Dad, hindi ba masyado mong pinaniniwalaan si Esteban? Sa lugar na tulad ng Sandrel, talagang posible bang makapagtayo siya ng isang napakalakas na mall? Ang Laguna nga ang may pinakamalaking shopping mall sa Asya pagdating sa sales, dahil nasa isang core city ito at naroroon ang pinakamaraming luxury brands sa buong kontinente." paliwanag ni Tian Honghui.

“Claire! Hindi ko sukat akalaing dito ka rin pala bumibili ng bag.” Hindi na kailangang lumingon ni Claire para alamin kung sino ang nagsalita dahil kilala na niya kung sino iyon, si Veena. Kinuha niya ang bag na nagugustuhan. Isa iyong Hermes Faubourg birkin bag, a limited edition bag. Sa unang tingin pa lang ay alam na ni Claire na magugustuhan iyon ni Mosheire dahil bagay na bagay ang klase ng bag sa personalidad nito. Cold but majestic. Hawak ang bag ay nilingon niya si Veena. “Hmm…”

Malamig, tahimik, at tila pinapaalala sa’yo kung gaano ka kalungkot kapag mag-isa ka. Si Lia Santiago ay nakaupo sa far end ng Luna Azul, isang hidden bar sa Baguio na kilala lang ng mga local artists at ng mga gustong tumakas sa ingay ng siyudad. Halos maramdaman mo ang faint scent ng coffee at whiskey na humahalo sa wet pine air. Jazz music floated softly sa background, at ang low hum ng mga boses at clinking glasses ay nag-create ng cozy, almost intimate vibe.

"Luis?" Napabalikwas siya ng tayo noong marinig ang boses ni Mahana na bagong dating lang. May dala itong shoulder bag na kulay red at nakatungo ang tingin nito sa gawi niya. "Bakit hawak-hawak mo 'yan?" Nagtatakang tanong ni Mahana nang mapansin ang pamilyar na gamit na nasa kamay ng lalaki. Napatingin si Luis sa kanyang hawak. "Eto? Ah? Na-napulot ko lang."