Novel & Cerita Literotica Tagalog

"Remember,Hindi ka nalunod kanina pero ngayon..lulunurin Kita sa sarap" OMG! So galit na siya?! ------------

Pantalon na itim sa ibaba at high-cut sneakers na may shades ng gray. Niligpit niya ang buhok sa ilalim ng suot na bullcap. Dahil doon ay naging visible ang calligraphic tattoo sa likod ng kanan niyang tainga. Letrang L iyon, na may maliit na roses vine pababa sa kaniyang batok. Akala ng iba, pangalan niya ang L. Ang totoo, Larissa ang ibig sabihin niyon. Tulad ng roses na nababalot ng tinik, masarap pero masakit mahalin ang dalaga.

Mas ligtas. Masakit. Lalo sa dibdib. At alam kong hindi lang ito pisikal. Ito 'yung sakit na walang gamot. 'Yung alam mong mahal mo ang isang tao, pero hindi ka kailanman mamahalin pabalik. Tama ba ang desisyong tanggapin ang alok niya na bigyan ng pagkakataon ang pagsasama namin?

Nagbabadya ang pagputok ng bukang liwayway, ang pag-aagaw ng dilim at liwanag. “Te amo más de lo que te imaginas. Hasta que nos volvamos a encontrar, mi tigresa. (Mahal kita higit pa sa inaakala mo. Hanggang sa muli nating pagkikita, aking tigresa.)” Kasabay ng kaniyang mga katagang sinambit ay ang tuluyang paglaho ng buong katawan ko at ang paglalapat ng aking noo sa malambot niyang labing kulay kalimbahin. ‘Hanggang sa muli nating pagkikita.’

Marahan siyang humarap dito. Nagulat siya sapagkat isang babaeng nakadamit maharlika ang kanyang nabungaran. Nakatayo ito sa may pintuan at napaliligiran ng limang kawal. Mayroon ding dalawang babaeng tagasilbi ang nakatayo sa kanyang likuran. Nakilala ang isa sa mga ito. Si Meliana, ang natatangi niyang tagasilbi noong siya pa ay nasa piling ni Braxton. Makahulugang tumingin sa kanya ang babae at tila may ipinapahiwatig. At nakita nga niya sa kaliwang bahagi ng kanyang braso ang ‘Marka ng Katapatan’ ni Meliana sa kanya. Ang markang iyon ang nagsisilbing ugnayan ng tagasilbi at ng kanyang amo. Hanggat hindi nawawala ang marka ay malalaman ng amo kung ang kanyang taga silbi ay tapat pa rin ba

Lumapit si Leandro kay Juanita at saka gigil ang boses na bumulong. "Wala akong pakialam kung anong istorya pa ang iniisip mo. Lorenzo is my flesh and blood. Kung hindi mo matatanggap iyon, lumayas ka sa pamamahay ko at huwag nang muling magpakita sa'kin. Sa susunod na guluhin mo pa si Lorenzo, kahit isang kusing wala kayong makukuha sa 'kin. Huawg ka nang umasa na may mamanahin ka pa!"

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

"Ano po iyon?" "Ngayong titira ka na kasama namin, kailangan nating mag-doble ingat. Kailangan nating ilihim sa lahat ang pagiging 'taong-lobo' mo." Sinadyang hininaan ni Mercy ang katagang taong-lobo. "Higit na marami ang mga tao rito sa siyudad at hindi rin lahat ay katulad namin ni Simeon na maiintindihan_."

mahinang sabi ni Lucent Nagliwanag ang buong paligid, nakakasilaw. May kung anong mahika ang tumama sa akin. May mga mabibilis akong yabag na naririnig, paakyat ang mga iyon. Ramdam ko na naroon silang lahat, pero wala akong nakikita. "Memoire" boses ni Lucent ang narinig ko. Unti unti akong may nakikita... "Mama? Papa?"

So tinitignan niya ako? The following page was, Bruno Mars? Napangiti ako na naaalala niya din ‘yung sinigaw kong yon. I laughed softly and read the caption: You are beautiful. Not In looks. Not in what other people say. But just the way you are. Shit! Please, magpapakababae lang ako ngayon ha? Puwedeng tumili sa kilig?! Oh my gosh!