Logic Question Tagalog With Answers Novels & Stories

Umalis na kasi siya at si Gail lang ang naiwan. "S-Sino 'yong kasama mo?" Hinihingal na tanong ko kay Gail. "Sino ka? Ha, I know na. Ikaw yung mang-aagaw 'di ba?" Mataray niyang sabi sa akin. "Ayokong makipag-away. Nagtatanong ako ng maayos, sagutin mo rin ako ng maayos!" Napasigaw ako dahil sa sobrang inis ko sa kaniya. Napatingin tuloy ang iba sa amin. Wala akong paki, gusto kong malaman ang sagot niya.

Naalala ko ang masayang mukha ni Mommy tuwing nandito kami. “Where are they now? Bakit hindi mo sila sinama?” Tanong niya. “Wala na sila.” ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"Wala bang iba? Ganito talaga?" "Ayaw mo? Edi wala kang opisina," anito. Isa pa itong Tagalog nito, fluent naman, sakto ang grammar, pero slang. Actually ang cute nito pakinggan kahit medyo awkward sa boses. Kung baga ang pagkasabi nito, 'Ehyaw mo? Edi wola keng owpisina.' Parang natural na natural lang din pakinggan dahil hindi mali ang grammar at deretso ang pagkakasalita.

inis na sagot ko “Bakit? Kaya ba mainit ang ulo mo?” tanong naman ni Blake kaya naman nahilot ko pa ang sentido ko dahil mukhang desidido ang dalawang ito na malaman ang nangyari

May pagka-sarcastic na sagot ko. Mahina siyang bumulong pero sapat na para marinig ko, "Pilosopo." "What did you say?" Tama ba ang narinig ko? Nagsalita siya ng tagalog? "Nothing." She answered. Nangunot ang noo ko at nagtanong sa kanya, "No. Nagtagalog ka?" "Marunong ka magtagalog?" Mukhang nagulat din siya. "Oo. Nakakapagsalita nga ako pero i-ikaw?" Ang akala ko ay hindi siya marunong magtagalog. Si Mama nga kahit na nakapunta sa Pilipinas ay hindi ganun karunong.

Paniniguradong tanong ni Denzel at mabilis na tumango sa kanya ang kaibigan. "Yes!" Buong pag-amin naman ng dalaga dahil wala naman masama sa kanyang mga sinasabi. "Why, ano pumapasok sa isip mo ah?" "Nothing but I want to know if it is true na kayong dalawa lang sa isang silid?" Paglilinaw ng binata. Hindi niya alam kung ano dapat niyang maramdaman sa kanyang nalaman. Ayaw niyang bigyan ito nang malisya pero ang isipan niya ito ang sinasabi.

CHRISTOPHER VILLARAMA POV "Multo? Sa katanghaliang tapat, may mutlo dito sa lugar na ito? Imposible!" seryosong kong sagot sa mga kakibigan ko. Nagpapalinga-linga na din ako sa buong paligid. Umaasa ako na sana mahanap ang babae at nang matulungan man lang

“Hindi ganito dapat matapos ‘to…” Pero wala siyang lakas para magsalita. Sa loob niya, paulit-ulit ang tanong na hindi niya masagot. “Bakit ngayon mo lang sinabing mahal mo siya?” “Bakit huli na?” Sa gitna ng dasal ng pari, may mga salitang Latin at Tagalog na sabay-sabay na bumabalot sa hangin, at bawat isa ay parang huling paalam.

Ngunit umiling lang ang sagot ng babae sa kanya. "wala ka bang maalala kahit kunti?" tanong ni Gabe .Kanina pa ito nakakaintindi ng tagalog pero English ang pagsagot nito sa kanila. "If I remember anything, do you think I need you here?" napakamot nalang siya ng ulo .Medyo maldita ang babaeng kanyang nabunggo. "magpahinga kana miss at baka sakali babalik ang iba mong ala ala"

tanong niya Alam ko ang alin? " Huh? ". naguguluhang usal ko at pinunasan ng bimpo ang mukha niya " Kanina!alam moba? ". malakas na tanong niya Ano bang problema niya? Kung hindi lang siya lasing naku baka hiniwalayan ko na toh " Hindi ko alam..ano ba yun ". naiinis na sabi ko