Lola Basyang Story นิยาย & เรื่องราว

madamdamin kong sabi kay lola na nagtunog mala telenovela. "Hindi masama na muli kang umibig, apo. Marami ka nang hirap at pagsubok na pinagdaanan simula nang mabuntis ka at ngayon ay tama lang na pagbigyan mo naman ang sarili mo. Natuto ka sa mga nagdaang taon kaya alam mo na ang dapat mong gawin at ingatan sa sarili mo." Si lola ay parang maluluha na rin na napansin nina Mama at Kuya Hideyo.

Noong huli silang magkuwentuhan ni Lola Celestina, marami siyang narinig na kuwento tungkol sa kanilang dalawa. Ipinanganak si Lolo Leandro sa isang mayamang pamilya, samantalang si Lola Celestina ay isang ordinaryong babae lamang. Magkasintahan sila noong kolehiyo at maraming unos ang pinagdaanan bago tuluyang magsama. Marami sa pamilya Torres ang tumutol noon, ngunit mahigpit na hinawakan ni Lolo Leandro ang kamay ni Lola Celestina at hindi kailanman binitawan.

mahinahong sabi Lola habang lumalapit kay Hayden. Tumayo si Shelly sa likod ni Lola na may hawak na baso ng tubig, gustuhin niya man pero wala siyang sapat na lakas ng loob na ilantad ang kasinungalingan ni Lola. Mukhang maayos naman ang tono ng pakikipag usap ni Hayden kay Lola kaya lalo siyang nag alangan. ‘Eh paano kung gusto rin naman pala talagang isama ni Hayden si Lola sa loob ng kwarto nito?’

Nakangiti nitong tanong, as expected ma’s mukhang masaya pa si Lola kaysa sa akin. “Tingnan mo ang Lola mo feeling dalaga na naman,” Masamang tiningnan ni Lola si Lolo. “ Ma’s bata ka pa sa dalaga mahal ko.” Pambobola ni Lolo at nag-flying kiss pa kay Lola, natawa naman ako dahil sa napaka-alaskador nito. Tumigil ako sa paglalakad sa tapat ng bahay ni Apollo, kahit nahihiya ako ay hindi naman palaging dapat ko siyang iwasan.

Inosentang wika ni Lola Aida. Kinakabahan man ay ilang beses akong nagpakawala ng malalim na buntong hininga para patatagin ang sarili lalong lalo na sa harapan ng isang mortal na kaaway. Sabay kaming nagtungo ni Lola Aida sa malaking sala kung saan nakaupo ang mag- asawang Villaroman. Hindi lang pala ang mag asawa ang nandirito kundi maging ang abogado ng pamilya Santiago na nakilala ko na rin last week pa. Kami na muna ang maghaharap harap dahil pinagshopping na muna ni lola si Mama Kristina, bagay na mas sinang ayunan ko dahil baka maliitin lang din ng mga ito ang biological mother ko lalo na sa naging buhay niyon bilang isang mababang lipad na babae.

"Well, according sa Lola n'ya, nakita lang s'ya na umiiyak sa ilalim ng puno. Baby pa s'ya no'n. Sanggol, gano'n, eh sakto namang walang tagapag-mana si Lola Eviala, pinalaki n'ya si Crielle. Ipanamana ang ari-arian" "Nasaan na ang Lola n'ya kung gano'n?" "Namatay. A month ago. I mean, isang buwan palang nakakalipas" hindi naman s'ya nagsalita kaya nagkwento na ako. "Lumaki si Crielle na boyish kasi nga gusto n'ya matapang s'ya lagi. Sabi n'ya pa no'n, gusto n'ya, ipakita sa magulang n'yang iniwan s'ya na malakas s'ya kaya nabuhay s'ya. Mahabang kwento kung paano nabuo ang Pentagon at nakakatamad ang magkwento"

Tila seryoso ang pinag-uusapan ng mga ito. Plano niyang maglasing para mamanhid ang kanyang katawan at walang maramdamang kahit konting kirot. Pang-lima na niyang baso ng alak. May kamay na umagaw ng baso sa kanyang kamay. “Akala ko matapang ka. Huwag mo akong biguin sa pagpili ko sa’yo. Ikaw ang perfect match ng apo ko,” sabi ni Lola Rosa.

Mahigpit din na yakap ang itinugon ni Lola sa akin na hinalikan din ang aking noo at pisnge. "How are you, Constancia?" Malaki at buo ang boses ni Lolo. He's also one of those godlike man on earth. Lola is also a goddess. Mga mestiza at mestizo ang dalawa kaya kaming mga Osmeña ay mapuputi and also known for our drop-dead faces, pale-colored skin, and reddish cheeks. "I am so fine, Lolo!" I surpressed my thoughts and mask a happy and smiling face to my Lolo and Lola. Ayoko nga kasing nag-aalala sila, malakas pa naman ang radar nila pagdating sa mga apo nilang problemado.