Apo Ni Lola Novels & Stories

“Lola Tina, pasok na po tayo sa loob. Mainit po dito sa labas masama po blood pressure niyo.” Nakahinga ako nang maluwag nang tahimik na sumama si Lola Tina dito. Ngunit bago pa man ito tuluyang makapasok ay humarap ito sandali. “Aga’y sino ka nga ulit?” “Misha po Lola Tina. Misha Ivonne Hernandez.” Matapos marinig ang sagot ko hindi nakatakas sa mga mata ko ang pagngiti ni Lola Tina. “Pasensya kana’t ako’y naguulyanin na, aga’y pwede mo bang asawahin iyang apo ko?”

Pagdating ko sa bahay ni Lola, nadatnan ko sila ni Lolo George sa balcony at umiinom ng tsaa. “Lola, Lolo, ang pinakamaganda niyong apo ay narito na!” tawag-pansin ko sa kanila. “Ikaw lang naman ang babaeng apo namin, AJ.” Ngumuso ako sa sinabi ni Lola. Nagmano ako sa kanila. “Lola, may mga apo ka na po sa tuhod, remember?” “Hindi talaga magpapaawat itong apo mo,” iiling-iling na sabi ni Lolo. “Dapat sa susunod na bisita mo, may apo na rin kami sa iyo.”

Dahil dito nagkakape ang pinsan ko, dinamihan ko na rin ang binili ko. "Magandang umaga, apo," bungad ni Lola mula sa loob. Dito sila madalas mag-almusal sa labas. May ginawa kasing shed dito si Lolo na napapalibutan ng bulaklak na ginawa naming tambayan. "Wala pa si Jun? Maaga 'yon pumupunta rito, ah." "Baka hindi pa po gising?" sagot ko habang namimitas ng bulaklak. "May kape na po dyan saka pandesal. Mainit pa. Si Lolo po?" baling ko sa kanya. "Naligo na agad?"

Ramdam ko ang kagustuhan nitong magkaapo. "Alam mo naman diba? Tatlo na kayong mga apo ko. At sa inyong tatlo si Oliver at ikaw lang ang inaasahan ko makapag ibigay sa akin ng apo sa tuhod. Hindi ko naman kasi pwedeng aasahan ang isa mong pinsan na si Meguileto. Alam mo naman bakla ang pinsan mong yon" Dahil sa sinabi ni Lola. Napagtanto ko ang rason kong bakit ito gustong gusto ng mag-kaapo.

ani ko at napahagikgik ako nang slight. "Gusto mo bang makita 'yung apo ko? Guwapo 'yon," aniya. Excited sana akong makita 'yung tinuturan ni Lola na apo niya pero naalala ko bigla si Zerudo kaya tumanggi na 'ko sa alok niya. "Huwag na po, Lola. Nakakahiya naman po. At saka, may sarili rin naman pong taste 'yung apo ninyo," wika ko.

Sabi naman ni Lolo Ambo. "Salamat po Lolo, Lola.. kayo po? Kumain na po ba kayo?" Tanong ni Athena. "Medyo busog pa kami Apo, kumain kami ng agahan ng Lolo mo. Hindi na muna namin kayo ginising dahil siguradong puyat kayo dahil sa Barangay Night. Mamaya nalang sigurong tanghalian ulit kami kakain. O s'ya dyan na muna kayo at ako'y may gagawin pa." Nakangiting wika ni Lola Linda.

saad pa ni lola. "Ba't naman magpapacheck up lola? ayos lang ako, baka napgod lang talaga" ngiti ko para mapanatag si lola "Apo hindi kaya..." napatitig ako kay lola ng nakangiti itong nkatingin sakin "Anong hindi kaya lola?" kunot noo kong tanong "Hindi kaya may..." pambibitin nito at lalo pang lumapad ag ngiti

Pilit ko mang itago Ang tunay na nararamdaman ay kusa Naman itong lumalabas. Tumolo narin Ang mga luha ko at napayakap Kay Lola, "I miss you so much Apo ko" Saad nito habang h********n hagkan Ang pisngi ko, napangiti Naman ako at niyakap ulit si Lola "I miss you too Lola" nang mahimasmasan kaming dalawa ay iginiya ako ni Lola paupo sa sofa, "Wala manlang ba akong pasalubong na yakap Mula sa apo ko" natigilan Naman ako nang marinig Ang boses ni Lolo. Apo ko! Parang kanta na nagrereplay sa utak ko, Kay sarap sa pakiramdam nang sa wakas ay narinig ko naring tinawag ako ni Lolo nang Apo ko.

Napabuntong-hininga pa. “Hindi na nakapagtataka kung ganoon ang naging reaksiyon ng apo ko.” Ako naman ang napakunot ang noo ko. Mas lalo akong na-curious. “Ano po ang ibig ninyong sabihin, La?” Humakbang si Lola palapit sa akin, pero hindi niya ako sinagot. Bumuga lang ulit siya ng hangin. “Huwag mo na lang alamin…” Tinapik-tapik niya ang kamay ko.

Iling na wika ng lola Helen niya, kaya hindi niya mapigilan na mapangiti. “Lola naman..” Malambing na wika niya rito. “Paano naman ako Apo? Hindi mo ba ako yayakapin?” Nagtatampo na wika ni Kim. “Lola, yayakapin naman talaga kita.” Wika niya at nilapitan ito.