Lola Basyang Story นิยาย & เรื่องราว

Napatigil saglit si Lucian at kumunot ang nuo "I have my wife and twins antie Lulan, of course I'm busy" sagot nito at nawala agad ang ngiti ng nanay nitong Lorie "Oo, mag bo-bonding kasi kami bukas sa may ilog kasama sila" biglang sangit ni Lola Sita na may ngiti parin sa labi "Puwede pobang sumama Lola?" Biglang ani nitong Lorie at napangiwi ako "Hindi ba't may flight ka bukas sa america iha?" Tanong ni Lola at mabilis umiling ang babae

aniya. “Buntis yan!" Bigla akong napasinghap dahil sa sinabi ni lola at pinalakas n'ya pa ang tono ng boses niya. “Ay sorry iha, nakakaistorbo ba ako? Naiinis kasi ako sa kontrabida na ito na gustong saktan ang bida eh sa buntis siya.” Napanganga na lang ako dahil sa sinabi ni lola. Kumindat pa ito sa akin na parang nasisiyahan sa reaksyon ko. "Nandiyan si Lola mo?” binalik ko ang attention kay Zane na nagsalita.

"Salamat po, Lolo. Ikaw lang po ang nagsabing mabuti akong bata. Sigarado na po ba kayo diyan? Baka nagbibiro lang po kayo." I laughed saying. Throughout my youth, Lolo Theodore was a good Lolo to me. You wouldn't think she was Lola's sister because they had so much conflicting and contrasting habits. Kung saan-saan na din siya nadestino. Our family is really from Bicol, only Lola left Manila to work among her siblings. She was supposed to be a nun but unfortunately, she was raped and Papa was the result of it so her dream stopped. "Ano ka ba! Kailan ba ako nagsinungaling saiyo? Ikaw yata ang paborito kong apo!"

Ngunit sa puso nina Winston at Sarah Jane, mananatili ang alaala ng gabing iyon, isang gabing puno ng panganib, sakripisyo, at ang walang hanggang kapangyarihan ng pag-ibig. Ang Basurerong Bilyonaryo ay hindi na lamang isang basurero. Siya ay isang bayani. Isang bayani na pinatunayan na ang pinakamalaking kayamanan ay hindi ang pera, kundi ang kakayahang ipagtanggol ang mga mahal mo, at ang determinasyong lumaban para sa kapayapaan ng lahat.

bulong niya. Samantala sa selda sa loob ng kastilyo, nakaupo sa sahig si Lola Claro habang pinupunasan ng basang panyo si Brian. Matagal na siyang hindi pumupunta sa kastilyo, pero narito na naman siya—hindi bilang Gentry kundi bilang bihag. Buong akala niya’y katapusan na niya nang araw na iyon sa Atar. Tinanggap na niya sa sarili na hanggang doon na lamang siya dahil namanhid na ang buong katawan niya. Wala na rin siyang malay, at hindi niya alam ang nangyari, pero isang himala na nakaligtas siya. Nagising siya sa pagamutan sa loob ng kastilyo kasama si Brian na may malalim na sugat sa katawan. Ayon sa manggagamot, mas malaking himala na nabuhay pa ang bata. Sandali nang tumigil ang tibok

saad ko. Makalipas ang ilang sandali ay dumating na si Yatco. Inalalayan naman ni Tita si Lola sa pagsakay. Sa may likod silang dalawa naupo at ako naman sa may passenger's seat. Kuwento lang nang kuwento si Lola Anita sa love life niya noong kabataan niya. Oo, tango, ngiti, at tawa lang ang madalas kong maging reaksiyon. ---

"Sana nga, kasi gusto ko kapag tumungtong dito si Hailey makasundo siya ng Lola mo." "Nothing to worry, saka hindi naman mag-i-stay ng matagal si Lola dito, babalik din siya sa Korea, kasi doon sila nakabase ng husband niya." "Lolo mo?" "Hindi, second husband na iyon ni Lola. Maaga siyang nabyuda. Parang 49 lang ata siya noon." "Ang Lola mo, sa mother side o father side?" "Mother side." "Ah...eh, asan ang Mama mo?" panimu lang tanong ko. Curious na kasi talaga ako sa family background niya.

“Narito sa lungsod ang lola mo ngayon?“ tanong niya. “Opo, pero uuwi na rin po siya sa probinsya bukas. Alam niyo naman po 'yon, hindi niya kayang magtagal dito sa lungsod. Mabilis siyang mabagot kapag nasa loob lang ng bahay at hindi makagala sa labas.“ Nagpatuloy ang dalawa sa masayang kuwentuban tungkol kay Lola Celestina, nang biglang dumating si Lola Zonya galing sa ikalawang palapag. Galit pa rin ito tungkol sa insidente sa acupuncture noong nakaraan. Kaya naman nang makita niya si Camila ay agad na sumama ang kaniyang timpla.

mabilis na paliwanag ni Saling. Lumingon si Lola Inggay sa paligid, tinitiyak na walang sumusunod sa amin. "Pasok. Bilisan niyo." Pagpasok ko, agad akong napaupo sa sahig na kawayan. Pakiramdam ko ay bibigay na ang katawan ko. Inabutan ako ni Lola Inggay ng isang basong tubig na may lasang lupa pero nakaka-presko. "Salamat po," bulong ko.

Nagpaiwan si Aling Bebang upang may magbantay sa bahay dahil laganap ang nakawan sa lugar. Nakarating kami ng Bonifacio Public Hospital at inalalayan namin ni Mang Troy si lola na makababa ng tricycle. Ngunit biglang may mantsa ng dugo ako nakita sa palda ni lola na masangsang ang amoy. Napansin din ni Mang Troy, ngunit tinignan ko siya at umiling. Nakuha ni Mang Troy ang ibig ko iparating. Mabuting hindi muna malaman ni lola ito upang ‘di makadagdag sa kanyang alalahanin. “Mang Troy, puwede po ba buhatin papasok si lola?” pakiusap ko.