Novel & Cerita Long-distance Friendship Quotes

Alam niyang busy ito sa trabaho, pero hindi niya maiwasang makaramdam ng lungkot at pangungulila. “Ang hirap pala ng long-distance relationship, Marites,” bungad niya sa kaibigang nakaupo sa harap niya, na tila mas abala sa paghalo ng kanyang iced coffee kaysa makinig. “Gusto mo siyang kausapin, pero ang sagot niya, ‘Okay lang ako.’ Gusto mo siyang makita, pero isang picture lang ang ipapadala niya. Hindi ba siya nahihirapan? Kasi ako, hirap na hirap na.”

Wala akong ganang manuod kaya hinayaan ko nalang ang sarili ko na tumunganga sa banana. Someday I'll be back and never been left again without him. I know, I'll be thousand miles away from him, but I will make sure that my heart is always belong to him no matter what. I hope being far away from him will help us to grown, not only as individual person but also in our relationship. It will determine the patience between us. Minsan kasi pag magka-long distance relationship ay minsan ay naghihiwalay dahil nawawala ang pagmamahal. Mag kaiba ang oras kaya minsan hindi na nagkakausap lost of communication kumbaga.

at iyon ang mahalaga. Ngumiti ako ng mapait. Mayamaya, napatingin ako sa bibliya na nasa aking tabi. Kinuha ko ito at saka binuklat. Hinanap ko ang bible verse about friendship. One who has unrealiable friends soon comes to ruin, but there is a friend who sticks closer than a brother. (Proverbs 18:24 NIV) Natigilan ako sa pagbabasa nang biglang tumunog ang cellphone ko.

Malakas na halakhak lamang ang nagagawa namin ni Lucas sa mumunting bardagulan ng dalawa. Sana ganito palagi kasaya ang gabi ko, hindi 'yong kung ano-ano iniisip ko. Tama nga si Hubert Humphrey no'ng sinabi niyang; 'The greatest gift of life is friendship.' sana lang tumagal ang samahan namin na ito. *** TBC.

“Hindi naman sa gan’on. Ang ibig ko lang sabihin, kahit na matagal tayong hindi magkita at walang contact, alam kong walang magbabago. Kaya hindi na ‘ko nag-alala.” Sumilip ako sa likod at bumelat kay Lance na umiling-iling lang habang nakangiti. Sa loob-loob ko naman ay hindi ko mapigilang hindi panlambutan ng puso. Ngayon ko na-realize na mayroon pa rin akong kaibigan na despite the distance, no communication, kaibigan pa rin ang tingin sa ‘kin. I guess I’m still lucky, after all.

Pakiramdam ko kasi kapag malungkot iyong usually ball of sunshine sa isang team, pamilya, o barkada, you suddenly felt this urge to make them smile and happy again. “Ross, may mga bagay kasi na hindi naman nadadaan sa pera at yaman. Ang tanging paraan lang para makuha mo sila ay pagsikapan mo at patunayang mahal mo,” sensible na sagot naman ng pinsan ko. He smirked painfully and just answered, “Sana mag-weekend na para mapuntahan ko na siya. Ang hirap pala nitong long distance kayo. Hindi ko siya masuyo agad kapag nagtatampo.”

" Its hard to love someone who love someone else. You have to ingnore the pain and swallow your pride. Just to be a friend. But somehow in the end its all worth it cause friendship last longer than love." nanginginig na saad nito habang nakatitig sa wine glass at tuloy tuloy ang pag agos ng luha niya. "Being hopelesly in love with someone who doesn't feel the same way about you was totally suck.

Nagpasya silang magpaikot ng bote tulad sa Truth or Dare na ginawa nila pero sa pagkakataon na yon kapag sa kanila humarap ang napaikot na bote sasabihin nila ang unforgetable moment nila o di kaya ang past experienced na tinatratong nagpabago sa buhay nila at nagbigay sa kanila ng di makalimutang aral sa buhay. Pinaikot ang bote, unang humarap kay Amy. Ikinuiwento nito ang tungkol sa kanyang childhood best friend. Hindi na nagtaka ang kasintahan niya dahil kahit sa nobyo ay bukang bibig din iyon. Sinabi ni Amy na hindi niya makalimutan ang kanyang childhood best friend dahil super close sila ngunit nagkahiwalay ng mga kolehiyo sila dahil sa abroad o ibang bansa nag-aral ang kanyang best fri

How do people in a long distance relationship keep going strong? Keep their faith in each other, their love and promises? 'Cause what's keeping on my mind is, 'I live for twenty five years without someone, I'm sure, I was able to leave on my own.' Pero alam ko naman na lulunukin ko lang ang mga sinabi kong iyon. May mga oras at araw na hindi ako mapakali kapag hindi ko nakikita si Sam, paano na kaya kapag umabot ng buwan o kaya naman ng taon.

Nilapag ko na sa counter ang gitara at binayaran ito. "I can tutor you if you want?" he asked. "Seriously?" nakangiting tanong ko habang binabalik ang wallet sa bag ko. Sinakbit ko na rin sa balikat ang strap ng bag ng gitara at saka hinarap si Torn. "We're not friends though. Unless, you want?" Ngumiti siya at nagkibit-balikat. "Do you like long distance friendship?" "You mean LDF?" Tanong ko at nagsimula na kaming maglakad palabas ng store. "You're leaving?"