Love Beyond Time Novels & Stories

It is really hard to my part na alisin ka kaagad sa puso at isipan ko. "Time is up." Lumunok ako at hindi pa rin ako lumingon at gumalaw sa kinauupuan ko. Ramdam ko ang malalim na buntong hininga nito. "Hikkary..." If I only have the power to stop the time. Gagawin ko, manatili lang muna ako sa tabi niya ng kahit isang oras lang o kahit ilang minuto. How I wish I could stop the time from running. How I wish I can do it just to be with him alone. How I wish...

Thalia’s Point of view “Sadyang ang buhay ay kay hirap unawain Walang hanggang kasiyahan Kaakibat ay kalungkutan Pangakong binitiwan Katumbas ay pag-asa Ngunit matamis na salita nagdulot ng matinding kapighatian Bakit kailangan na ako’y paasahin Kung iyong salita ay di kayang panindigan?” “Apat na araw na ang lumipas ng makadaupang palad iyong estranghero na naligaw sa aking silid. Puso ko ay tahimik na naghihintay sa kanyang pagbabalik, mabuti pang hindi na lang niya ako pinaasa, sapagkat matinding sakit ang idinulot nito sa aking puso. Sino nga ba naman ako para pag-aksayahan ng panahon? Isang munting bulag na walang silbi?

IKAW LANG ANG AKING GUSTO KAYA PLEASE WAG KA NANG MAGTAMPO NGUMITI KA NA UPANG IKA'Y MULING GUMANDA PANGAKO KO SAYO ITONG LOVE NA MAS STRONG PA KAYSA SA SHAMPOO NA DOVE THIS LOVE WILL LAST AND WILL NEVER BE LOST. "Time's up!" wika ng batang lalaki saka kinuha sa batang babae ang papel. "Gara naman. Hindi ko pa tapos basahin eh." inis na sabi ng batang babae.

“Pinag ipunan ko talaga iyan para mabili ko, kasi gusto kong ibigay sayo ito. Congratulations! Kahit hindi mo susuotin okay lang po basta lagi mong tandaan ang relong iyan in the exact time it will remind you of me. One day when you look at it into your wrist as you wear it, you will remember me and those valuable things you have already that definitely, you didn't recognize now. I will tell you what is the purpose of that gift that I give you later on.” Ngayon naiintindihan na niya ang ibig itong sabihin. The watch he gave her a few years ago symbolizes the time of his true love and those material things she thinks Brent had stolen away from him. They’re now totally an enemy in his eyes bec

“She is now, I’m just waiting for her to say yes to me.” Sabi nila if it’s the right person, di mona kailangang mag worry dahil you’ll feel safe in his arms. Alam niyo yun, ‘yong peace stability na hinahanap ng bawat isa. Pero ganun pa rin yun kung sa maling panahon niyo pinagpatuloy ang pagmamahalan niyo. Mahirap kalabanin ang tadhana lalo na at kung alam mona hindi pa talaga pwede.

Sambit ng lalaki sa sa babae at tiningnan ang sanggol. “Ngunit paano natin sya maiiwan sa mga taong iyon? Hindi na rin tayo makakahanap ng iba dahil sabi mo nga kulang na tayo sa oras.” Pinagmasdan din ng ginang ang sanggol. “Wala tayong ibang pagpipilian kung hindi gamitin ang kapangyarihan natin sa mundo ng mga mortal. Buburahin natin at banaguhin ang ala-ala ng mag-asawang iyon.” Final na sabi ng ginoo sa kanyang asawa.

Magen said using his soft and tired voice. They said that time can heal but I think it's wrong? Time only ease the feelings that we are encountering because the time serves as our safety zone. Naniniwala tayo na dadating ang oras na maglalaho rin ang sakit. Na dadating ang oras na mawawala narin 'yung nararamdaman. So, time is only a law of attraction and It can't heal the wounds. In any circumstances, only love can heal. Only love can heal our wounds... our soul... our heart... our world.

"I do, and that what makes me different from you." Natigilan siya sa sinabi ko. Mariin niyang ikinuyom ang kamay niya bago yumuko. Unti-unting gumuhit ang mga pulang linya sa lupa kung saan siya nakatayo. "Yeah, wala akong ina. Siya lang ang meron ako kung kaya..." Umilaw ang mga linya hanggang sa naging isang malaking magic circle ito. Lumabas ang magkahalong pula at itim na apoy mula rito at paikot na bumulusok sa kalangitan. Nang tumama ito sa ulap ay dumilim ang buong paligid. Nagkumpulan ang itim na mga ulap at umikot sa palibot ng apoy ni Lovelace. "...gagawin ko ang lahat para lang mahalin at purihin niya ako gaya ng ginagawa niya sa 'yo. I deserve more love and attention than you!"

Muli na naman silang nahiga sa buhanginan at naghahalakhakan na pagulong gulong doon. Sa pagitan ng halakhakan, halikan, at yakapan, para silang mga batang malaya... para silang dalawang taong alam na wala nang makakapaghiwalay sa kanila. “Love…” halos pabulong niyang sambit, habang nakatitig sa mga mata nito. Bahagya nang nakapatong si Earth sa kanya saka hinahaplos ang buhok nyang nakatakip sa kanyang mukha. “This moment… feels like forever.”

And standing there in Caleb's arms, listening to the insects sing in the middle of the night, I slowly realized something simple: Maybe love isn't proven in perfect moments. Maybe it's proven in quiet hours like this— when someone finds you in the dark, and stays. Lumipat ito ng pwesto at pumunta sa likuran ko. Nararamdaman ko ang marahang pagpulupot ng mga kamay niya sa aking bewang habang dahan-dahang ipinatong ang baba sa aking balikat. Agad akong pumikit nang sumiksik sa akin ang init ng katawan niya—isang init na matagal ko nang kinapitan sa gitna ng lahat ng gulo at sakit na pinagdaanan namin.