Love For Dogs 소설 & 이야기

“You’re so beautiful Clint.” Hindi pa rin nawawala yung pagkamangha ko sa kaniya. I’m a dog lover even I don’t have one. Kung ganun totoo ang mga nasa libro at alamat. Paanong nangyaring ang isang lobo ay naligaw sa mundo namin?

Nasa byahe na kami papunta sa supermarket. “Hindi, Love. Mga ilang araw pa lang. Natutuwa lang din kasi ako kay Don. Mahilig ako sa aso.” Nakangiti kong wika. “You love dogs? Really?” Sinulyapan niya lang ako sandali bago binalik agad ang tingin sa kalsada. “Yeah. So much. I'm a doggy lover.” Biglang prumeno ng malakas si Feitan na halos masubsob na kami. Salamat sa seatbelt.

Magkasama, masaya, at patuloy na ini-explore ang mundo ng pagmamahal. Habang nakaupo sila sa isang park bench sa ilalim ng city lights, tinanong ni Maya, "Do you think love is ever perfect?" "No," sagot ni Ash. "I think love is always in beta—never perfect, always evolving. But that’s what makes it worth it." Ngumiti si Maya, humilig sa kanya, at alam niyang kahit ano pa ang dumating sa kanila, pipiliin niya si Ash—araw-araw, oras-oras, sa bawat pagkakataon.

Nakatulog ito sa pagud sa pag-iyak. 'Forgive me for what I have done. In brings you more pain. Oh how I wish to take all of that for you to be free. You are so fragile and innocent. You deserve to be loved and to take care my dear. You don't even know how much I love you since the first time I saw you.' mga salitang binabanggit ng kanyang puso at isip habang tinitignan ang maganda at maamong mukha ni Rox.

"Kaya pinaparamdam ko na lang sa'yo. Pero mukhang hindi pa din iyon effective." Lumamlam ang kaniyang mga mata. "Liligawan na lang kita." "Bakit, marunong ka ba?" "Hindi pero puwede ko namang matutunan iyon. Basta para sa babaeng mahal ko." Ngumuso ako. "I love you, Xandria. Noon pa lang gustong-gusto na kitang pakasalan. Hindi iyon nagbago. Ikaw lang ang gusto kong maging asawa at maging ina ng mga anak ko."

Tapos ngayon namatayan pa tayo ng anak. Ang sakit, Love. Ang sakit-sakit. Iiwan ko ang pinaka mamahal kong lalaki para ayusin ang buhay kong matagal nang sira. Hindi ko gustong idamay ka sa kamalasan ko. Napakabuti mo sa akin at kulang ang thank you at I love you ko para pasalamatan ka sa lahat ng ginawa mo para sa akin.

Ang malamlam na ilaw ang nagsisilbing liwanag sa paligid. “Katie,” basag nito sa katahimikan. Napatingin siya rito. Ang malamlam nitong mga mata ay nakatitig sa kaniya. It tells a lot of things, but there’s one particular thing that made her heart beats faster. Love. Huminga ito nang malalaim. “I like you, Katie. I can’t express my feelings, but I know what it is. I know that—”

V. Ano kaya ang magiging epekto sa buhay ni Faith sa pagbabalik ng kanyang first love na si Carter?

“Sure, I lied to you and your family. But I loved you truly, Fred, and it wasn't a lie at all!” Sigaw ni Anastasia habang sunod-sunod ang paghikbi. Frederick on the other hand didn't even flinch at all. Seryoso at malamig lamang siyang nakatitig kay Anastasia. “Then, pity on you for loving me.”

Dumiretso ako sa sofa at nahiga doon. Finally, I can rest na. Sakit na ng likod ko. Si Topher naman ay naupo sa table niya at nakatingin lang sa akin. I smiled at him. He mouthed 'I love you' kaya nag-iwas ako ng tingin. Habang tumatagal, Topher became more unpredictable. Nagkwentuhan lang kami about sa studies namin at sa favorite movies and series namin. We both love Harry Potter and he told me to watch Sherlock Holmes too, I said I will try. Mukhang maganda naman 'yon.