روايات وقصص ضمن Luffy Quotes

Agad naman akong umiling. "Wala naman akong kakaibang nararamdaman sa sarili ko ngayun Luther. Isa pa wala din akong gustong kainin. Pero parang gusto kong maglakad sa tabing dagat. Lumanghap ng sariwang hangin?" wika na may halong lambing sa boses. Sandali itong nag-isip bago sumagot.

naiiyak Kong sabi Kay loyd at pinunasan nya Ang ilang luha ko, at hinawakan Ang pisnge ko, at nagsalita si Loyd. "Dont worry, magagawa ko na to sayo lagi, once gustuhin ko, Wala Ng haharang, I mean big trials tulad Ng dati, para minsan lang natin to magawa, Hanggat walang magbabago sa atin, Hanggat maaari, Gabi gabi gagawin ko to para sayo ,kasi mahal na mahal kita, kaya wag kana umiyak ok, ilove you"seryosong sabi ni Loyd sa akin

Ang mga luha ay dumadaloy nang hindi mapigilan. "Pasensya na, Lilybud. Naaawa ako ... "

The water was dark at tanging lantern lang namin ang nagbibigay liwanag dito. "Mauna ka na,” saad ni Ziyu sa akin. I nodded. Hinawakan ko nang mahigpit ang lantern, and whispered to the wind. "My words are too weak. I'm powerless. I want to give all that I have to protect them. I want a peaceful and fair war. I'll sacrifice everything. So God be with us until we reach the end.” “Tapos na?” tanong ni Ziyu. Tumango ako at ibinaba ang lantern sa tubig.

“Hah! Gusto mo lang tumakas! Paano kung pumunta ang mga Lionheart sa'min pagkatapos mong umalis?” “Kung ganun, sinasabi mo bang magpupumilit lang dalhin ako sa mga Lionheart para makuha ang pabor nila?” Nagtaas ng isang kilay si Frank nang biglang naging mabangis ang ekspresyon niya. “Hahaha!” Malamig na tumawa si Quentin. “Bakit di ka tumingin sa paligid mo? Nasaan ka ba sa tingin mo? Mag-ingat ka at bantayan mo ang mga susunod mong sasabihin!”

anitong inalis ang kumot at muli ay tumambad rito ang kanyang kahubaran. Napangiti si Lara. “Hindi ka ba pagod?” tanong niya hinaplos ang malapad na dibdib ng asawa. Umiling si Joaquin. “I will never get tired of the things that I cannot do without you,” ang makahulugan pa itong sabi.

Nagka-gulo na. "Whatever Hakuna," sagot niya kaya mahina kong sinipa ang paa niya. "Ano nga? Syempre papaano kung makawawa yung bff ko! Aawayin rin kita pag sinaktan mo 'yon. Ang bait bait niya eh," nakangusong sabi ko ngunit tumitig lang sa akin si Laze. "You're joking?" Kwestyon ni Laze. "Ano bang sinasabi mo, nagtatanong ako. Tatanungin mo rin ako, kaganda mong kausap ha." Iritableng sabi ko.

Nauna akong maglakad at bumalik sa pag-uusap kasama ang mga kaibigan ko. "Okay ka lang?" Kuya Dexter turned to me. The others stared at me, too worried. "Oo naman," sagot ko. "Kapag gusto mo ng umuwi, sabihin mo lang. Wala namang problema. Ayaw ka naming masaktan," sabi ni Kuya Lander. "Okay nga lang 'no. I'm a strong person." Pagmamalaki ko pa. "Sure ka ba?" "Oo nga."

"At alam ko din na nadamay na naman yong ipon mo." Napakamot ng ulo si Luis at natawa. "Kaya ko pa naman pag-ipunan yon. Marami pa naman tayong raket e." "Psh! Pasaway ka talaga." "Tsk! Tara na, idate mo na'ko baka kung saan pa mapunta yang panenermon mo sakin."

Napapikit ako. “Then you'll spend the rest of your life blaming yourself... because you chose to break your promise.” Bumaba ang boses niya. “Is that what you want, Lucky?” “Do you want the people you fought so hard to protect... to suffer all over again?” Tuluyan nang bumagsak ang mga luha ko. “Why are you so cruel?” nanginginig kong tanong. Nanigas ang panga niya. “I'm only cruel to people who break their promises.”