Luffy Hito Hito No Mi Mga Nobela at Kwento

Malamig pa rin ang aking katawan, ngunit nakaramdam na ako ng ginhawa sa maiinit na sinag ng araw. "We're finally—" natigil naman ang mga kataga ko nang bilang huminto si Sushi sa pagtakbo at biglang lumitaw naman ang isang nakatalukbong na itim sa harapan namin. Agad ko naman itong nakilala nang hinubad nito ang talukbong. "Lolo!" Mabilis akong pumanaog mula kay Sushi. Agad na lumapit ako kay Lolo at yumakap ng mahigpit. Namiss ko siya ng sobra.

Ang sweet ng asawa ko. Pero pag-naiisip ko na naman ang itsura niya ay hindi ko talaga mapigilan na tumawa. Nagsimula na siyang kumuha ng isang hiwa ng manga. Hindi naman ito maasim na manga. Paborito ko nga ang ganitong klaseng manga. Good thing may ganito palang namumunga dito sa paligid namin. “Hmmm…” Napatingin ako kay Luther. I was expecting his sour face, but instead, relaxed ang itsura niya at parang nag-e-enjoy pa.

tumingin siya sa aking mata at ngumiti, “He will do anything just for his captain, Luffy. Kahit masaktan siya ay handa siyang mamamatay para lang sa kapitan niya.” “Wow… I can't wait to see him…” “You will love the crew. They have their own ways to show their respect and loyalty to Luffy. It's a bit long, yeah. So many episodes but you will enjoy it for sure.” I chuckled a bit, “This is your favourite anime ‘no?” tukso ko sa kaniya. “Yeah,” sumandal siya sa sofa at nakangiting tumingin sa aking mata, “Nagulat ako nang pinili mo ‘to. I want to spoil you, baby.”

Sigaw ni Minho as he approached Baji at niyakap ito ng pagkahigpit-higpit. "Monhi??!" Gulat na salita ni Chifuyu. "CHIFUYU!! LET'S STOP BAJI-KUN TOGETHER!" Sigaw ni Minho. "I can't... Monhi." Nanghihinang salita ni Chifuyu. "Ano?" "I can't hit Baji-san." Nanghihinang salita ni Chifuyu at kasabay nito ang pagtulo ng kanyang mga luha.

Ang laki ng ngisi nya at itutok saakin ang katana. "You're an enemy," humalakhak ako at hinigpitan ang kapit sa Su Yari na baon ko at inayos ang pwesto ko. Alam ko na masasaktan ako dito. "Malamang, may mag-kakampi ba na nag-papatayan neng? Ang bobo mong haponesa ka ha," she shout and start hitting my Su Yari. Mabilis ko naman syang nasasangga at tinutulak palayo saakin. Masyado syang malakas at may pwersa. Kung hindi ko ito susugurin ay mapapagod ako sa pag-salag sa mga opensa nya.

Hinimas n’ya ang hita ko at nadama ko ang kuryenteng dumaloy dito at umikot sa buo ko’ng atawan. Muli ako’ng tumango ng ilang ulit. ”Then...” kinapitan ni Louie ang garter ng briefs ko sa magkabila ko’ng hips. Muli s’yang ngumiti nang maloko sa akin. ”Then kailangan mo’ng matutong maghintay.” Bigla n’ya ako’ng pinalo! ”Aray!” ang lakas noon! Nagmarka tuloy ang kamay n’ya sa hita ko!

Kapansin-pansin din ang kulay asul na langit na mga mata nito na animo ay nangungusap. Mga matang mahirap kalimutan. I think I saw him somewhere. "Selio?" Nagpakawala ito ng buntong hininga bago tumango at dinampot ang pusa. Hindi ko maiwasang mapatitig sa mga braso niyang nakabalandra saking mga mata sapagkat wala siyang suot ng pang itaas. "Kinagat ka ba ni Luffy? O kinalmot? Teka, napilayan ka ba?" Seryosong tanong nito.

Ito ang kailangan ko ngayon—ang perang makakapagbigay ginhawa sa amin nang hindi ko kailangang ilagay sa panganib ang sarili ko sa pamamagitan ng pagod. Tinitigan ko si Lala at saka ko dahan-dahang tinango ang ulo ko. "Opo, Ma'am. Papayag po ako," sagot ko, habang nararamdaman ang halong takot at pag-asa sa dibdib ko. Lumapit ako sa mesa niya. Pagkakita sa akin, ngumiti si Hitoshi—isang ngiting puno ng init at paghanga—at dahan-dahan niyang inayos ang upuan sa tabi niya para paupuin ako.

“Ah…” “Du!” Yuuki pointed at Hanamichi-kun na pareho naming kinagulat. “Du! Du!” he repeated and this time, he poked his left index finger at Hanamichi-kun’s right cheek bago ito masuyong hinimas na animo’y pinapatahan niya si Hanamichi-kun. “Yuuki-chan! Aah~” Hanamichi-kun was moved by it and made him cry even more. I was moved, too. I wonder if Yuuki felt Hanamichi-kun’s sadness and tried to comfort him?

Tumakbo si Lina Gomez at hinila ang braso ni Alfred, pilit itong pinapalayo. “Alfred! Bitawan mo si Hiraya!” “Lumayas ka, huwag kang makialam dito!” sigaw ni Alfred, namumula ang mga mata sa galit sabay tulak kay Lina. Dahil sa sobrang lakas, bumagsak si Lina sa sahig, napasubsob ang braso nito sa matigas ng tiles. Kumirot iyon nang matindi at napasinghap siya.