Lyrics My Destiny นิยาย & เรื่องราว

bulong ko habang nakatitig sa maamong mukha ni Esther. Hindi na ito basta-basta. Kapag ipinagpatuloy ko ito, masasaktan na naman akong muli. "Gustung-gusto kitang maging kaibigan ngunit natatakot ako. Natatakot ako na baka mahulog ang loob ko sa'yo tapos masasaktan na naman ako. Ayaw ko nang masaktan muli kaya habang maaga pa ay layuan na lang kita. Ayaw kong madamay ka sa kamalasan ko. Salamat sa pagtulong mo sa akin. Kung sakaling pagtagpuin pa tayo ng tadhana, sana hindi sa pagkakataong nasa gitna ako ng problema para hindi mo iisiping naduduwag ako. Pero salamat at ipinamukha mo ito sa akin. Kaya ngayon, magpapakatapang na ako. Salamat sa lahat," sabi ko na para bang kausap ko si Esther

Iritado na niyang sagot. Umayos na rin ng tayo si Arsen at kapwa na silang nakatingin sa paglubog ng araw. "Sometimes, not all we see is true. And not all we hear is real." Natigilan siya sa sinabi nito. "Destiny is really a pain in the ass. Papahirapan ka muna bago mo makuha ang happy ending. Everyone deserves to be happy, including you. Bakit hindi mo subukan maging totoo sa nararamdaman mo. Stop, hiding from the past. The way you said it, the way you describe them. I can feel your hatred, jealousy, and regret. Open your eyes, bro. Then, after that, open your heart again. That's the only way to your happiness."

May night vision ang aming mga mata na kusang naa-activate kapag madilim ang paligid kaya walang kaso kung madilim man o maliwanag ang pupuntahan namin. "Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa, Urusula. Ang dahilan ng pagparito ko ay gusto kong tulungan mo ako na mapunta sa katawan ng anak ko ang moon tattoo na nasa noo ng aking alipin," deretsong sabi ko sa kanya. Ayokong magpaligoy-ligoy pa dahil baka magising si Zeph at muling makita ang moon tattoo sa kanyang noo.

“Five.” She gasped at my answer. “Wow, magka-birthday pala tayo?” Natigil ako sa ginagawa dahil sa sinabi niya. Gusto kong matuwa pero hindi ko mahanap sa puso ko iyon. “Parang alam mo iyon, our destiny is written in the stars.” “Piss off, Lyah,” naiiling kong sabi. “Pero hindi ako naniniwala sa destiny, huh? Like duh?! Mas bet ko pa rin iyong fate na tayo ang gagawa ng path natin, mga ganyan.”

nakakaakit pa rin ang mga titig nito at lalo lamang siyang nabubuwisit. “Hindi, wala akong alam sa mga kanta at wala akong paki” Masungit na sagot ni Kaye. “Mula ngayon that song will be our theme song. “Destiny” yun ang pamagat ng kanyang yan Kaye. It will be our themesong. Gusto mo rin bang yan ang ating wedding song?” “Pwede ba Nicolas iuwi mo na lang ako. Kung ano anong kabaliwan ang sinasabi mo. Hindi tayo makakasal itaga mo yan sa bato” sabi ni Kaye.

Destiny Ang tadhana ay hindi lang basta inilalarawan ng kapalaran, kundi hinuhubog ng mga desisyong ginagawa natin bawat araw. It's parang isang ilog—maaari kang sumabay sa agos, pero nasa iyong mga kamay kung saan mo ito padadaluyin. 📿MARIKAH SYCHELLE

Sa bandang kaliwa sa harap namin sila napa-puwesto, kaya tuwang tuwa akong tinitingnan lamang sya habang nasimsim ng alak na inorder ko. “I guess this is what you called ‘Destiny’.” Natatawang isip ko at hindi inalis ang pagkakatitig ko kay Kiara.

At sa salamin ng altar, may sumulpot na repleksyon—isang lalaking nakatayo, nakangiti, may pulang mata. “You can never run from destiny, my bride.” At bago siya makasigaw, pumutok ang pendant—isang pulang sinag ang tumama sa salamin, at ang imahe ni Rowan ay muling nabuhay sa repleksyon. Tahimik. Muling huminga ang hangin. Ang sumpa ay hindi pa rin tapos. At sa pagitan ng dalawang puso—isa sa kanila ang kailangang pumili kung sino ang mananatiling buhay.