Lyrics My Destiny Novels & Stories

I ,I love you like a lovesong baby. [audience participation] “I, I love you you like a lovesong baby..” [Muling kumanta si MeAnn] “I, I love you like a lovesong baby..and I keep hittin' repeat-peat-peat-peat-peat-peat.." “Constanly, boy you play through my mind like a symphony. Theres no way to describe what you do to me. You just do to me, what you do and it feels like I’ve been rescued, I’ve been set free.. I am hypnotized by your destiny. You are magical, lyrical, beautiful you are and i want you to know baby..”

Lahat ng mga hinanaing ko sa puso ay isinisigaw ko kahit na binabalot ang buong paligid ng liwanag dahil sa puting sinag na nagmumula sa buwan. "I hate everything that happens to me but I'm not regretting to love him but he is not destined to love me back. Dearest Luna Goddess why are you making me suffer like this? Do I did something to trigger your hatred and put me into a curse and be the mistress of my own mate?!" Ang buong akala ko na matatapos na ang lahat ng pagdurusa ko ay hindi pa pala ito ang katapusan dahil hindi lang bangungot ang aabutin ko kun'di impyerno at bingit ng kamatayan.

This is my only escape from anger and madness. Ano na, Destiny? May mas lalala pa ba sa nangyayari sa akin ngayon? Grabe. You made me feel the sweetness of triumph and victory for the past years. Hindi mo naman sinabi sa akin na may kapalit palang ganito. At sunud sunod pa, ha? Hindi ka man lang makapaghintay na ipagpa next month ito. So, ano na? May plano ka naman sigurong tulungan ako na malusutan lahat ng gusot na ito, 'di ba? Ikaw ang naglagay sa akin dito. So, I'm sure you know how to put me out of this mess. And if you know, please grab me out immediately. Ayoko nang magtagal sa sitwasyon na ito. Nakakatuyo ng pagkatao.

ani ako at iniwan sila roon. Pero bago pa man ako nakaisang hakbang, narinig ko na siyang nagsalita dahilan para mapatigil ako. "Why? do you have any plan? " sabi niya. Muli ko siyang hinarap, "If destiny allows me, why not," sabi ko ipininta ko ang nakakaasar kong ngiti. Nakita ko kung paano nag-iba ang kaniyang expression. kung kanina ay puno ng alala dahil sa babae, ngayon ay nabolot ng inis ang kaniyang mukha dahil sa aking sinabi.

"To be honest,kahit ako hindi rin makapaniwala.All of the sudden si Greyson Chai pa.Imagine palaging nagtatagpo ang mga landas namin ni Greyson tapos malalaman ko na siya lang pala." "It's called destiny," tudyo ni Nathalie na may malapad na ngiti nakapaskil sa mga labi nito."Kaya laging pinagtagpo ang mga landas nyo ni Greyson," naupo ito ng tuwid atsaka sinandal ang likod sa reckliner ng swivel chair nito.

pumiyok ang boses ko dahil sa kakaiyak "If I saw you in heaven. Huminga muna ako bago kantahin ang kasunod na lyrics "Would you help me stand?" "If I saw you in heaven." "I'll find my way." "Through night and day." "'Cause I know I just can't stay." "Here in heaven." "Time can bring you down." "Time can bend your knees." "Time can break your heart." "Have you begging please." "Begging please." humagolgol ako ng maalala ko vrion

[Another day passes by, I'm dreamin' of you And though I know it might be just a dream, dreams come true Somewhere, somehow I'll find you even though it takes] Ipinikit ko ang aking mga mata at ninamnam ang bawat lyrics ng kanta. [All of my life, ooh yes And when I finally do I know inside my heart That there could be no doubt I knew it from the start] Lumitaw ang imahe ni Margaux na may nakapaskil na ngiti sa labi.

Ngunit ang mas nagpamangha kay Destiny ay ang salita na nakaguhit sa kalangitan. Salitang nakaguhit na may samut-saring kulay at liwanag. Umawang ang kanyang mga labi at ilang ulit na naikurap niya ang mga mata. Tatlong salita iyon na naghatid sa kanya ng hindi maipaliwanag na tuwa. MARRY ME TIN! Hindi iyon patanong. Kundi madamdaming pautos.

Magiliw kong bati at agad namang umaliwalas ang mukha ng binata. "How can I forget you? Akala ko kung sino ang laman ng sasakyan na 'to at ilang minuto na pero hindi parin lumalabas. Akala ko kung ano na nangyari tapos ikaw pala ang laman. Destiny nga naman." Sabi nito pero hindi ko masyadong narinig ang huling sinabi nito.

imporma pa nito sa akin. Tumango lang ako at pumasok na sa loob ng bahay. Diretso ako agad sa silid ko. Humugot ako ng malalim na hininga bago kumatok. Why I am knocking? This is my room e? Pinihit ko ang doorknob at itinulak ang pinto. I saw Marinel, still asleep. Dahan-dahan akong lumapit sa may paanan niya para i-check ang mga paa nito. Thank god! Hindi na ito namamaga at okay na siya. Lumipat ako sa kaliwang gilid niya at pinagmasdan ito. Pain twisted in my chest. Why destiny make me end up like this. Why destiny do things even if I am avoiding this to be happen. Hanggang kailan ako magtatago sa anino ng kakambal kong si Calvin.