Maganda Pa Ang Daigdig 소설 & 이야기

Reika's Point of view: I'm still crying while holding my baby bag. It's so dumi na! This bag is my favorite pa naman, he's making me gigil. I'm gigil na gigil sa kaniya. He's not here, after ko siyang sigawan he left without telling where he will go. So what's my pake ba? Bahala siya d'on.

Madaling iligaw ang sinuman na nais mo, lalo pa’t kung hindi taga roon. Iisang bayan, ngunit tila mayroong dalawang bahagi na naghahati sa bawat estado ng kani-kanilang buhay. Tila dalawang mundo. Langit at lupa. Kanan at kaliwa. Ang isa’y para sa mundo ng makapangyarihan at ang sa kabila naman ay mundo ng mga taong nakatakdang maging sunod-sunuran lamang. Mga sangkap at instrumento para ang mayayaman ay lalong yumaman at ang mahihirap ay lalong lumagpak sa kahirapan.

A day earlier.... [ Meghan's POV ] Ilang oras din kaming bumiyahe bago makarating sa resort ni Calex. Pagod man sa biyahe ay napakaworth it naman nang makababa kami ng sasakyan at makita ang ganda ng lugar. "Wow grabe maam! Napakaganda naman dito." Mangha na sambit ni Annie habang nililibot nito ang mata.

“At ikaw daw po, Miss Virgo.” Huminto ang mundo nang mapagtantong, ang pangyayaring iyon ay hindi isang panaginip.

nakangiti kong puri sa kaniya na mabilis niyang kinailing kaya nagtaka ako. “Lahat po tayo ay maganda, Ate. Tignan mo buong paligid dito, Ate Aliyah…” salita niya kaya napatingin ako sa paligid namin gaya ng tinutukoy niya. “Kung maganda ang nakikita natin sa paligid araw-araw, katulad ng mga bituin sa langit, bundok sa paligid, mga dagat, at kung ano pang mga bagay na nakikita natin sa buong mundo… Tayo rin dapat, Ate Aliyah. Mga tao na katulad natin ay maganda rin gaya ng iba dahil kabilang tayo sa creation ni God, diba?”

Isang magandang babae ang suminghal. “Hindi mo ba alam kung gaano talaga kayaman at kalakas ang South Sea?! Sadyang hilig ng mayayaman sa Country H magbakasyon dito! “Tingin mo ba talaga may magnanakaw sa ganitong bansa?” “Siguro masyado kang nasanay sa bansa mo bata! Hindi mo man lang alam anong itsura ng mundo sa labas!” sigaw ng iba.

KABANATA 10: MONSTER [HALIMAW] ••• Julliana Hindi ko mapigilan ang mamangha sa ganda ng Bella Paraiso. Talagang nararapat lamang itong tawaging Paraiso dahil sa natural na kagandahan ng isla. Sigurado ako na inaalagan ito upang mapanatili ang ganitong ganda.

Nagawa pang magbiro ni mommy. Mesaiyah, anlabo-labo talaga ng mundo. Tama nga yung sinabi mo sakin na hindi napapagod ang mundo sa kaka-ikot dahil sa araw- araw na ginawa ng Diyos, hindi pa ako nasanay parang tanga lang ako dito eh, umiiyak tapos tatawa, iiyak, tatawa.

KABANATA 70. Natutop nya ang bibig ng makalabas sa mansyon, bukana palang ng tarangkahan ay sobrang ganda na, Hindi nya lubos maisip na maaari syang makapamasyal sa ganoong kalaking hacienda. "Wow, nageexist pala talaga sa mundo ang gantong klase ng lugar", saad nya sa sarili ng may bulalas ng paghanga sa mukha pakiramdam nya ay tila dinala sya sa ibang dimensyon ng mundo.

Ang mga tao. Kung saan punong-puno ang mundo ng mga taong mapanglait, mapanghusga, mapanakit, at mapangmata. Mga ugaling naghihilaan sa kaibituran ng mundo at paibaba pa. Bagay na akala ko ay wala akong makikita sa mundong mayroon ang Gaia. Pero ang masaksikhan ang lahat bilang isang ordinaryong nilalang mula sa Dasos. Hindi ko magawang hindi mabigo sa mundong ginagalawan naming lahat. Mapa tao man o mapanilalang ng magandang mundong ito.