Maganda Pa Ang Daigdig นิยาย & เรื่องราว

baliw na mundong ito! What was that again? MAGICZARD ACADEMY, THE SCHOOL OF MAGICS? This is my fate? Dito kami nababagay? Ito ang mundo ko? May iba pa bang mundo na pwedeng tirahan maliban sa Earth? Or am I in Mars? THIS IS F*CKNG CRAZY! "Hello? Are you okay?"

No one could ever change the fact that nature's beauty is the most beautiful scene here on Earth. "Ang ganda..." "Maganda nga."

saad n’ya saka ipinagpatuloy na ang ginagawa. “Ang ganda ng langit sa labas”sambit ko ng makita ang kulay asul na kalangitan at ang malawak na karagatan. “Para sa’kin mas maganda kang pagmasdan kaysa sa langit, dagat at mga bundok na nakikita natin na view sa paligid dahil ikaw ang mundo ko. Ikaw lang ang maganda sa buhay ko”pahayag nito kaya natawa ako.

Yung klase ng katahimikan na mas maingay pa kaysa sa sigaw. Tumingala siya, kaya napagaya na rin ako. At doon ko napansin, ang ganda pala talaga dito. Malawak ang langit, parang walang hanggan. Walang matataas na building na humaharang sa view, walang ilaw ng siyudad na sumasapaw sa mga bituin. Para kang nasa panoramic view ng mundo, parang sinasabihan kang huminga, kumalma, at magpahinga kahit saglit lang.

The Mourning Habang ang makapal, marumi, at nakasusulasok na itim na usok ay patuloy na pumapaibabaw sa madilim na karagatan ng Manila Bay, ang buong digital na mundo ay tila sumabog sa isang kolektibong sigaw ng matinding pagkabigla at pighati. Sa bawat screen ng telebisyon, smartphone, at naglalakihang digital billboard—mula sa kumikinang na New York Times Square hanggang sa mataong eskinita ng Shibuya Crossing sa Tokyo—iisang balita lamang ang nakasulat sa nagbabagang kulay ng dugo: "CELESTIAL BAND YACHT EXPLODES IN MANILA."

dagdag ko "Eh para saan?" "Para sa nalalapit na armagedon! Doon talaga ang pagsasanay na ito!" "Bakit kasi hindi na lang magkasundo ang langit at impyerno?" wika niya Tangina ng babaeng to ang daming iniisip! Kailan pa magiging magkakampi ang masama at mabuti? "Alam mo napaka imposible ng nais mo...world peace? Hindi mangyayari yon! Lahat ng tao sakim!"

Ang Pagbabago ng Mundo at Ang Huling Mensahe Isa pang kalahating siglo ang lumipas, at ang mundo ay naging mas maganda pa. Maraming bayan ang sumusunod sa modelo ng bayan ng Daraga, at ang mga programa ng Damien at Seraphina Foundation ay nakatulong sa milyun-milyong tao sa buong mundo. Ang pagbabago ng klima ay napigilan ng mga sama-samang pagsisikap ng mga tao, at mas maraming tao na ang nagmamahal at nag-aalaga sa kalikasan.

Kung wala lang talaga nangyari kagabi, gugustuhin kong mag extend pa. Damian glanced at me. “Yeah. Maldives has that effect.” Ganun din pala nafefeel nya kahit ilang beses na sya nakapunta dito. “Everything here feels unreal,” dagdag ko. “Parang panaginip.” Everytime na tumitingin ako sa paligid, para akong nasa langit dahil sa sobrang ganda. Hindi mo maiisip na may ganitong lugar pala. He smiled faintly. “Some dreams are meant to end.”

"Hindi ito ordinaryong kalasag. Parang nabubuhay!" Sa screen, bumungad sa kanila ang isang tanawing nakagimbal. Sa gitna ng kadiliman, lumitaw ang isang malaking landmass, mas malaki pa sa anumang kontinente sa Daigdig, at balot ng isang matingkad na lilang aura. Ito ang Dark Continent, isang lugar na tila gawa sa mismong bangungot. Ang ibabaw nito ay puno ng matutulis na bundok na umaabot sa kalawakan, at ang mga ilog nito'y kumikinang na parang dugo sa gitna ng kadiliman.

O sadyang ang paglisan natin dito sa mundo ay sadyang simula pa lang ng tunay na buhay kasama ang poong maykapal! Kung hindi man dito sa lupa ang magandang kapalaran, siguro'y doon sa kabilang buhay may bagong simula, pagkikita at pagsasama. I know that Mama Benida is happy now. Ngayon na tunay ng mag iisa sila ng lugar na puno ng magandang alaala nila ng aking ama.