Maganda Pa Ang Daigdig の小説・ストーリー

Nagpapahinga ako sa may balcony kung saan ay pinagmamasdan ko ang takipsilim. Napakaganda naman dito! Feeling ko, ang payapa ng utak ko. "Did you enjoy our vacation?" tanong ni Roman nang tumabi siya sa 'kin. "Oo naman," sagot ko. "You like this place?" tanong pa ni Roman. "Sobra. Ang tahimik at ang sariwa ng hangin."

Hindi lang siya pagod; mukha siyang buhay. "Totoo," sagot niya nang may sinseridad. "Dito, nakikita ko ang bunga ng paghihirap agad. Hindi lang ito numero sa isang screen na nagbabago-bago, kundi isang buhay na bagay na tumutubo. I have never felt this connected to the earth."

Tanaw namin ang malawak na karagatan at dinig na dinig ang bawat hampas ng mga alon sa mga bundok. “Magnificent.” Tama, ‘yon ang mismong salita para i describe ‘to. Sobrang ganda. Kung maganda na ang dagat sa malapitan, lalo na rito. Kung tatanawin sa malayo halos hindi na sila mapag-iba ng kalangitan, “Ni minsan hindi ko akalaing makakakita ako ng ganito. Parang paraiso.” “It’s paradise because I’m here with you.” Nakatayo kami sa isang platform na parang balkonahe ang style pero walang bahay. Gets niyo ba? Sorry na. Sobrang ganda lang talaga!

sabi ni flower dito "hakbang na madali bago mag sara ang lagusan" sabi neto agad naman silang tumawid hanggang sa nagsara na ang lagusan *******

“Ang gwapo niya. Bakit janitor lang?” Iilan lamang iyan sa naririnig niya. Kahit anong magandang sabihin ng mga tao may mapupuna at mapupuna pa rin talaga sila. Sa isipan ni Igneel, ganito ang mundo. Wala ka o hindi ka pasok sa standard nila kung may kulang sa’yo. People are greedy not just for money but for people they want for their lives. Kung maganda ang mukha dapat mayaman ka rin, perpekto ang tawag ng mga tao sa ganoon. Sa tagal na ni Igneel nagtatago bilang mahirap na tao, marami na siyang natutuhan. Tulad na lang kung sino at ano lang ang pwedeng pakisamahan ng maayos.

Sarkastiko kong sagot. “So, gano'n porket sinabihan ka ni Dad na bukas ang start mo bilang maid, magpapaka princesa ang datingan mo dito sa mansion. Look at you. Nagfefeeling mayaman ka ba? May pa jogging jogging kapang nalalaman. For your information Ms. Hermosa mga mayayaman lang ang pwedeng mag jogging sa subdivision na ito, Ang katulad mong katulong ay bawal!” Nagpantig naman ang tenga ko dahil sa sinabi niya. Sinamaan ko ito ng tingin. Mayabang!

"Bakit naman?" "Kasi noong naging masaya kami ni Craig maraming luha akong nailuha at parang binawi lahat ng kaligayahan na naramdaman ko. Natatakot ako baka bukas o paggising ko isang araw binawi na naman sa'kin ang lahat." "Huwag kang mag-isip ng ganyan. Sabi nga kung ano ang iniisip mo, may posibilidad na 'yon nga ang mangyari. Kaya kung ako sayo huwag kang magpa-negative dyan."

Nagawa pa talagang magbiro niya. I let out a deep sigh and said, "Oo. Napagod naman ako sa pag-akyat ng bundok na 'yan pero worth it naman 'yong pagod. Ang ganda-ganda sa taas. Kitang-kita mo talaga ang buong isla lalo na 'yong pinakamalawak na dagat."

"Sa palagay mo ay mababago ba ni Bella ang mundo natin?" "Shut up!" marahas na sabi ko sa kanya. "This is interesting! Nang makausap ko siya kanina, doon ko napagtanto kung bakit siya ang babaeng mahal mo," at humarap siya sa akin. "Pero sa mundo natin walang kabutihan ang mangingibabaw at walang kapayapaan ang magaganap. Alam mo kung bakit? Dahil gutom tayo sa kapangyarihan," natatawang sabi niya. "Bella.. She's too good to be true."

"Mas maganda ka pa sa mga 'yan" "Ate..." Saway ko dahil hindi naman talaga ko gano'n kaganda. I don't have high cheekbones, pointed nose, thin lips and fair skin. Maliit lang ang mukha ko at bilugan, hindi katulad ng ibang kandidata na maganda ang hugis ng kanilang mga mukha. My lips are full and plum. Ang ilong ko naman ay hindi gano'n katangos. I have lower nose bridge and I am morena.