Magkarugtong Ang Bituka นิยาย & เรื่องราว

Mas mahirap nga lang magkabit ng gulong dahil umuulan. Daig ko na ang basang sisiw. Napapikit ako nang masilaw ako sa ilaw nang kotseng paparating at napatingin ako dito nang bigla itong tumigil sa tapat ko kaya napahinto ako sa plano kong pagkakabit ng gulong ng kotse ko. Bakit kaya huminto pa ito gayong hindi ko naman ito pinara. "Margarita? What the fuck are you doing?!" dumadagongdong na boses nito habang hindi makapaniwalang nakatingin sa akin.

sabi kong naluluha. "It's okay, babe. Malayo iyan sa bituka." sabi niyang ikinatawa ko ng mahina. Kaagad kong nilinis ang kaniyang sugat. Nilagyan ko iyon ng malinis na gasa para hindi maimpeksiyon. Nang matapos ay kaagad na kaming kumain. Dahil siguro sa pagod at gutom ay naubos namin ang pagkaing binili niya.

reklamo ni bukikang kasi malaking aso talaga si bantay kaya mabigat ito, napapailing nalang ako iniwanan sila sa sala tumungo ako dito sa kusina para painitin ang hapunan namin ng makakain ba kami. Nang hating gabi na nagising ako kasi nauuhaw ako kaya tamad at papikit-pikit akong bumangon, pinailaw ko cellphone ko bago ko tinignan si bukikang sa tabi ko nakanganga pa habang mahinang humihilik mukhang sarap ng tulog nito kaya napapangiti akong bumaba sa kama at humakbang palabas ng pinto nakalimutan ko kasi mag dala ng tubig dito sa kuwarto ko kaya kukuha nalang ako sa labas at iihi nalang din dahan-dahan ang bawat pag hakbang ko pababa ng hagdan.

Years? "Hindi ba nakakatakot ang mga gano'ng lugar? Paano kung may makasalamuha kayong likaw ang bituka d'yan at pag-isipan kayo ng masama? It's dangerous." Hindi nakatakas sa reaksyon ng matanda ang pag-aalala. "Hindi n'yo man lang naisipang pumunta sa orphanage o wala man lang bang nagmagandang-loob para dalhin kayo sa DSWD?"

wika ni Micro. “Lahat ay biktima lang, kung walang biktima walang may gustong gumanti. Lahat ng gumaganti ay biktima lang din ngunit kung ang dahilan ay napaka liit lang na dahilan? Yun ang mas hindi makatarungan. Ang gumanti lang dahil sinapak ka ay normal, pero ang gumanti ka dahil kinuha lang ang nobyo o nobya mo o lokohin ka nito ay mas higit na mababaw..” wika ko.

Hindi nasayang ang kanyang biyahe, ngunit higit iyong nakakapagod kaysa sa inaasahan niya. Hindi nagtagal, bumalik na rin sina Peter at ang sales manager sa MK. Pareho silang mukhang ubos ang lakas, tila dinaanan ng matinding unos sa labas. “Alam naman nating makabubuti ito sa lahat,” reklamo ng isa habang hinihimas ang batok. “Nakakatulong ito para mas mapalapit ang mga tao sa modernong smart technology. Pero hindi nila iyon nakikita sa ganoong paraan.”

sabi ko ng maramdamang bumibigat na ang talukap ng mata ko. Kinabig niya ang batok ko, masuyo niya akong hinalikan. Madiin iyon at malalim. "Goodnight"sabi niya ng bitawan ang labi ko. Napakagat ako sa pang-ibabang labi ko dahil sa pagkabitin bago ipinikit ang mata. Nag-inat-inat ako bago tuluyang bumangon sa higaan. Sa mini kitchen ako dumiretso ng may mabangong naamoy.

Magto-toothbrush lang ako dahil balak ko din matulog muna. Hindi din ako masyadong nakatulog kagabi dahil nag aalala ako sa kondisyon ni Butter kaya babawi ako ng tulog ngayun! Wish ko lang na sana tumigil na ang ulan. Baka kasi kapag magtuloy-tuloy ito masalanta na ang mga pananim na palay sa hasyenda at lugi na naman kami at ang mga magsasaka namin!

wika nito Diko na lang ito pinansin sa halip tumungo na ako sa tapat ng pinto para kumatok, at naka ilang katok na nga ako wala parin nerd na lumabas. "tulog pa ata oh bingi lang siguro" kumatok ulit ako maya maya pa bumukas na nga nung una diko nakilalang si Nerd na pala iyon dahil kakaiba ang suot nito ngayon kumpara sa suot niyang old fashion. Naka maluwag na t-shirt kaya laylay ang kabilang manggas nito kaya kita ko ang kulay itim na strap ng bra niya at ang collar bone niya sa kapayatan, hangang sa dumako ang mga mata ko sa buong katawan niya aminin natin na kahit payat siya nasa hubog parin ang katawan nito mga binti niyang mapuputi., "Nerd na hot ba?"

Nagtaka pa siya kung bakit basa ang kahoy e hindi naman umulan. Nakakabwesit kasi. Hindi na nga ako tinulungan magbitbit ng pagkabigat-bigat ng dalawang plastik na 'yong hanggang sa sakayan ng mga tricycle, pinahinto niya pa ito ilang kilometro ang layo sa bahay nila. Pinaglakad niya ako ulit bitbit ang mga 'yon! Peste siya!