Novel & Cerita Mahal Ko O Mahal Ako Debate

Masyadong demanding hindi pa naman kami okay. “Pambihira talaga itong asawa ko hindi ako makaporma ng debate. Ang bilis mag-isip dinaig pa ang keyboard warrior." “May sinasabi ka ba ha, Ishmael?” galit kong tanong sa kaniya. Mariin n'yang pinikit ang kaniyang mata. Nakahilot sa sintido niya. Iyon pa lang ang debate namin, pero masakit na ang ulo niya. Hindi pa nga kalahating araw ha.

maarte niyang singhal. “NOTHING. You know it’s contracted marriage. No strings attached.” “Sa kanya. Pero ikaw meron. Mahal mo, remember?” pang-aasar niya. Inirapan ko siya at hindi nakasagot dahil totoo naman. Kung alam lang niya anong nangyari baka umuusok na ilong niya ngayon sa galit. I can’t tell it to her dahil super protective niya sa’kin na ultimong susugurin niya talaga ‘yung taong nanakit sa’kin.

“’Yung taong akala niya may edge siya… pero ang totoo, wala naman siyang kahit anong laban.” “Kilala ako bilang stylist ng ilang kilalang artista sa bansa,” pagmamayabang ni Maui, sabay taas ng baba na parang nanalo na siya sa debate. “Hindi lang ‘yon, alam mo na rin na isang international model si Chansen at ako rin ang stylist niya. Marami akong kilalang may pangalan. Ikaw ba? Ano bang meron ka?” Napatingin ako sa kanya, hindi ko mapigilang mapangiti nang pilyo. Here we go again with the name-dropping.

P*tangina ang dami kong gustong itanong eh. "Hindi ba talaga ka pani-paniwala?" "Oo, di talaga. Kung hindi mo pa sinabi sakin aakalain ko talagang possessive sya sayo, kitang-kita ko sa mga mata nya na mahal ka nya." Humalakhak naman ako ng tawa dahil sa sinabi nya. Pfft, sinabi nya ba ang salitang mahal? "Mahal? Pfft hahah ulol may mahal na kaya yung iba."

“Pero mahal kita!” “Oh wait anong sabi mo?” “Wala!” Pumikit ako. Bakit ba nadulas pa ako! “No! Ulitin mo! I heard you. Gusto ko lang marinig uli.” “Sabi ko, minahal mo ba?” “That was not what you just said.” “Hinuhuli mo lang ako! Minahal mo ba siya?” “Okey, alright. Sabi mo e.” “Tinatanong nga kita, minahal mo ba siya o sex lang.”

I sighed. "Bilib rin ako sa inyo. What's your theme? It's you two against the world? Romeo and Juliet? A mafia king and a police officer. How nice and interesting. Ano ang pipiliin mo kung sakaling hindi ka mamatay? Magiging pulis ka ulit o magiging reyna ka ng Mafia?" Naiyukom ko ang kamao ko.

Ibigin ka, mali Parang mali. Parang mali Paano ba ang magmahal? Palagi bang nasasaktan? Umiiyak na lang palagi. Gusto ko nang lumisan Paano ba ang magmahal? Kailangan bang nasasaktan? Lagi na lang 'di maaari. Ngunit ayaw lumisan Kailan ba ang tamang panahon? Kailan ba magkakataong Malaya na ang puso mo at puso ko?

Hindi ba sapat na mahal mo siya at mahal ka niya para masabi n'yo na nagmamahalan kayong dalawa? "Does it matter?" balik tanong ko sa kaniya. "Isn't it enough that I love him because I love him? Because if you have so many reasons to love that person... then that's not love. That was just your ideal love. Kapag nawala na ang rason na 'yon kung bakit mo siya mahal... mawawala na rin 'yong pagmamahal mo para sa kaniya."

tanong na nito Kahit din naman akonay hindi ko naiwasan na mapa kamot sa aking noo dahil doon. Hindi ko alam na nakaka stress don pala ang mamili ng panonoorin. "Yung Madagascar na lang Love. Para walang samaan ng loob." sagot ko kay Vexana. "Manood na lang tayo ng Madagascar ha. Okay lang ba sa inyo yun? Gusto ko kasi panoorin yun e." sabi ko pa sa kanila..

“Ah, ang yabang mo rin pala,” pagmamalaki ni Madison habang nakataas ang kilay. “Sapat lang naman para sa katapat ko,” matapang na sagot ni Debbie. Hindi niya kailangang magpa-api. May sarili siyang boses at karapatang sumagot kung kinakailangan. “Hindi mo ba alam na ang pakikipag-away sa mga seniors ay ikakapahamak mo ha?!” Giit pa ni Madison.