Maid Apron Novels & Stories

"Aiuto!" Naagaw ng pansin ni Giovanni ang malakas na boses ng isang babae. Napakunot noo siya at namukhaan niya ito. Ito ang isa sa mga slot attendant na ipinakilala ni Carlo sa kaniya kanina. Kumpara sa suot ng mga waitress, ang mga slot attendant ay pawang mga babae rin na ang suot ay fitted na sobrang igsing shorts na pula at pula ring brassiere strapless habang mayroon silang suot na pulang apron sa harapan nila. May nakalagay din sa ulo nilang pares ng sungay.

Inambahan ko siya ng suntok pero mabilis siyang nakalayo sa akin. "Mom! Si Marci, oh!" sumbong niya na naman. Napalingon naman sa amin si Mom kahit busy sa ginagawa niya. Naka-apron pa nga siya, ang cute. Yan pa yata ang apron na ginamit ko noong first time kong mag-bake eh. "Kayo talagang dalawa, tumigil kayo, ah? Hindi na kayo mga bata."

sagot ni Adrian bago pa siya makapagsalita. Tumingin ang assistant kay Calestine na may respectful smile. “Of course. Ako si Mara, at ako po ang assigned na tumulong para masigurong perfect ang fit ng gown ninyo.” Ngumiti si Calestine—medyo shy pero composed. “Nice to meet you.” Naglakad sila papunta sa private area. May lima nang gown na nakadisplay. Lahat pula—iba’t ibang shade ng red, iba’t ibang silhouette, lahat stunning.

Pasensya na kung papatulugin na muna ang pusong napagod kakahintay. Kaya sa natitirang segundong kayakap ka, maaari bang magkunwari akin ka pa? - Malaya, Moira *** APRIL wore a simple maternity dress. It’s an emerald stretchable dress kaya kumportable itong isuot. Nang makapag-ayos na ay tinitgan niya ang sarili sa full length mirror.

On my left side is the huge cabinet. Naglakad ako patungo sa kabinet at binuksan iyon. Tumambad sa akin ang iba't-ibang klase na pambahay na damit at pantulog. Binuksan ko naman ang katabing pinto nito at tumambad sa akin ang mga maid uniform. Marami itong nakahilira at pare-pareho lahat ng kulay. It's a white dress with black trim, an above-knee length, and a black half-apron with lace.

Someone greeted me kaya bahagya akong napatigil. "Kumain ka na! Kakatapos ko lang magluto. Mainit init pa yung tinolang manok." Alok agad ni Amari nang maabutan ko itong abala sa kusina. Wala sa sariling napatutok ang mga mata ko sa kanya. She's sweating while wearing her apron. Nakatali ang mahaba niyang buhok at medyo magulo na ito dahil sa pagiging busy niya. She's only wearing a simple dress na pambahay pero bakat bakat ang hubog ng kanyang katawan.

Una niyang isinuot ang maliit na apron kay Jj. Nanlaki naman bigla ang mata ko ng makita ang isang kulay pink na apron ni Renz..sh!t bat ngayon ko lang naisip to? ayos naman sana kung kulay pink lang kaso ay may mga bulaklak pa itong design di kagaya sakin na plain black lang talaga..... "Here Lov- Y-Yanna-" "Daddy that is not Mommy's apron-" "Thanks!" Agad kong kinuha sa kamay niya ang apron ni Renz..

"Bakit ang dami nito?" "Dahil kakain tayo ng marami." Umangat ang tingin niya rito at nakita ang paghuhubad nito ng apron. It was the same apron Nelly would always wear—the pink, floral one. At hindi niya mapigilang ngumiti. She was used to seeing him wear his floral Hawaiin shirts, but never the apron. At hindi niya alam kung bakit siya natatawa.

Inayos niya ang sarili at umupo sa may center island ng kusina. He was wearing ang cotton longsleeve na neutral ang kukay at Ang dark brown slacks pants nasa ibabaw noon ang kulay itim na apron. Napansin din niya na napakaliit ng bewang nito kapag nahahapit ng apron.

“Wear it.” Mikhail stared at the apron in his hand. “The design is too girly.” Aniya. Umirap si Valerie. “If you don’t wear it, then you won’t work. And if you won’t work, you won’t eat.” She said in firm voice. Mikhail sighed in defeat. “Okay, you win.” And wears the apron. Napangiti si Valerie. “Bagay sa ‘yo.” Mikhail wanted to refute it but he remembered that Valerie was pregnant. At sa pagkakaalam niya ay hindi pwedeng inisin ang mga buntis dahil delikado kapag ang mga ito ang nagalit.