Novelas y relatos de Maikling Tula Para Sa Pamilya

CHAPTER 52 Masayang nag-aalmusal si Makki kasama ang buong pamilya nang bigla itong may maalala. “Mommy, Daddy, malapit na ang wedding ninyong dalawa! Can I invite all my teachers and classmates to attend?”

aniya kaya malawak akong napangiti. “Don’t worry, they won’t bite,” I chuckled. Minsan naiinis ako sa pamilya. Pero pamilya ko pa rin sila, mahal ko sila. Lagi kasing nag-aaway sila mama, minsan dahil sa pera. Kahit na sabihing tahimik ang pera at may makakain kami araw-araw ay hindi pa rin naman maiiwasan ang mga gastusin, katulad ng tuition f*e namin. Sila Kuya kasi ay hindi naman nakakuha ng scholarship kaya nahihirapan sila mama sa pagbabayad ng tuition nila.

Bumuntong-hininga lang sya saka itinirik ang mata bago nagtalukbong uli. Samantalang si doc Miley panay lang ang tawa. Is this what you called weird family? Doc Miley tapped my shoulders."Pagpasensyahan mo na ang parents namin,mga happy go lucky lang sila talaga." "Ahehehe." hindi ko maialis ang tingin ko sa madaldal nilang magulang. "Okay lang. Ang saya nga ng family nyo eh. Complete and happy family." hindi ko alam pero parang pumiyok ako nang sabihin ko iyon. Nalungkot ako bigla,siguro dahil wala akong kumpletong pamilya katulad ng kay JG. Sobrang nakakainggit ang may makita kang ganito. Bigla mo nalang talagang marerealize na laging may kulang sa buhay mo.

napipikon na ani ko na ikinatahimik niya. Huminga siya ng malalim. “Tulad ng?” “T-Tulad ng tuition fees ni Clayn, pang-gamot ni mama. Panggastos sa bahay. Mga importanteng bagay bukod sa bahay,” mahinang paliwanag ko. “You’re saying— tinitipid mo ang kaligtasan ng pamilya mo para sa mga bagay na hindi pa nangyayari?” saad niya na tinugunan ko ng tango.

Natural lang na minsan ay maisip ko rin ang magiging buhay namin sa mga susunod na taon. Hindi ko nga lang inaasahan na sa simpleng eksenang iyon, sa panonood sa mga pamangkin niyang naghahabulan at nagtatawanan sa gitna ng napakalawak na damuhan ay bigla kong mai-imagine ang sarili naming pamilya. Paano kaya kung may maliit na batang tatakbo rin papunta sa mga pinsan niya habang sumisigaw ng, "Kuya! Ate!"?

at ang perang bigay ng binata ay malaking bagay na para sa kanyang pamilya magagamit niya itong pang therapy ng ina. Umaga na ng makarating sa bahay si Laura,bitbit ang pansit at tinapay ay masayang kumain ang pamilya nito pinagsaluhan ang dalang pagkain ng kanilang Ate Laura,nakabihis narin ang mga kapatid nito ng school uniforme. Ate salamat dito ha?sabi ni Mica para saan Mica?

Nang matapos ang pictorial ay inimbitahan ng gobernador ang kaniyang mga kamag-anak at iba pang malalapit na kaibigan na naroon para sa munting salo-salo sa kanilang bahay. Nagkani-kaniya na ang lahat. Sakay ng kani-kanilang mga sasakyan ay pupunta ang mga ito sa bahay ng gobernador, ngunit hindi si Mikaela. Minabuti na lamang niya na umuwi at hindi na ipinilit ang sarili na makisama sa pamilya na ayaw naman sa kaniya.

Ngayon pa na maayos na at buo na muli ang pamilya namin. Kinabukasan ay lumuwas kami ng Maynila patungong Batangas. Kasama ko sina nanay, tiya at ang kambal. Sinabi ni Lex na dito na kami titira. Walang kaso sa akin. Siya ang padre de pamilya kaya rerespetuhin ko kung anong desisyon niya. Una namin pinuntahan ang kapatid kong kambal. Halos nag-iyakan kaming lahat nang magkita kami. Nalaman kong sa bahay sa Calatagan nakatira ang kambal. Si Lex daw ang may gusto nito. Nalaman ko rin na nabili ni Lex ang dati namin bahay. Wala daw balak ang may ari nito na ibenta pero noong inalok niya ito ng malaking halaga ay hindi ito nagdalawang isip. Halos sobrang saya ko nang malaman iyon. Pinuntahan nam

ani Papa na tipid na ngumiti sa akin. "Sinasabi ko lang naman. Kasi hindi naman sila ang kawawa rito kundi yung bata. Ikaw, gusto mo mismo ng buong pamilya para kay Mikay noon kaya nga naging tayo hindi ba?" "Iba naman ang sitwasyon noon."

Claire's POV KINABUKASAN. Maaga kaming gumising para mamili ng damit ng dalawang bata. "Pinakikialaman niyo yung dalawang batang 'yon, kapag natyempuhan kayo ng Lolo nila lagot kayo," pagpapaalala ni Kuya Miko habang nagaayos siya ng mga gamit niya papuntang eskwelahan.