Maikling Tula Para Sa Ama Tagalog 소설 & 이야기

sagot ni Amara na may tinig na parang maliit na tindera na todo-benta ng produkto. Tumawa si Apple sa gilid, habang pinagmamasdan ang kulitan ng dalawa. “Nagpilit talaga ‘yang si Amara. Sabi niya, ‘Mommy, kahit mainit, bilhan natin si Ninang Mia. Kasi si Ninang laging mabait!’” Mia, hindi na maitago ang tuwa, ay agad binuksan ang supot at inamoy ang marang. “Ay grabe… ang bango! Amara, anak, ikaw na talaga ang favorite kong inaanak.”

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

“Papa! Papa!” Patuloy sa pag-agos ang masaganang luha sa mga mata ng batang babae at tanging daing lamang ng matinding takot ang naghari sa buong pagkatao ang lumabas sa nakabusal na bibig. Ang munting katawan ay sobra-sobra ang panginginig. “Te amo, hija mía. Te amo mucho a ti y a tu madre. Siempre te amaré hasta mi próxima vida.”

NALIE ATHALIA... "T-Tay," nauutal na tawag n'ya sa kan'yang ama. Hinayaan lang s'ya nitong nakayakap sa bewang nito at hindi naman s'ya mayakap pabalik ng kan'yang tatay dahil naka posas ang mga kamay nito.

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

Inalala niya ang mga huling sandali bago siya kunin—ang mahinang kamay ng kanyang ama na humahawak sa kanya, ang mga luha nito na hindi bumabagsak pero ramdam sa bawat titig. Muli siyang napatitig sa bintana. Ang malawak na lupaing tila paraiso ay para sa kanya’y naging kulungan. Ang bawat bulong ng hangin ay parang tanikala. Naramdaman niyang unti-unting lumalakas ang tibok ng kanyang puso, hindi lang dahil sa takot kundi dahil sa pag-asa. Kung naligtas ang kanyang ama, dapat may dahilan kung bakit siya nandito pa. “Hindi ako puwedeng sumuko,” mahina niyang wika. “Para kay Papa… lalaban ako.”

“B-but— someone said may anak na siya.” Tumango si Moretti. “Mayroon nga.” “Kung hindi ikaw ang ama— sino?” Napailing na lamang si Marco at napakamot sa ulo dahil sa bagal ng isip nito. Para makaganti, hindi nito isiniwalat na siya talaga ang ama ng anak ni Mikaela.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"