Thank You Ma'am Story Novels & Stories

May rotation daw sabi ni ma'am . "Thank you beautiful" ngumiti ako sa mga costumer na bumbay at inabutan ako ng 100 pesos at umalis na sa table nila. Ang kunat naman non, halos haplusin na ang pwet ko 100 lang, minsan napapaisip ako na ako kaya mag tip sa gago a mga bumbay. Ang kuripot. Ang hirap kaya pag tiisan mga putok nila, kahit ano pabango nila, ang babaho padin

Hindi ako sanay na may mga taong yumuyuko sa harapan ko at tinatawag akong Madam. “Thank you,” sabi ko nang alanganin. “But you don't have to do all of this. I'm just... I'm just Kim.” “Madam,” sabi ng head maid habang lumalapit sa amin. Isa siyang matandang babae na may mababait na mata at magiliw na ngiti. “Sir Cameron has told us all about you. We are honored to have you here. And we will do everything we can to make you feel comfortable.”

Paulit-ulit ang kaniyang pasasalamat sa mga ito habang walang tigil ang pag-agos ng luha. Pagkaraan ng ilang saglit ay idinako niya ang paningin kay Makki at sa dalawa pa nitong kasama. Mabilis siyang yumuko at mahigpit na niyakap ang mga ito. “Thank you very much, kids. I will be forever grateful to you. Your parents are so lucky to have children like you, so young and yet with big hearts already.” Dahil walang patid ang pag-iyak ni Ramona ay hindi na rin napigilan ng mga nasa loob ng principal office na mapaluha. Kahit ang tatlong bata ay pulang-pula na rin ang mga mata.

aniya at walang ano ano'y dumiretso sa kambal at kinausap ang mga ito. "Hello, Amari and Amaru! Kumusta na ang pakiramdam niyo?" Tanong ni Ma'am Madonna. Agad kaming lumapit ni Kuya sa kambal at tumayo sa likuran nila. Kita ko ang pagsulyap sa akin ni Ma'am Madonna subalit iniaalis ko ang paningin ko sa 'kanya at pilit na umaaktong normal. "We're doing good po, Doc," malamya at pilit na nakangiting ani Amaru.

"May lalaking sumagot sa lahat ng gastusin ng Papa mo dito sa hospital. Hindi ko man lang siya naabutan kanina. Ayaw namang sabihin ng mga nurses at doktor kung sino yun. Pero alam mo laking pasasalamat ko talaga dahil gagaling na ang Papa mo." Halos maiyak ako sa kwento ni Mama. Hindi na niya kailangan pang mag-alala. Makakatulog na rin siya ng maayos knowing na gagaling na si Papa. Hindi na ako makapaghintay na pumunta sa pinagtatrabahuhan naming bar para nakapagpasalamat kay Mr. Smith, ginawa nya talaga lahat ng sinabi nya. Kulang na lang ay pabilisin ko ang oras ng gumabi na kaagad.

"Hindi pumasok si mama e. I'm planning to stay here and play with you all day." Namilog ang mata ni Zahara. Yung mga mata niya ay nagniningning matapos marinig mula sa mama niya na hindi ito papasok at makikipaglaro lang sa kaniya buong maghapon. "Then mama, can we go to kuya Pi's bakery shop? I forgot to say thank you to him." "Bakit ka magti-thank you sa kaniya?" Pan asked. "Pinasyal niya tayo sa zoo, mama, para hindi ka umiyak. Dapat mag thank you ako sa kaniya for making us happy that day."

"A girl." Tumawa ako sa gitna ng luha. "Amara." Napangiti siya. "Amara." Tumango ako. "Bagay sa kaniya." Marahan niyang hinalikan ang noo ko. "Thank you." "For what?" "For giving me our daughter." Napangiti ako. "Thank you for staying." "I'll always stay." Maya-maya, pinapasok sina Kristine, Sheila at Lola Teresita.

“Thank you Doctor.” “Thanks the Lord ma’am. I am just his instruments.” The doctor humbly answered. “The miracle was from him.” Marisa nodded in silence. She believed the doctor. In her past reading of the holy bible she contemplated much about her past and she realizes how lucky she was. A blessing that she should share to less fortunate. She was so touched and now she had promised herself that she will do good deeds in the future.

Thank you for the votes guys I really appreciate it thank you again, and once again don't forget to vote, comments and share my story to others for more views thank you! Lady Kimmy

Matagal na ang isang buwan. *** "Ma'am Laaaaad!" mangiyak-ngiyak na bungad ni Karina nang makita si Ma'am Lad na naglilinis ng hallway ng girl's dormitory. "Oh, Karina. Bakit?" nagtatakang tanong nito. Agad siyang niyakap ni Karina ng sobrang higpit. "Thank you po sa pag-alalay sa akin dito, ha? You became a second parent to me, Ma'am Lad. And I will forever owe it to you."