Maikling Tula Tungkol Sa Buhay Novels & Stories

This is for ForbesCollegeAnimator Batch '18 Chapter#1: The Truce "...Mayayabong na puno, nagsisisayawan na mga ligaw na halaman at himig ng kagubatan na minsan di naririnig ng mga normal na tao... Ang mga hagikhik ng mga nilalang na tahimik naninirahan kasama ng mga nabubuhay din dito sa mundong ibabaw. Kung titignan mo parang napakailalim na kagubatan... Ngunit mali... Ito ang lagusan ng tulay ng buhay at patay... Sa gitna nito...ang mga nilalang na naghahari sa patay at buhay. Para maging tahimik ang lahat...

Even if it’s difficulty, dahil masama man o mabuti ang nangyayari sa buhay mo, Diyos lang ang nakakaalam ng katapusan ng iyong kwento. Kahit nalilito ay pinangako ni Tala sa sariling uunawain at susundin ang mga huling bilin sa kanya ng mama niya. “Tatlong bagay naman ang ‘wag na ‘wag mong gagawin lalo tungkol sa iyong buhay pag-ibig.” patuloy na pangaral ni Mahalia sa anak gamit ang iniwang diary nito. Napansin ni Tala na sa capital letters pa sinulat ng mama niya ang ‘WAG na ‘WAG.

“You are right. We have the same situation, but a different story to tell.” Tumango siya kasabay ng malalim na paghinga. Ang totoo ay nai-kwento na ng mga tiyahin nito ang storya ng buhay nito. Ang paglaki rin nito na walang mga magulang. Tanging abuelo lang ang tumayong magulang nito, ngunit sa kasalukuyan ay kinuha na rin ng may kapal.

Kamot kamot ko pa sa ulo ko. Sana yung nakaraan ko pang hinala sana hindi totoo sana mali nalang ako kase hindi ko alam kung anong magagawa? -- Mangyayari sa buhay ko sya nalang ang pinagkakatiwalaan ko sa buong buhay ko kaya hindi ko talaga alam haish!

"Akala ko ba matalino ka? Kung ginagamit mo ang utak mo, dapat alam mo na hindi yumayaman ang mga mabubuting tao. Walang taong nagkakaroon ng maraming pera at nagiging makapangyarihan nang hindi gumagawa nang masama. Alam man nila o hindi, sinadya man nila o hindi... Nakasakit sila ng tao para makuha nila ang mga gusto nila. Bakit? Dahil ganoon ang takbo ng mundo. At alam mo 'yung ikinagagalit ko? Hindi ko natutunan 'yun sa'yo... Natutunan ko 'yun dahil naghirap ako. Magmula nung mamatay ka at si Mama noong bata pa ako, hindi ko alam kung saan ako pupunta... Pinagpasa-pasahan ako ng mga kamag-anak natin, hanggang sa lumayas na lang ako dahil alam kong wala naman silang pakialam sa mangyayari

Chapter 1 Ella POV: Gaano ba kahalaga ang buhay kung mali naman ang iyong tinatahak at gaano ba kaimportante ang pamilya kung ang kapalit nito ay ang taong pinili mong mahalin.. Minsan ka na rin bang naging tanga katulad ko? marahil ay itong kwentong ito ay para sayo

Nilapit niya ang kutsilyo niya sa leeg ko atsaka nag tanong ng importanteng bagay sakin. ""Ano bang pakiramdam ng mabuhay habang minimithi ang kamatayan?"" Hindi ko inaasahan ang tanong niya ngunit parang may sariling utak ang bibig ko na siyang nag sagot sa katanungan ng babae. ""Ang mabuhay habang minimithi ang kamatayan ay walang kasiyahan, sa totoo lang."" Tinanggal niya ang kutsilyo sa leeg ko. Para siyang natutuliro sakin. Siya palang yata ang pinaka matagal na naka kwentuhan ko.

Bawi nalang siguro bukas? Hindi ba ganoon naman talaga sa buhay? Parang katulad lang sa sets of mysteries sa rosary. Ang buhay, hindi palaging joyful, glorious, luminous, kailangan ding maranasan ng tao ang pagiging sorrowful. Dahil ganiyan naman talaga ang buhay. Hindi palaging masaya, kailangang ding magdusa at maging malungkot.

Walang kasigurahan ang Buhay. Sabi nga nila, ang buhay ay punong puno ng mga pangyayaring hindi natin inaasahan. May mga pagkakataon na ayaw nating mangyari ang isang bagay pero nangyayari pa din. Kagaya ng mga taong hindi mo piniling makilala pero dumating pa din sa buhay mo. May mga tao din naman na kahit anong pilit nating alagaan, kusa nalang aalis at mawawala.