Tula Tungkol Sa Pangarap Sa Buhay Novels & Stories

Eh, wala akong choice eh, kinausap na nya yong prof namin ang tanging gagawin ko nalang ang ang pumasok araw-araw at pilitin ang sarili na makinig at gawin kung ano ang pinapagawa. Nakakapagod maging robot, sunod-sunoran at gawin ang mga bagay kahit ayaw mo naman gawin talaga. Kung pangarap lang ang pag uusapan, wala ako non, ni minsan hindi sumagi sa isip ko kung ano ang gusto ko paglaki ko. Ewan, baliw yata ako. Nakakainggit nga minsan yong iba kase may mga pangarap sila, yong mga kaklase ko non natupad na nila ang mga pangarap nila tapos ako parang walang patutunguhan sa buhay. "Sige po Tita, Tito."

Tumango lamang siya sa akin. Masasabi kong sa buhay may mga gusto tayong mangyari, na hindi natin natutupad dahil minsan iyong mga kasama natin na nangarap para sa pangarap na iyon. Hindi na tayo nasamahan na matupad pa iyon. Pero na-realize ko rin, na kaya naman pala kahit mag-isa ka lang. Tulad ng pangarap ko na buong pamilya para sa mga anak ko, kaya ko naman pa lang ibigay iyon kahit mag-isa ko lang. Basta’t kasama ko sila, sapat na iyon.

Ngayon naiintindihan niya na ang tunay na ganda niya ay manggagaling sa kanyang kalooban at hindi panlabas lang. “Third, live a purposeful life. Kahit babae ka, dapat ay may mataas kang pangarap para sa iyong sarili. Be grateful and take advantage of the way you are blessed by God. Gamitin mo ang resources na iniwan ko sa iyo para pagyamanin ang iyong sarili at tuparin ang iyong mga pangarap.” Napabuntong hininga si Tala, hindi pa rin siya sigurado sa kursong gusto niyang kunin sa kolehiyo.

"Some people just can't get the opportunity to have what they want. Some will get stuck on the mud even if they tried hard." Marami na din akong nakita na naghirap para sa isang bagay. Yung tipong itinaya na nila ang lahat; buhay, pawis at dugo para lamang makamit ang pangarap nila at makuha ang mga gusto nila. Pero sa huli, wala ding nangyayari. Some people are just not born to be with it. You might wish for it and desired it, but if its not for you, it won't. "Speaking from experience?" putol niya sa malalim kong pag-iisip at sinundan ng matabang na tawa. "Have you wished and wanted something that you didn't get?"

Tulad namin, isa rin siyang may pangarap at nagpapatuloy sa buhay ng mundong ito. Mula sa malawak na lupain ng Cagayan lumaki ang tulad niya, musmos na nabigyan ng magagandang alaala ng kanilang nayon, kabilang sa mga kilalang tribo ruon. Nagtapos siya sa Kolehiyo sa kurso na may kinalaman sa kompyuter, galing sa pamilya ng mga nagseserbisyo sa gobyerno, lumaki sa piling na isang retiradong pulis na ama at isang pampublikong Gurong Ina. Isacm siyang taong puno ng mga pangarap at nagnais na makabuo ng isang masayang pamilya katulad ng nakalakihan niya. Isa siyang hindi mabasag pinggan at may sariling mundo kung isalaysay ito ng kanyang mga kaibigan at nakakakilala, tila sumasang ayon na laman

She needed it but she was scared. "Yes but please don't do anything to me." "I promise, nothing else just that." She agreed Craig climbed onto the bed, he cuddled her, she fell asleep so fast, it was like she was where she was supposed to be "One day, I will get to know all your secrets and your pains and I will care for you till my last breath." He is talking to himself, he just said till his last breath, which means, she will be the only woman in his life even in old age

“Talaga namang magnanakaw ka diba? Yung manuscript ay akin!” “Tss. Fine. Iyo nga… Pero alam mo ba ang kahaharapin mo sa paratang mong yan? Kahit totoo nga naman… Sa tingin mo ba may maniniwala ba sayo? Sure. Ilaban mo yan, at tignan natin kung may mapapala ka. Nilalagay mo lang Dahlia sa alanganin ang buhay mo.” Lumiliyab sa inis ang mga mata niya, at bago pa man ako makasagot. “Pasalamat ka, ang sarap mong patayin, pero hindi sa ngayon. Parang gusto pa kasi kitang paglaruan at mahirapan nga ng husto sa mundong ito!”

Napabuntong hininga ako sa naisip. I want the day to speed up so I can graduate right away and have my own penthouse to live in. Nakakalungkot kasi na mag-isa lang sa bahay lalo na kung ganito kalaking bahay ang tinitirhan ko habang naaalala ang mga magulang na wala naman dito.

Kaya lang naisip ko rin na bigyang pagkakataon ang aking sarili na maranasan ang ganitong uri ng buhay. Iyong hindi lamang puro sa aking kinabukasan ang iniisip kung hindi ay ang tungkol sa mga bagay na pino-problema rin ng karamihan na kagaya nito. I wanted to experience on how to be a normal person. Normal in terms of different aspects including the lifestyle. Like experiencing on going to a club or bar hopping, partying and such. I wanted to experience those. The things I haven't done before.

I said. Tia used her palm to rub the soft and thick blanket on the bed dreamily, “I do wish it was me.” She said and I felt for her. She had probably been working for a lot of wealthy people and been exposed to their lifestyle to want to belong to such class so badly. “Maybe you will when you land a husband as influential as mine,” I teased and I am glad that Tia got the joke, because she brightened up again. “Maybe in my next life!” she said and we both laughed.