Maikling Tula Para Sa Kalikasan Novels & Stories

Ilang araw, o linggo, o buwan, o taon nalang at tuluyan na kaming makakahanap ng bagong tirahan kasama ang mga taong naging tirahan din namin. Ang lahat ng mga naghihirap sa Earth ay hindi na muling maghihirap sa panibahong planeta, sisiguraduhin ko 'yan. Sa ngayon ay kailangan muna naming ligtas na makarating do'n. Kailangan din naming maghanda sa kung ano mang bubungad sa amin sa panibagong planeta. Hindi madali ang misyong 'to. Pero kakayanin ko. Para sa pamilya ko. For humanity. For our existence. For our future. ---

Masakit, nakakapagod pero maganda. Parang tula... 'yung tipong kahit maraming sugat, gusto mo pa ring ulitin. Only The Young can run... ────────────────────────────────────────────────────

Mahahabang pilik-mata, makinis na kutis, tindigan, at pangangatawan naman ang nakuha nito sa ina. “Bakit hindi po ako mistisa gaya mo Mama?” Minsan ay tanong ni Tala sa kanya. “Ang ganda kaya ng kulay mo, hindi mapusiyaw at hindi maitim, tamang-tama lang. Tsaka pag binigay ni God sa iyo ang kulay ko, ibibigay niya rin ang ilong ko sa iyo,” birong paliwanag ni Mahalia sa anak, hindi kasi katangusan ang kanyang ilong at masiyado ring makapal ang kanyang mga labi.