Novel & Cerita Make The Most Out Of It

Thank you! Spend your time with your family.

Ang mahalaga lang sa akin ay ang pag sagot niya ng I do. Sabi nga ng matatanda, maikli lang ang buhay kaya naman dapat natin itong gamitin sa magandang paraan. We should live our lives in fullest. Gawin natin ang lahat ng makapagpapasaya sa atin. Puntahan natin ang lahat ng lugar na gusto nating marating. At kainin ang lahat ng pagkaing gusto nating tikman. Dahil hindi natin alam kung hanggang saan lang tayo at king hanggang kailan lang dito sa mundo.

Sa paglipat ko doon ay uumpisahan ko na ang aking plano. I will make use of my time wisely. Hindi naman talaga ako mag-iistay doon totally. Uuwi ako paminsan-minsan. Tatalasan ko ang pandinih ko at gagamitin lahat mg pagkakataon upang makakalap ng impormasyon na maaring makasira sa mag-ama at makatulong sa pagpigil ko sa kasal. Gagamitin ko din ang pagkakataong ito upang mapalapit muli kay Mama.

Pwede bang umorder na lang tayo ng mas simple at mas murang lutong-bahay? Ayaw pakawalan ni Max ang pagkakataon na ito na kumita ng pera. Kaya, syempre, ayaw niyang kumain ng simpleng pagkain na ilang libong dolyar lang. Kung gano’n, hindi malaki ang makukuha niyang pera.

Gusto ba nitong siguraduhin kung apektado siya ng kaalamang iyon? Damn him but yes! Sa lahat ng sakit na naidulot nito sa kanya ay iyon na yata ang pinakamatindi. May plano na itong pakasalan si Lexie. May plano na itong bumuo ng sariling pamilya kasama ang kasintahan nito.

Tumango si Esteban at nagsabi, "Kailan ito mangyayari? Hindi ko ba sinabi sa iyo?" "Oo, oo, naiintindihan ko. Alam ko na," sagot ng marketing, iniisip na ang pinakamaagang pagkakataon ay kapag ang eksena ay nasa pinakamataas na punto, para magamit ang premyo at makuha ang pansin ng lahat. "Okay, maghanda ka na. Magpahinga muna kami saglit. Pwede bang may mga snacks?" utos ni Esteban.

No matter how much it hurt you. Because that's the only way out. END_

Hindi kasi natin alam kung ano ang mga puwedeng mangyari sa hinaharap. If we’re going to overthink about it, it will only stress us out. It’s depressing. Kaya nga siguro sinasabi nila madalas na… live your life to the fullest. I mean, maybe it’s true. But it’s hard to do it often times. Hindi kasi natin maiwasan na mag-isip patungkol sa mga bagay bagay. “That’s why we should make the most out of it,” malambing na bulong niya at mas lalong hinigpitan ang pagkakayakap niya sa akin.

Ngunit sa halip na magpahinga at magdiwang lamang, ginamit namin ang panahong ito upang palawakin at pagandahin pa ang itinayo natin. “Ang pagtatanggol sa sarili ay mabuti,” sabi ko sa isang pagpupulong ng mga pinuno, “ngunit ang tunay na tagumpay ay ang paggamit ng kapayapaan upang lumago at umunlad. Isipin ninyo ang isang sistema ng daluyan ng tubig: kapag natanggal na ang mga bara at napigil ang pagbaha, ang susunod na hakbang ay ayusin ang mga daanan upang maabot ng tubig ang mga lupang tuyo at makapagbigay ng ani. Ganoon din sa atin—ngayong payapa na ang paligid, kailangan nating siguraduhin na ang pakinabang ay umaabot sa bawat sulok ng ating sakop.”

Sa wakas, natapos din. Ang tatlong ito ang magbibigay sa akin ng pinakamalaking kapalaran sa buhay ko. Lumakas ang boses ng sistema. [Binabati kita, Adeline Carrey. Maliwanag mula sa pagsubok na ito, malinaw na ang iyong buhay ay pinakamahusay na pinamamahalaan ng ikaw lamang. Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan.]