Make It Happens Novels & Stories

may kabigatan man ang paa niya sa paghakbang pero kailangang harapin muna niya ang dapat harapin. LUMIPAS ang buong araw na nagawa pa rin ni Tracy ang trabaho sa sariling restaurant. Kahit hindi pa siya nakaka-move on sa naging resulta ng cross matching ng dugo niya kanina. Mabuti na lang ay may online money transfer kung kaya kaagad siyang nakapagpadala ng pera sa ina nang tawagan siya nito.

Malakas n'yang binitawan ang braso ko at naunang maglakad. "Ayusin mo ang sarili mo, ayaw kong makita nilang umiiyak ka at dalian mo riyan kung ayaw mong kaladkarin pa kita palabas sa kwartong ito Heaven." Matigas n'yang saad na para bang kaya n'ya talagang gawin ito. Dahan dahan akong tumayo at pumunta sa CR, umiiyak akong naghilamos at naglagay ng kaunting make up para ayusin ang sarili ko at maging presentable naman ako sa harap nilang lahat.

Kaya, kailan natin ito gagawin? Aidan: Malapit na, Monica. Sobrang lapit na. Sa ngayon, tamasahin natin ang pagpukaw. Mag-usap tayo, magtuksuhan, pagbaliw-baliwin natin ang isa't isa. Dahil kapag nangyari na, magiging eksplosibo ito. Monica: Hindi ako makapaghintay, Aidan. Sobrang gusto kita na halos masakit na. Gawin na natin ito.

Tanong ni Yael. Ngumiti ang matanda. "Ang isang tao ay laging lumilikha ng mga pagkakataon para sa sarili. Hindi nila kailanman hinintay ang pagkakataon na maabot sa kanila. Wala siyang pakialam sa pagmamahal mo dahil ang tulong na inalok mo sa kanya ay masyadong walang halaga at walang katuturan! "Ang totoong trick ay nakasalalay sa pagpaparamdam sa kanya na parang wala siyang magagawa nang wala ka, at kailangan ka niyang umasa sa literal na lahat!"

"You just want to be a resposible but you really never care about me---" "Because what happen that time is just a mistake Cynthia. Pagkakamali lang na hindi dapat nangyari kung hindi ka sana biglang sumulpot nung gabing iyon. At anong gusto mong gawin ko ha? Ipangalandakan ko kung anong nangyari sayo? Ipag---"

Bukas na bukas, gagawa ako ng isang desisyon. Bago ako tuluyang lamunin ng dilim. Ipinangako ko sa aking sarili. I'll make things right.

To: Callum Alright, you can go here now. Natulala ako ng ilang sandali habang iniisip ang mga nangyari. Everything seems so surreal now. Parang ang bilis ng lahat ng nangyari. Parang . . . hindi pa rin ako makapaniwala na sa isang iglap at hindi inaasahang pangyayari ay nagkita ang mag-ama. I really want to make it a secret but I think fate is really has its own way for our lives. It has a plan for us.

Hindi makapaniwalang nangyayari na ang gusto niyang mangyari para sa dalawa. “I’m so happy, hindi niyo alam kung paano niyo akong napasaya. Finally, it’s already happening. I can’t believe it hahahaha, damn it! End game pa rin.” Natutuwa pa rin niyang saad saka muling tiningnan ang invitation nila para sa kasal.

Palusot ko rito "Anak dito ka na lang muna, kailangan ko ng kasama, mamaya atakihin na naman si Aria" I sigh. wala akong nagawa kundi ang umupo sa sofa at nanood na lang ng tv. Ang hirap naman ng buhay. Paano ko matutulungan sila mama? Aish! kainis talaga! Match Maker Company? ang pumasok bigla sa isip ko. paano? I mean ano naman kayang trabaho ang Naghihintay sa akin doon, legal ba iyon? baka naman ibebenta nila ang kaluluwa ko.

“I will make you mine. I promise I will make you mine.” Marahas niya nang pinunasan ang kanyang mga luha saka hinamig na ang kanyang sarili. Maya-maya pa’y binuhay niya na ang makina ng kanyang sasakyan at punong-puno pa rin ng hinanakit na nilisan na ang lugar na iyon.