Makipag-usap Novels & Stories

Bago pa humaba at kung saan mapunta ang uspaan ay mabilis akong tumipa ng reply para sa kaibigan ko si Miss L din ang peg. “(Oh diba talagang pinatunayan mo na manyak ka. Ah basta ‘wag kang basta magbigay ng no. ko ah at please pag need ulit ng helper ako na lang Boi, alam mo naman na perang pera na ako sa daming gastusin ba naman.)”reply ko sa kaibigan ko pero iba din ito at sa tulin talaga mareply ng gaga nato para bang hyper lagi.

bati ko " Hi Jacob" sabay sabay nilang sabi " Mukhang seryoso ang pinag uusapan niyo" " Nag iisip kami kung ano ang gagawin sa camping" tugon ni Venice. " Ohh! Junior week pala next week. As far as I know mayroong mga higher section ang sasama sa camping as long as nasa parehong department" " Talaga that's sounds fun" excited na usal ni Mike

PILIPINAS YEAR 2022 ENERO "Hey! Wake up!" Nagulat at nasanggi ni Calista ang kanyang notebook sa desk nang bigla siyang sigawan ng kaklase at kaibigan niyang si Serene, lalo na nang patunugin pa nito ang dalawang daliri upang kuhanin ang kanyang atensyon. Napasandal si Calista sa kanyang upuan at kunot-noong napatingin kay Serene. "Dilat ang mga mata mo pero para kang tulog dahil sa lalim nang iniisip mo."

Ipinasok na lang niya sa ref yung tira. Hindi naman agad umalis sa pwesto nila ang dalawang lalaki dahil nag-usap pa ang mga ito. “Macy, pwede bang makahingi ng kape? Please.” sabi ni Mike sa magalang na boses at tumingin sa direksyon ni Macy. “Sure, paano bang timpla ng kape mo?” tanong ni Macy. “Bigyan mo ako ng pinakamasarap na timpla mo.Yung may cream… please… ”sabi ni Mike.

Kasinungalingan lang ito na pinakalat ng nanay ni Leonardo para mawalan siya ng mana. Bagay na bagay sa isa’t isa ang aming mga ugali. Naiintindihan namin at tinitiis ang isa’t isa ng walang effort. Sa loob ng maikling panahon, sobrang nasanay kami sa isa’t isa kung saan pakiramdam ko soulmates kami. Ngayon ko lang napagtanto kung gaano karaming oras ang sinayang ko sa maling tao. Pero makalipas ang ilang araw, bigla ako nakatanggap ng mensahe mula sa kaibigan ko, binabati ako.

MIKAY Bakit ba sobrang hirap maging masaya? Bakit sobrang hirap maging payapa ng buhay? Bakit sobrang hirap? Simple lang naman ang gusto ko no'n, iyon ay maging masaya, grumaduate, magkatrababo at makatulong sa magulang, pero bakit ganito? Bakit sobrang hirap? Bakit sobrang sakit ng balik sa akin ng lahat?

sagot ni mae Kay mark "oh, so sorry, pero totoo ba na nakipag usap ka sa kanila, e diba nga, Isang araw, Yung ilang kashares natin, nagrereklamo sayo, Kasi Hindi ka nila nakakausap, tapos magsasabi Yung ilang mga big company na yun, na nakausap mo sila"sabi ni mark Kay mae "Yun na nga mark, nalilito na ako, kung Anong gagawin ko"sabi ni mae Kay mark

Chandler May kakaibang kaba na bumalot sa akin. Yung tipong hindi mo ma-explain kung saan nanggagaling, pero ramdam mo hanggang dibdib. Parang may mabigat na bagay na unti-unting pumipisil sa puso ko habang papalapit ang sandali na kailangan naming mag-usap. Mag-uusap daw kami.

Sagot ng Supremo. "Maging si Kellyo ay sumasakit ang ulo pagkatapos maisagawa ang teleportasyon sapagkat kailangan nga naman ng konsenstrasyon at enerhiya upang maisagawa ng maayos. Kung gaano kalayo ang ibig gamitan ay ganoon din katindi ang konsentrasyon na gagawin maging sa enerhiya ay kinakailangang bulto," mahabang saad ni Suliro. Hindi na sila muling nakapag-usap dahil nagsimula nang tumunog ang mga tambol at trumpeta. Tumayo ang lahat at sinalubong ng masigarbong palakpakan si Zumir.

Kilig ba ’to o kabaliwan? “Eh paano kung…” natigilan ako, napatingin sa cake mix na hawak ko. “…paano kung ’di mo kayanin yung totoo kong buhay? Baka kasi iniisip mo lang ako ngayon kasi convenient—kasi magkasama tayo dito araw-araw.” Bigla siyang ngumiti ng ubod ng tapang. “Subukan mo na lang ako, Nene. Malay mo, ako pala yung tamang recipe na hinahanap mo.”