Masipag Meaning Novels & Stories

"Kagabi—" "Kagabi ay isang hindi inaasahang sitwasyon dahil sa bagyo at kawalan ng kuryente, Sir," mahinahon ngunit matatag niyang putol sa aking sasabihin habang nag-aangat ng tingin nang may malinis at inosenteng mga mata. "Pinapahalagahan ko po ang inyong pag-aalaga at pagprotekta sa akin. Ngunit ngayong umaga, kailangan na po nating bumalik sa Manila. Marami po kayong nakatambak na board meetings para sa Visayas expansion."

Para talaga syang manika. "C'mon, napaka -oa niyo as if naman may gagawin ako sa inyo. I am just asking for your names hello!" "Kung gusto mo kausapin ka namin, wag kang mag-ingles. Una di ka namin naiitindihan pangalawa ang napaka arte mo pakinggan. Di bagay dito sa lansangan ang mga pasosyal. Baka madamay mo pa kami sa kaartehan mo eh." Si Mariposa ang sumagot sa kanya. Sumimangot ito pero kapagkway sunod-sunod namang tumango.

Kitty remain demure while Hailey screaming and over reacting. “Oh my—Yieee I'm so kililig!” “Young princess it's ‘Kilig’ not 'kililig' okay?” Pagtatama ni Mason. “Ops. It's kilig bala. . .” “It's ‘Pala’ not ‘Bala’, Young Princess.” Napakamot si Mason sa ulo. Palagi niyang kasama ang mga ito at tinuturuan niya itong magtagalog dahil dumudugo ang ilong niya sa purong English nito.

pagpapaliwanag nito "okay Lang naman. kaya wag niyo ng isipin yon" kaya naman yung pumayag na sila kalo na siya ang mamasahe sa mga ito ay tumayo na rin siya upang makabili na sila ng kailangan. kaya Pag tayo Niya sa inuupuan Niya ay pasimple niyang binalikan ng tingin ang kinaroroonan nila calix. kaso lang ng mapa dako ang tingin Niya don wala na sila calix. kaya naman niyaya na Niya ang mga kasama. nakalabas na sila sa conference room ng may tumawag sa kanya.

Over my dead body. "Take it seriously, Mikaela. Take my words seriously. You'll understand me soon. And believe me. Mas masarap sa pakiramdam ang makatulong sa mabuting paraan. Mas masarap damhin ang karangyaan gamit ang malinis na paraan."

"MAHAL MO for Lerisse, MAHAL KA for Margaret. At mauuna si Margaret." Ayy weh? Una ako? "Dun ako sa taong MAHAL AKO. Kasi para sa akin, hindi naman lahat ng minamahal natin ay mamahalin din tayo pabalik, kaya kung ayaw mong masaktan, mag play safe ka, dun ka na sa taong sigurado ka na mahal ka talaga."

tanong niya at sinisilip ang mukha ko na nakatungo. "Anong ganito ang mukha ko?" "Bakit para kang nalugi?" "Nalugi saan?" "Para kang naiwanan. Umayos ka nga Mesaiyah! Para kang tanga." "Anong tanga?" "Aish! Sabihin mo sakin kung bakit ka nagkakaganyan." Hindi ko maintindihan ang sinasabi ni Maysel pero matry ko ngang itanong ang nararamdaman ko. Baka sakaling alam niya ang sagot. Huminga ako ng sobrang lalim na parang mauubusan na ng hangin.

"Salamat, Mia. Sa lahat-lahat." Sa kabila ng mga hamon, unti-unting naramdaman ni Apple ang pag-asa. Sa tulong ng mga kaibigan tulad ni Mia, alam niyang kahit anong hirap ang dumating, may liwanag pa ring naghihintay sa kanya at kay Amara. Sa sandaling iyon, napagtanto niya na ang pagiging matatag ay hindi nangangahulugang hindi kailanman marupok—ito ay ang kakayahang bumangon at lumaban para sa mga taong mahalaga.

Ang babaeng nagluluto ng simpleng pagkain pero napakasarap. "Mahal, pakiusap huwag ganito. Alam kong galit ka, pero patawarin mo na ako." Lubog sa pagkabigo ang boses ni Remulos. “Pakiusap, Mahal. ‘Wag tayong maghiwalay, malulungkot si Miggy kapag naghiwalay tayo.” "Kung gusto mong mapatawad kita, buhayin mo si Miggy."

Mabuti na lang at sa loob siya nagdaan at nagdahilan sa mga ito na gagamit muna ng CR bago umuwi. "Let's go. Baka matrapik tayo sa daan," aya ni Miguel at binukasan na ang pinto ng sasakyan. "Salamat po tita, tito." Naglahad si Miguel ng kamay para magpaalam na. Inabot naman ng mag asawa iyon at bumulong din ng pasasalamat.