Malambot Na Parte Ng Baka Novels & Stories

Hindi lang pala medyo malambot dahil noong diinan ni Gilda ang paghawak doon ay bumaon ang kanyang kamay! Mas malambot pa ito sa isang gelatin! Napakunot ang noo ni Gilda sa kung ano ang bagay na iyon. Tila ba humawak siya ng isang bulok na mangga. “Ano ito?” tanong ni Gilda. Kinuha niya ang kamay pabalik at tila sumama sa kanyang mga daliri ang parte nito. Dahan dahan na inilapit ni Gilda ito sa kanyang ilong para amuyin.

Siya lang ang nakakaalam sa pasikot-sikot ng lugar, kaya halos manggalaiti siya sa galit nang maisahan siya nito. Kung hindi pa siya bumalik ng bahay dahil nakalimutan niyang dalhin ang baril for in case of emergency ay hindi niya pa nalaman na sa kanang bahagi tumakbo ang dalaga. Ilan sa mga tanim na bulaklak ng bakuran ay naapakan at may mga bakas pang paa sa malambot na lupa.Wala siyang sinayang na oras, at agad na sinundan ito. Alam niyang sa mga sandaling iyon, hindi pa nakalalayo ang babae, at kapag hindi niya ito maabutan ay baka sa bangin ang deretsong bagsak nito.

May malambot ngang nakaumbok. Tapos ay kinapa ko ang ulo ko at nang mapansin kong mahaba ang buhok ko ay nagulat ako at hindi ako makapaniwala. Agad kong tinanggal ang kumot ko at bumukaka sabay kapa sa ibaba ko. Bumigat bigla ang dibdib ko nang wala akong makapa na umbok. "'Yong anaconda..." sambit ko. "Anaconda po?" pagtataka nila.

Bakit hindi ko naisip ito bago? Tila natakot sandali si Poison King bago nabawi ang kanyang pagmamayabang. "Iba pang mga ordinaryong beetle, marahil. Ngunit ang partikular na genus na ito ay partikular na sinanay upang mapaglabanan ang sarili nitong pinakamalaking kahinaan. Panoorin."

Hawak-hawak n'ya pa ang kan'yang t'yan dahil sa sobrang pagtawa n'ya sa kwento nito. "P-Paano humilik ang baka?" sa nauutal na boses dahil sa sobrang pagtawa ay nakuha n'ya pang tanungin ulit ito. "Diba ang baboy ganito humilik— hrrrrrrrrkkkkk! Ang baka naman ay ganito oh ; meeehhhhhhh!" sagot nito na may kasama pang action na halos ikawala ng kan'yang hininga dahil sa sobrang pagtawa.

Matapos ay tiningnan niya ito at sa pagkakataong iyon ay dinampian na siya ng halik sa labi. Maliliit na halik pababa sa leeg, na nagbibigay ng ibayong kiliti hindi lang sa parteng iyon kundi sa buo niyang katawan. Bumaba pa ang halik nito sa kanyang dibdib, na kung kanina ay para itong sanggol na uhaw—walang ingat. Ngayon ay para siyang isang babasaging gamit na posibleng masira kaya ganoon na lamang kung siya ay halikan.

Kaya naman talagang todo-kayod sila. Subalit habang ngumunguya ako ng biskwit, unti-unti... Isa-isa kaming nakaramdam ng kakaibang antok. Iyong antok na hindi mo maipaliwanag kung bakit napakabilis dumating. Parang may pumipigil sa hininga ko at bigla na lang bumigat ang talukap ng aking mga mata na parang may nakapatong na tig-isang sako ng semento. Pilit kong idinilat ang mga mata ko pero ayaw talaga! At sa huling balintataw ng aking alaala bago ako tuluyang mawalan ng malay, parang narinig ko pa ang boses ni Tita Mandy na walang katuturang sinabihan kaming, “BOBA.” ‘Aba, sino ang boba? Ako?’ Iyon na lang ang huli kong naisip bago nagdilim ang buong paligid.

"Baka isipin niya na binigyan ko ng malisya ang halik na iyon, dahil inalok ko siya ng kape." Pwede naman kasi na magtanong ako tungkol sa hacienda bilang palusot. Mula sa malalim kong pag-iisip ay bumalik ako sa ulirat nang may maramdamang hapdi ang aking kamay "Ouch!" Mabilis kong binitiwan ang baso nang 'di sinasadyang umapaw doon ang mainit na tubig at mapaso ako.

Hindi ko na alam kung paano ko siya itinali, basta ang alam ko, hindi na siya mahuhulog. Tumingala ako ulit at nakikita ko na nagsisimulang mabutas ang iba't-ibang parte ng barrier. Hindi ito madaling mawala dahil napakalakas at malaki ito. The speed of disintegrating the barrier is slow. Ngunit may parte na hindi na masyadong mataas ngunit hindi iyon kayang talunin ng tao, pero kaya ng mga lobo. "Let's go." Mabilis na saad ko at sumakay ako kay Sushi.

Mainit, malakas, at may kakaibang mga buko ang kamay ni Brielle na nasa ibabaw niya. Iniangat ni Brielle ang kanyang mukha mula sa katawan niya, ang kanyang matalas na baba ay nakapatong sa pagitan ng kanyang mga suso, ang kanyang mga matang madilim at malalim na parang dagat, nagpupuyos sa emosyon. Hindi niya napigilan ang mga kamay nito, hinimas niya ulit ito nang mariin.