Romans & histoires Malambot Na Parte Ng Baka

sambit pa nung isa. “Pakialam niyo ba, ha?! Natural, kaka-mop ko lang diyan kaya basa pa! Bakit kaya hindi na lang mga bunganga niyo ang gamitin niyo sa paglalakad para nakikita niyo ang mga basa?! Total naman magaling makakita ng mga mali ‘yang mga marurumi ninyong bunganga!” sambit niya sa mga ito at dinuro-duro pa niya isa-isa.

Nalulumo ang hitsura, “B-Bakit may nakalibing diyan?” Nilingon ko ang pinaglibingan nina mama, papa at aling Baba. Ngumuso ako, “Wala namang ibang lugar na maari nilang paghimlayan.” Lumunok siya. Kitang-kita ko ang paglunok niya ng matindi. “S-Sana sa ibang lugar,” lumingon siya sa paligid at itinuro ang parteng may malaking puno ng mangga. “Doon, doon sa likod ng puno ng mangga.”

Mainit, mabango, malapad—at matigas na malambot. Natigilan siya habang nakasubsob ang mukha sa niyayakap niya. Parang hindi naman ganito katigas iyong unan na ginagamit niya. Mabango naman talaga ang kumot, unan, at kamang hinihigaan nila, pero hindi klase ng bango na naaamoy niya sa niyayapos na unan. Pamilyar din ang amoy nito…

Umuubo-ubo ako habang tinatapik ang sarili kong dibdib. Bigla na lang may malamig na kamay na dumampi sa likod ko. Isang pamilyar na amoy—amoy mamahaling pabango na halimuyak na halimuyak—ang bumalot sa ilong ko. “Easy there, Miss. Baka mabilaukan ka pa,” malalim at baritunong boses ang bumungad sa akin. Dahan-dahan akong lumingon. At doon ko nakita siya.

Tinatawag nila ako ng paulit ulit at ang lobo na tila gusto ako. Isang nakaka akit na boses, isang malambibg na boses, isang malalim at tila mapanganib na boses ng babae at isang lobo na galit. Tsaka 'yung lugar... hindi ko gaanong makita dahil sa hamog, pero alam ko na tila nasa gitna ako ng kagubatan.

Bakit ang sarap pisain? "As long as you wanted it. I won't." "E bakit ba? Bakit ba nagmamatigas ka gayong malinaw na sa atin na wala na tayo at tanging papel nalang ang nakakonekta sa'ting dalawa. Alam mo, kung wala ka lang talagang sakit ngayon ay hindi ako pupunta. Pero dahil mga alagad ng ulikba iyang miyembro mo. Na pinangungunahan ng kakambal mo. Kinukunsensya pa ako ng mga hayop!"

Kabanata 64 BASTA na lang niya isinaksak ang kanyang mga gamit sa loob ng kanyang maleta. Ang ilan ay hindi na niya nakuha dahil sa kanyang pagmamadali hanggang sa tumunog ang pintuan niya.

Maingat niyang iniabot ang isa sa mga mangkok. Maalwan ang amoy ng nilagang sangkap, may halong halamang gamot at kalamnan ng baka na nagpapahiwatig ng puspusang pag-aalaga. Tinanggap ito ni Luna at mahinahong tumugon: "Salamat." "Sabi ng matanda, inumin niyo raw habang mainit pa," paalala muli ng mayordoma. "Oo, naiintindihan ko," tugon ni Luna, marahang tumango.

Kabanata 29 Papa I open my eyes, feeling tired. Gustong-gusto kong imulat ang mga mata pero natatalo ng sobrang kapaguran. Hindi ko na namalayan kung paano at kung saan na nakatulugan ang panlalata ng husto ng katawan. Ang tanging naalala, ay iyong pagdilim ng hitsura niya ng makita ang nakapinta sa pribadong parte ng katawan. It's no big deal dahil isa sa kasamahan naman ang nagpinta noon at babae pa.

Malambot at mabango kasi ang katawan nito, bagay na lalong nagpapabaliw sa kanya. Ganoon din ang ugali nito. Maikli ang pasensya, pero mahinhin pa rin. Kaya kahit saan tingnan, napaka-attractive nito sa kanya. "Sir, baka naman dahil sa sobrang emosyon kaya siya nawalan ng malay. Huwag kayong masyadong mag-alala." Hindi pa nasaksihan ng tauhan ni Bastian na ganito kabahala si Bastian kaya maingat niya itong pinayapa.