Chaos Sentence Novels & Stories

Ang kanyang musika ay naging isang pakikipag-usap sa kanyang ama, isang huling pag-uusap kung saan ang mga salita ay mga harmonya. Sa ibaba, ang mga Chaos Manifestations ay hindi na mga halimaw. Sila ay naging mga ulap ng kumikinang na enerhiya, na dahan-dahang hinihigop pabalik sa naghihilom na lamat. Naintindihan ni Eizen. Hindi sila mga kaaway na kailangang talunin. Sila ay mga nawawalang bahagi ng uniberso na kailangang ibalik sa kanilang tahanan.

Palihim kong nakagat ang ibaba kong labi sa iba't ibang bagay na pumapasok sa isip ko. Bakit niya ako pinadal'han ng pagkain? Ano'ng plano niya? Para saan ito? "You know, okay lang sa akin na kainin mo 'yan kung ako ang inaalala mo," ani Chaos na siyang nakapagpatuon ulit ng atensyon ko sa kanya. Mabilis akong umiling bilang pagtanggi sa sinabi niya. "It's not like that," depensa ko. "Medyo nakakapanibago lang kasi," pabulong na dagdag ko.

Sobrang lapit na naman namin sa isa’t isa dahil magkatabi kami ngayong nakaupo sa kama habang hinahawi niya ang buhok ko at tinitingnan ang aking mukha. “Ah, oo. Masama ang pakiramdam ko ngayon dahil sa trauma sa mga nangyari sa’kin. Naaksidente na nga ako at na-comatose, tapos muntik pa akong ma-kidnap,” sagot ko na kunwari ay naiiyak ako. Tapos ay pasimple akong sumandal sa balikat ni Naomi. “Kailangan ko ng karamay ngayon,” sambit ko pa.

Galit ko parin na sigaw. "Ang ganda ng view, Napakalinis ng kweba at makinis pa. Ang laki ng dalawang chocolate hills eksakto lang sa dalawa kung palad. Ang tambok pa ng pwetan kay sarap lamutakin." Wika ni Fucklers habang nakasandig sa wall na ang kanang kamay ay nasa kanyang baywang at ang isa naman ay nakahawak sa kanyang baba habang pinagmamasdan ako. Tiningnan ko ang aking sarili, ganun na lamang ang gulat ko ng makita ko na kahit isang saplot ay wala akong suot, Dali Dali kung kinuha ang blanket at tinakpan ko ang sarili ko.

Tahimik ang silid. Unti-unting pumapasok ang ideya. “Kung gusto nating mauna…” dagdag niya, “…kailangan nating maging unpredictable.” “Delikado iyon,” sabi ng isang investigator. “Oo,” sagot ni Samuel. “Pero iyon lang ang paraan para makalusot.” Lumapit siya sa board. At doon, isinulat niya ang isang salita: “CHAOS.”

Tila ba wala siyang lakas para ibuka ang kanyang bibig. Anong nangyayari sa akin! Bakit ganito ang nararamdaman ko!" Lumuluha niyang sambit! Habang ang katawan nito ay nananatiling nakahiga at hindi niya kayang kontrolin. "Sino ang una nating kukunan ng Kidney?!"

"Anong klaseng ngiti iyan, Ruiz? Tinamaan ka ba sa bagong abogada mo?" "I am just proud." Nagkatinginan sina Elixir at Chaos. Walang naiintindihan. Si Chaos ang naunang ibinalik ang tingin sa kanya. Halata sa reaksyon ang pagtataka. "Bakit ka naman proud? Saan ka ba proud?"

iyon lang ang litanya nito at dumiretso na sa pagtalikod, saka lumabas muli ng pinto niya. But just like a deaf turtle, Chaos' words didn't sink in his mind. He doesn't care about it. All that he thinks about is himself and his heart, not the heart of other people because they do not even care for him, too. Pumihit siyang muli at kinuha ang kanyang maleta. He called Apollo to join him. Isasama niya ang alaga sa bagong tirahan at doon na iyon ilalagi. Naasikaso na naman niya ang mga kasambahay. The agency already sent him those helpers the other day. Maayos na ang bahay, tao na lang ang kulang.

--- Habang nag-aayos kami ulit, hindi na kagaya ng dati ang atmosphere. Everytime magkatitigan kami, pareho kaming mapapangiti. Everytime magkatabi kami, parang may electricity na mas malakas pa sa kuryente ng buong bayan. --- Pagka-pack up namin ng materials, sabay kaming lumabas ng center. Tahimik kami sa lakad. Pero yung tahimik na ramdam mong parehong may gustong sabihin pero parehong kinakabahan.

Kung hindi, nabasag na sana siya ng kapangyarihan. "Nasa Chaos na tayo," Paliwanag ni Hadad, "Ang Chaos ay walang hangganan, kahit papaano sa ngayon. Hindi mahanap ng kapangyarihan ng alinmang universe ang hangganan ng Chaos. Sa walang hanggan na Chaos na ito, isinilang ang labindalawang universe. Labintatlo na ngayon, kasama na ang kakapanganak pa lang.”