Novel & Cerita Malambot Na Parte Ng Baka

Kaya naman talagang todo-kayod sila. Subalit habang ngumunguya ako ng biskwit, unti-unti... Isa-isa kaming nakaramdam ng kakaibang antok. Iyong antok na hindi mo maipaliwanag kung bakit napakabilis dumating. Parang may pumipigil sa hininga ko at bigla na lang bumigat ang talukap ng aking mga mata na parang may nakapatong na tig-isang sako ng semento. Pilit kong idinilat ang mga mata ko pero ayaw talaga! At sa huling balintataw ng aking alaala bago ako tuluyang mawalan ng malay, parang narinig ko pa ang boses ni Tita Mandy na walang katuturang sinabihan kaming, “BOBA.” ‘Aba, sino ang boba? Ako?’ Iyon na lang ang huli kong naisip bago nagdilim ang buong paligid.

"Talaga bang gan'yan ka mag-isip? Para kang bata." "Bakit? Bata pa naman talaga ako ah! Mukha na ba akong gurang? May problema ka na ba sa mata? So ikaw pala ay gurang na pero mukha lang bata pa? Umamin ka. May iniinom ka bang portion pampabata?" "Portion? You mean, potion?" "Portion! Saka isa pa ha, kung isip-bata ako edi sana puro ABCD ang nasa isip ko, e hindi naman ah! Ikaw kasi—"

Malambot at mabango, parang isang fluffy cake. Sa sandaling sumubsob si Nathalia sa mga bisig ni Isla, naramdaman ni Isla na tila napawi ang pagod na ilang araw nang nakadagan sa kaniyang mga balikat. Mainit ang katawan ng bata, malambot ang pisngi, at may mahinang amoy-gatas na tanging sa mga bata lamang matatagpuan.

"Baka isipin niya na binigyan ko ng malisya ang halik na iyon, dahil inalok ko siya ng kape." Pwede naman kasi na magtanong ako tungkol sa hacienda bilang palusot. Mula sa malalim kong pag-iisip ay bumalik ako sa ulirat nang may maramdamang hapdi ang aking kamay "Ouch!" Mabilis kong binitiwan ang baso nang 'di sinasadyang umapaw doon ang mainit na tubig at mapaso ako.

"Baka may matandang jowa 'yan na may ari ng building. Pa-classy pa, pero baka galing lang sa probinsya." Hindi na nakatiis si Martina. Tumayo siya ng dahan-dahan, tinanggal ang sunglasses at marahang inilapag sa mesa. Maayos ang tindig, diretso ang likod, at malamig ang mga mata. Tumingin siya nang diretsahan sa dalawa, tahimik sa una pero matalim ang bawat salitang binitiwan. "Alam n’yo, mas mahirap pa sa kahirapan ang pagiging mababa ang pag-iisip."

Hindi ko na alam kung paano ko siya itinali, basta ang alam ko, hindi na siya mahuhulog. Tumingala ako ulit at nakikita ko na nagsisimulang mabutas ang iba't-ibang parte ng barrier. Hindi ito madaling mawala dahil napakalakas at malaki ito. The speed of disintegrating the barrier is slow. Ngunit may parte na hindi na masyadong mataas ngunit hindi iyon kayang talunin ng tao, pero kaya ng mga lobo. "Let's go." Mabilis na saad ko at sumakay ako kay Sushi.

Mainit, malakas, at may kakaibang mga buko ang kamay ni Brielle na nasa ibabaw niya. Iniangat ni Brielle ang kanyang mukha mula sa katawan niya, ang kanyang matalas na baba ay nakapatong sa pagitan ng kanyang mga suso, ang kanyang mga matang madilim at malalim na parang dagat, nagpupuyos sa emosyon. Hindi niya napigilan ang mga kamay nito, hinimas niya ulit ito nang mariin.

"Azrael! Order ko iyan!" "Alam ko." "Bakit mo kinakain?" "Gusto kong tikman. Ikaw ba? Puwede ba ulit kitang matikman? Miss ko na ang matambok mong..” *Bastos!” Malakas akong natawa. “Anong bastos doon? Eh kinain ko naman talaga iyan. Halos mabusog nga ako sa sobrang taba at tambok.” Nakita ko ang pamumula ng kanyang mukha at kasabay non ay tila ba nakaramdam ako ng kakaibang init. Sa kanya lang ako ganito yung para bang sabik na sabik ako.

Napakabilis ng mga pangyayari, nagsimulang maging mabuway ang kanyang pagtayo. Nararamdaman na n'ya ang kirot at unti unting pagkamanhid ng katawan. Lalo na sa bandang kaliwang parte ng kanyang balikat. Parang may tumulak sa kanya na ubod ng lakas. Dahilan upang siya ay maliyo at tuluyan ng maging mabuway. Wala na rin s'yang pagpipilian pa... MALIBAN NA LAMANG SA PAREHONG KAMATAYAN!

[BABALA: ANG KABANATANG ITO AY NAGLALAMAN NG MGA PAKSANG HINDI PANG BATA, PATNUBAY AT GABAY PARA SA MGA MENOR DE EDAD.] Nararamdaman pa din ni Samantha ang lamig sa kuwarto, naririnig niya ang malakas na ulan sa labas ng mansyon, pero hindi lang ito ang naramdaman niya.