Malat Na Boses In English Novels & Stories

malamig na bulyaw ni Matteo habang mabilis na humahakbang patungo sa aming direksyon. "Hoy, Bossy Billionaire, hindi ko siya tinatakot, sadyang malakas lang talaga ang default volume ng boses ko kapag nagpapanik ako!" pabalang kong sagot habang awkwardly kong itinusok ang bata sa aking malawak na dibdib upang tumahimik ito.

Ito ay kalmado pero may awtoridad, ang uri ng boses na magbibigay ng utos na hindi mo aakalain na suwayin. "Ano ang ibibigay ko sa'yo bago mo ibalik sa akin ang aking mate?" Ang boses ni Ronald ay nagmula sa kabilang linya, puno ng kasamaan, at sumandal si Niklaus sa kanyang upuan, ang kanyang mga daliri ay hinahaplos ang gilid ng aking baywang.

tanung ng isang lalaking may malaking boses, hindi ko makita ang mga nasa haarp dahil natabunana ako ng mga tao at hindi ako ganung katangkad para makita sila. "I smelled her" Sagot nang may malalim ang boses at buo, nagtayuan nag balahaibo ko sa bataok nang marinig ang boses nito, parang narinig ko na ang boses niya hindi ko lang maalala kung saan. "Sigurado ka Boss baka kaamoy niya lang" Saad pa nang isang boses ng lalaki. " I know it's her perfume"

"I'm not old. Goddammit!" "Hindi ka rin bata kaya matanda ka na!" "Dalhin sila sa lungga," Pareho silang natigilan ng marinig ang isang boses.

Dahil ramdam niya ang boses nito ang inis din sa kaniya. “Pero wala naman akong ginagawang masama! Wala ka bang kaibigan? Hindi ba “uso” sa States ang beso?” “Beso? He's trying to kiss you!” Tumaas na ang boses nito na hindi niya ipinahalata na napapitlag pa siya. “He's not!” sagot niya na mas mataas na boses. Papaano siya hahalikan ni Marlon kung bakla ito?

pigil ang boses ko na lumakas ayaw ko rin naman makakuha kami ng atensyon lalo na’t nasa kalsada kami mahirap na. Hindi ako pinakinggan ni Mattheus, ngunit sa halip ihinarang niya ang malaki n'yang katawan sa likuran ko. Sa laki ba naman ng katawan ni Mattheus, hindi ako makakilos ng maayos. “Pasok sa loob, Brenda!” malamig ang boses na utos nito.

biglang tanong ng isang pamilyar na boses ng lalake. Natigilan kaming tatlo at para bang may nabasag na plato sa background namin nang marinig namin ang boses na 'yon. We were rooted to where we are. Don't tell me.., that voice.., is.., Salitan kong binalingan ng tingin ang mga ka-blockmates ko at mas lalo lang kumabog ang dibdib ko nang makitang nakaawang rin ang kanilang mga labi na parang hindi mapakali sa kanilang kinauupuan at wari'y may nakitang multo habang nakatingin sa direksyon ko-sa likuran ko rather.

At biglang— "𝑆𝑜… 𝑡ℎ𝑖𝑠 𝑖𝑠 ℎ𝑜𝑤 𝑖𝑡 𝑒𝑛𝑑𝑠 𝑓𝑜𝑟 ℎ𝑖𝑚." Isang boses, Malamig.Kalmado At halatang… hindi basta-basta. Nanlaki ang mga mata ko. Hindi ito boses ng taong nagtatago lang.

sagot ko nagtataka ang boses ko. "Baby, 'wag kang aalis d'yan mataas na ang baha sa daanan at sa matao ka mag tambay at madilim na." Sabi sa kabilang linya. Tulala ako at kasing lakas ng kulog ang tahip ng dibdib ko ng marinig ang boses niya. "Hello, baby...are you still there?" tanong pa nito nang wala ako maisagot sa kaniya.

Napaawang na lang ang mga labi niya na kahit mabilis ang pagkasabi nito ng English at hirap siyang i-process, alam niyang nagalit ito. So siguro nga kailangan niyang sanayin ang sarili niyang Matteo na lang talaga ang itawag niya rito. "Hey Buck! Tulog na ang 10.5 mo?" boses iyon ni Pax. "Stop calling her 10.5! She has a name, and that's Mahalia!" dumadagundong ang boses nito. Napaïgtàd naman siya ng marinig niyang umalingawngaw ang basag na crystal, parang may tinapon itong baso o bote. Nanahimik naman ang mga kasama nito.