Novel & Cerita Mamahalin

Halos magbuhol ang salita niya sa sobrang kaba, ang mga daliri sa kamay ay halos magbuhol na rin sa paulit-ulit niyang pagpilipit. Nag-angat ito ng paningin. At shet na malagkit... ang hot nitong tingnan. Halatang guwapo at maganda ang pinagmulang lahi. Tinanggal nito ang suot na salamin at animo'y hari na isinandal ang likod, pinag-ekis pa ang dalawang braso sa tapat ng dibdib. "Your name is Maliah, right?" Tumango siya at agad na kinagat ang ibabang labi.

Nako naman "Stop touching me Honey..I'm not sick or what"Kalmadong Saad ni Mama na mas Lalo kung kinagulat ..Sh*ta kanina pa to siya English ng English sa pagkaka-alam ko ay hindi ito masyadong marunong mag English dahil hanggang Elementarya lang daw siya nong siyay nag aaral dahil nga sa kahirapan pero hito siya parang Isang professional kung magsalita ng English,and may accent pa ...My god Nanay ko ba ito "Mama may amnesia kaba? Nakalimutan mo kase atang mahirap Tayo eh"Saad ko kay Mama at tiningnan siya ng seryoso habang naka pamaywang...

Sabi ni Mam "Opo gutom na po talaga ako kaso ito po kasing mayabang na ito binangga ako yan tuloy wala akong pagkain ngayon".pagpaparinig ko "Hala siya..dito nalang kayo kumain masasarap ang mga pagkain dito". ngiting saad ni Mam "Nakakahiya naman po".hiyang saad ko "Nahiya kapa".sabat naman ni mayabang

Mamaw ang buong klase. Natigil lamang ang lahat ng pumasok na ang kanilang teacher. “What is this noise? Nasa labas pa lamang ako ay dinig ko na ang ingay nyo.” Bungad na sabi ng teacher nila. “Eh kasi ma’am. Itong si Mamaw ay crush pala si Chantal.” Sumbong kaagad ni Welmor. Isa ring mapang-asar ang teacher nila na matandang dalaga. Tiningnan siya nito at tila nakaka-lokong ngumiti. Nakataas pa ang mga kilay.

PAG-AALAY Para sa matalik kong kaibigang si Bianca, at sa pinsan kong si Jomari na nangarap na maka-talik ang matalik kong kaibigan… Maganda ba ang langit? *** "MAMAMATAY NA AKO..." paulit-ulit na sinasabi ng maliit na boses sa isip ko. Walang iba kundi sa akin ang maliit na boses na iyon. Ito na yata ang pinaka nakakatakot na sandali ng buhay ko. Narito ako sa isang silid na bahagyang nasisinagan ng liwanag. Bahagya ko ring nasisilayan ang mukha ng walang hiyang kasulukuyang lumalapastangan sa akin! Nakangisi siyang parang isang demonyo!

"I hate you. Alam mo namang allergic ako kahit kagat ng lamok, walang dumadapo sa balat ko, Braylon." She's right! Nang tingnan niya ang background ng dalaga, isa itong model ng derma clinic ng pamilya nito dahil sa maganda nitong mukha at makinis na balat. She's the hereiss of Montefalcon family at kilala sa Pilipinas ang ama nito; na isang tanyag na surgeon.

“Kalokohan! Wala bang nagdala sa kanya ng pagkain? Huwag mong isiping hindi ko alam. Paano siya mamamatay?” Oo, may nagdala sa akin ng pagkain noong unang araw na ako ay nakakulong. Si Madam Leone iyon, ang kasambahay na pinakamalapit sa akin. Gayunpaman, siya ay mabilis na natuklasan. Ang tatay ko ay ang nagpalayas kay Madam Leone pagkatapos noon. Nakalimutan na ba niya? Bilang pagsisilbing halimbawa ni Madam Leone, sobrang natakot yung iba na tulungan ako kahit gusto nila.

Pumasok ang supervisor para ipaalam sa akin. Tumango ako at tumayo sa may pintuan. Ibinaba ko ang ulo ko habang naghihintay. Maya maya, bumukas ang pinto. Nakita ko ang isang pares ng mahabang binti na nakabalot ng itim na pantyhose. Nakasuot din siya ng isang pares ng high heels. Nanatiling nakayuko ang ulo ko habang may paggalang na sinabi, "Magandang gabi, Miss. Ako si Masseur No. 888. Inaasahan kong pagsilbihan ka ngayon."

Hanggang sa tuluyan silang mawala sa kanyang paningin. At sa unang pagkakataon sa mahabang panahon, ang malamig niyang mga mata ay tila nabahiran ng isang init na matagal nang nawala. – “Mommy, mabango po ba si Maumau?” tanong ni Maureen habang binibihisan ni Maliya. “Oo naman. Ang aking Maumau ang may pinakamatamis na amoy sa lahat ng mga batang babae.”