Novel & Cerita Mamaya Na

(Tita) (Tito) "Nabanggit na lang sa amin ng kasambahay na nagpunta dito si Papa, ayi monthsary pala nila ni Mama." sambit ni Snow sa tita nila. (Tita) Monthsary namin at kamatayan niya. Araw nang kamatayan niya ang araw na dapat i-celebrate namin ang importanteng araw para sa aming dalawa.

“Alam mo ba kung nasaan ang ama niyan?” “Alam ko po na si Oliver Calderon ang tatay niya sabi sa akin ni ate. Hahanapin ko po siya mama.” “Paano kung hindi niya tanggapin?” Saglit na napa-isip si Sanya Mae. Paano nga pala? “Bahala na po mama.” Atubiling sagot nito. “Obligasyon rin po niya ang bata. Dapat alagaan niya ito.”

sbai KO na along KY maryeta sige na akyat na at aka bigla bumaba dito c mam visia mayari naman Tayo okie bye sige Maya na ulit nakangiti Siya ahabang umiiling Ito talaga maryeta Ito napaka daldal Sabi na lng niya SA sarili,,,,

wika niya sabay kamot ng ulo. Sumeryoso ang mukha ng kaniyang ama saka lumapit sa kaniya. "Matanda na kami ng Mama mo. At ikaw ay nasa tamang edad na rin Rain. You're already twenty seven years old! Hindi ko alam kung gaano pa kahaba ang itatagal ng buhay ko. Hindi namin hawak ang oras at panahon. Alam mong matagal na naming gustong magkaroon ng apo bago kami mawala sa mundong ito. You're our only son. Ikaw ang magpapakalat ng pamilya natin. Kaya sa lalong madaling panahon ay maghanap ka na ng babaeng mapapangasawa mo."

Kailangan pa bang ipagsigawan iyon? "Parating na sila," wika ng Papa ni Reyman na kasalukuyang pababa na nang hagdan. Kaya naman natameme na naman ako at hindi makapagsalita. Nahihiya ako sa Ama ni Reyman.

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

magingat ka! SAM may pupunthan ka ba bukas? ummh uu pupunthan ko Si Mary mamalengke kami Mamaya. pwede ba Ako sumama,Ikaw bahala ka!! Sige na goodnight FRANCO! goodnight SAM ❣️ habang papasok na Naman sa loob Ang dalaga naamoy na Naman nya Ang Amoy na pamilyar sa best friend nya ! hysss! makinom Nga lang ng malamig na tubig!

wika ni Mama. Tumango ako at nginitian ito. "Hindi ko alam, Ma, ang saya ko ng malaman ko siya ang ama ng kambal. Hindi ko naiintindihan pero gusto ko sabihin sa kanya, ngunit ayaw ko din agad agad." pag amin ko.

Anong tulong po mamo? "Malalaman mo nalang apo" Ilang araw nalang at matutulungan mo na ang kuya mo. Hindi ba maganda iyon, dahil makakatulong ka sa kapwa mo ,lalong lalo na at kuya mo pa siya. "Opo mamo,kaya lang nasaan po si mama? Bakit hindi po natin siya kasama? Ahh ang mama mo? Wag kang mag-alala dahil susunod na siya rito mamaya apo.

Noella’s Point of View “Where the hell am I?” galit na tanong ni Mama nang kinagabihan ay magising siya at halos ilang-oras ay nakabawi na kaagad ng lakas. Kahit namumutla pa rin si Mama ay tinanggal niya ang IV na nasa pulsuhan niya saka aalis sana sa kama kaya nagmamadali akong lumapit sa kaniya. Wala si Diego dahil nagpresinta na bibili ng hapunan namin at ang kasama ko ay si Maya, Tita at Tito.