Novel & Cerita Mamaya Na

Oh, hindi ko alam na marunong pala siya ng banat words. Mayamaya ay hinapit niya ako ulit sa baywang ko kaya napayakap ang mga braso ko sa leeg niya at sobrang lapit na mukha namin sa isa’t isa. Nagkakadikit na ang mga labi namin at amoy na amoy ko ang mainit at mabango niyang paghinga na labis ko ring namiss. “It’s just a money, baby. I have a lot of that, so I don’t care if I spend a lot of money. Basta ang importante, maging akin ka ulit.”

Hawak ko si mama habang tumatakas kami sa bahay. Ako ang nagmaneho palayo sa lugar kung saan ay impyerno na pala sa ina ko.. While I'm in Maldives enjoying my vacation, my mother is suffering. Anong klase akong anak? ------------------------- “Ma,” ang sabi ko habang dinadalhan siya ng gamot. “Ma, anong nangyari?” “Wala ito anak— “Ma, hindi iyan wala lang. Tignan mo nga anong nangyari sayo ma..”

May dapat ba akong malaman? "Dia, maayos ang lahat sa Pilipinas kaya hindi mo kailangan mag-alala lalo na sa Mama mo." "Narinig ko kayong nag-uusap ni Jeyya tungkol kay Mama, may nangyari bang masama sa kanya? Nagising na ba siya?" "I said that everything---

Flashback "Ma-ma," I uttered in front of him pero ngumiti lamang ito ng matamis sabay kumpas ng mga kamay. Oo ako ang mama nito, ako ang ina at sa akin siya galing. He become my sun, siya ang liwanag sa buhay ko, nag-iisa lamang at alam kong siya na lang ang magiging kakampi ko sa buhay. "Ayaw mo ba ako tawaging mama? Sige na baby sambitin mo na, it's MA-MA." Ngumiti ito at pilit na inaabot ang aking mukha kaya inilapit ko nga iyon.

SCARLET VERGARA POV: "MAMA PAPA" sigaw ko ng makapasok ako ng bahay, agad ko silang dinamba ng mahigpit na yakap, I really miss them so much. Ang tagal narin kasing hindi ako nakauwi.

Kabaliktaran yata ng pamangkin nito. "I am just here to fetch you, Mama," maya-maya ay sabi niya. Naupo siya nang tuwid saka nagpatuloy pa sa pagsasalita. "Kung bibiyahe tayo ngayon pabalik sa Manila ay makararating tayo roon bago pa magmadaling-araw. That could be---"

“Hindi ganyan, Daddy.” Napailing si Matthew. “Sorry. Ikaw ang boss.” Tumawa ako. Maya-maya, tumakbo si Amara papunta sa akin. “Mommy!” Yumakap siya sa akin. “Ang saya mo naman.” Tumango siya. “Happy.” Napangiti ako. Tumingin ako kay Matthew. Nakangiti rin siya habang pinapanood kami. Lumapit siya at umupo sa tabi ko.

Parang slow motion pa ang kanyang paggalaw, pati tunog ng tawa niya ay parang musika sa tenga ko. "Tyler naman, lalo akong nagugutom sa tanong mo, eh." Nakangiting hinaplos ni Maya ang tiyan. "Sapat na sa amin ni baby ang arozkaldo. Gusto ko ng maraming bawang na malulutong, at ayaw ko sana ng may luya... Kasi nitong nakaraan ay nasusuka ako sa amoy ng luya... Kaya pala, buntis na pala ako."

"What bat diba favorite mo ang fried rice na maraming garlic ?" "Ahmm .Parang ayaw ko ngayon ayoko ng amoy ng bawang eh ." "Are you sure it's just because of the garlic?Baka may iba na yan .Baka kailangan mong magpacheck-up ?" "No ,love I'm fine really .And about your question noong una mong punta,payag na'ko .I'm going with you ."

Mamaya. Mamaya na lamang kapag natapos na ang lahat. Kapag wala nang kailangang harapin. Unti-unti siyang yumuko. Napakalapit na niya rito. Ramdam niya ang mahinang paghinga nito. Ramdam niya ang init ng katawan nito. At muli niyang naalala ang lahat. Ang una nilang pagkikita. Ang mga pangarap nila noon.