Mamaya Na 소설 & 이야기

“May dala ulit akong prutas na paborito mo” “Mabait itong bagong kaibigan mo, Maya. Kwela pa. Ngayon lang ulit ako nakatawa nang ganito,” sagot ni Mama, puno ng saya. Nakahinga ako nang maluwag. Sa puntong iyon, alam kong wala pa siyang sinasabi tungkol sa akin.

rinig kong sabi n’ya. “Hello, Mama?”bati ni Amarie mula sa kabilang linya kakagising lang nito base sa boses nito kaya malawak ang ngiti sa labi ko. “Hello, sweetheart. Good morning”bati ko sa kanya mula sa kabilang linya. “Good morning, Mama. Where are you?”tanong nito. “Nandito ako ngayon sa Manila, uuwi ‘din si Mama kaagad, to see you, my love”nakangiting sabi ko.

Nakangiti nitong wika “Naku, talaga po Mam? Salamat po. Ang gaganda po kaya ng mga damit niyo. Ang mamahal pa.” nakangiting sagot naman ni Mona. Halata ang excitement sa boses nito kaya naman pilit niya din ang sarili niya na mapangiti. Ang bait pala ng amo nilang babae.

“Thank you, anak. You don’t know how much this means to me.” Maya-maya ay kumatok si Mama sa pintuan. “Anak, puwede na ba akong pumasok?” “Pasok po, Ma,” sagot ko. Pumasok si Mama at napahawak agad sa dibdib niya nang makita ako. “Maya… you’re so beautiful. Para kang prinsesa.” Napangiti ako at niyakap siya. “Ma, thank you for coming. Ang saya ko na nandito ka.”

Kabaliktaran yata ng pamangkin nito. "I am just here to fetch you, Mama," maya-maya ay sabi niya. Naupo siya nang tuwid saka nagpatuloy pa sa pagsasalita. "Kung bibiyahe tayo ngayon pabalik sa Manila ay makararating tayo roon bago pa magmadaling-araw. That could be---"

yaya sa kanya ni Juliet maya-maya. Umiling siya. "Mauna na lang kayo." Tinitigan ni Juliet si Katya. "Narinig mo ba ang usapan namin kanina ni Mama?" Tumango siya kaya napabuntong hininga ito. "Alam mo naman na ganun si Mama magsalita. Hayaan mo na lang siya. Hindi ka naman niya isusumbong," pagpapagaan ng loob ni Juliet.

SCARLET VERGARA POV: "MAMA PAPA" sigaw ko ng makapasok ako ng bahay, agad ko silang dinamba ng mahigpit na yakap, I really miss them so much. Ang tagal narin kasing hindi ako nakauwi.

Kevyn's POV "'MA, aalis na po kami," paalam ko sa Mama ni Mara nang paalis na kami. Hanggang ngayon naiilang pa rin ako na tawagin silang Mama at Papa dahil hindi ako sanay pero masasanay din siguro ko kapag tumagal. "Sige, hijo mag-iingat kayo, ha?" bilin ng Mama ni Mara at saka ngumiti sa amin. Lumapit pa siya kay Mara at nagbeso, ganoon rin sa akin.

napaismid ako. "Malay mo, biglang sumulpot 'yon at suyuin ka. Alam ko namang ang lambot mo pagdating sa kanya. Siguradong hindi ka na magpapakipot pa at agad ka nang pupulupot sa kanya," ngiting sabi niya. " 'Di pakipot. Hindi po ako ahas na pupulupot kaagad sa kanya, Ma." Tawa at ismid na lang ang tugon ni Mama

Naalala ko ang mukha ni Mama. Si Mama, isang probinsyana na sa sobrang hinhin di mo matatangihan na isa siyang dalagang Pilipina. Malayo sa mga gadget at parang kamag-anak pa ni Maria Clara. Kaya palagi ko noon nakikita ang aking ina na may ginagawang mga bagay-bagay at nagustuhan siya ng husto ni Grandma para sa Daddy ko dahil magaling ito sa gawaing bahay.