Mapapansin Kaya Novels & Stories

Hindi niya napigilan ang sarili at napangiti rin bago tuluyang umalis. Napahinto siya ng ilang saglit saka binuksan ang G****e Maps app upang maghanap ng malapit na appliance store. Mabuti na lang at may nakita siyang malapit, kaya’t agad niyang pinaandar ang sasakyan patungo sa destinasyon.

"Kuya Marcus, andito na po ang pansit." Ibinaba ni Marcus ang kanyang telepono at kumain ng pancit. Paglabas niya sa tindahan ng pansit, isinuot ni Marcus ang kanyang helmet at sumakay sa kanyang itim na motorsiklo. Saktong pag-andar niya ng motorsiklo, biglang tinawag siya ng kanyang nasasakupan, "Kuya Marcus, si Miss Miranda !" Lumingon si Marcus at nakita si Miranda na nakatayo sa pintuan ng tindahan ng bun sa tabi niya. Wala sa lugar ang pananamit at ugali niya sa street food stall. Nakatayo doon, siya ay partikular na kapansin-pansin. "Gusto ko ng dalawang red bean paste buns, dalawang maanghang na tofu buns, dalawang mais, at dalawang tasa ng mainit na soy milk, salamat." Ang matamis n

O di kaya mangamoy bagoong ito? "Ughhh, aahhhh!" pero ito ang lumabas ng biglang s******p na naman ng bago habang ang kanyang mga kamay ay busy sa paghahanap ng lock sa aking bra, hanggang natanggap niya ito kaya sinakmal ang isa kong papaya na malaki at tayong-tayo ang korona naroon. Habang nilalaro nito ang aking korona ay panay pa ring s****p sa aking leeg dahilan upang namasa amg aking gitna.

KABANATA 89 – MAPAGKUNWARI, O TOTOO? Sa isang maaliwalas at masaganang hapon sa loob ng malawak na mansyon ng Acosta-Lopez, nakaayos ang hapag na punô ng masasarap na ulam—halatang pinag-isipan at inihanda mula sa puso. Lahat ay paborito ni Martina: crispy pata, kare-kare, garlic butter shrimp, at may halo pang imported na cold cuts at artisan bread. Isang maaliwalas na tanawin ng kasaganaan at pagmamahal.

Pinindot ang tablet sa mesa. Nagbago ang display ng malaking screen sa gilid. Nawala ang blueprint ng Atlas. Napalitan ito ng isang network map. Hindi ordinaryong mapa. Mga linya. Mga node. Mga numero. Mga simbolo. Parang sapot ng gagamba. Isang napakalaking web. “Ang organisasyon ko,” panimula ni Heidi, “ay hindi lang isang grupo. Hindi kami cartel. Hindi rin kami basta sindikato lang. Mas komplikado kami kaysa roon.”

Haha mapapa sana all ka nalang talaga ehh😂 Ps. Vote, comment and don't forget to follow me for more kilig stories♡

Hindi malambing. Hindi harsh. Mas mabigat. Warning na hindi niya madalas gamitin. Pero hindi ako lumingon. Kasi alam kong kapag tumingin ako sa kanya ngayon… baka mawala yung focus ko. Biglang nag-flash ang screen. Isang mapa. Global. Pero hindi territories ang nakikita ko. Kundi networks. Nodes. At ang pangalan ko… nasa gitna ng lahat.

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

Maya-maya, isang halakhak mula sa aming likuran ang pumaibabaw sa sasakyan. Manakit-nakit ang tiyan ni Pete sa katatawa. "Hahahahahaha... ang laki ng phobia natin sa aso ah...," pang-aasar ni Pete sa amin. Napabuntong hininga na lang kaming apat sa unahan niya nang mapagtanto namin na wala lang iyon. Nakampante kami dahil kung maka-elemento ang asong iyon, marahil hindi makukuha ni Pete na mapatawa.

😭😭😭 Let me eat your bibingka later please? Dragustav01pogi: Unsent message. Dragustav01pogi: Sorry wrong sent. Lexusdawkatsurigamaypitoy: Kuya ano na man? GPSpogi#2: What the heck, Kuya! Dragustav01pogi: I mean, I will eat cooked bibingka later. What's wrong with that? 😠 GPSpogi#2: Human nas pandesal, karon bibingka na sab. Kuyawa jud aning Kuya uy! Pawer kaayo ba!