Maraming Novels & Stories

Samira POV Habang naglalakad ako sa likod ng hacienda ni Miro, hindi ko mapigilang mapangiti. Malawak talaga ang lupain, puno ng luntiang damo at tanim na nagmumurang bunga. Kasama ko ang mga manang na halatang tuwang-tuwa rin sa kanilang nakita ngayon. “Ang galing! Maraming mangga! At may chico pa!” Masayang tinuro ni Manang Cora ang mga punong nagkalat sa paligid.

"You doesn't deserve this rhian, marami pang iba dyan gusto mo ba ireto kita" "B-bev naman nag eemote ako eh! Napakagat na lang ako sa labi upang pigilan ang pag luha ko hindi ko alam kung kailan ba mauubos itong lintik kong luha. Masakit na ang mata ko kakaiyak kahit anong gawin kong pigil ay hindi ito tumitigil sa pag agos!

tanong ni Marian. "Marian, namulat ka sa yaman, ang ganda ng buhay mo ang perfect ng lahat para sayo. Wala kang problema, samantalang yung ibang bata riyan kahit pagkain sa pang araw-araw ay wala hinahangad nila ang makakakain ng masasarap na pag kain, makakain sila ng tatlong beses sa isang araw. Pero ikaw, kabaliktaran ang iyong nais maranasan at masaya ako na iyon ang iyong ikinamulat. Kung ikaw ang anak ko magiging proud ako sayo dahil gusto mong maging pantay ang buhay mo sa buhay ng iba. Gusto mong maranasan ang hirap na nararanasan nila." litanya niya