Maraming Novels & Stories

mayamaya lng Nandito paren ako sa office at naka kalahati na ng mga papeles mukang mag pupuyat nanamn ako neto kaagad kong kinuha ang paper bag na dala ko saka kinuha ang dala kong al*k saka nag salin sa wine glass eto lng kaseng al*k nagsisilbi kong karamay pag malungkot at masaya ako ewan ko ba ang sarap ng pakiramdam ko pag umiinom ng al*k nawawala lahat ng problema ko ako nalang kase mag isa sa buhay at binubuhay ko ang sarili ko kaya ung al*k un ung ginagawa kong karamay ko sa lahat ng bagay

Pinalambing niya pa ang boses na akala mo’y isang mapagmahal na asawa. Ang kapal! Ang baboy! Ang dugyot! Ang manyak! Holy water, please!!!

Tirik na tirik ang mga mata habang nilalasap ang hindi makataong ligayang inihahatid sa akin ng marubdob naming p********k. “Sam—oh,” hindi na naituloy ni Marius ang iba pa niyang gustong sabihin dahil mabilis kong nilamon ng buo ang kanyang mahabang pagkalalaki. “Fuck!” ang malakas pa niyang sambit na sinundan rin niya ng isang mahaba at mabigat na buntong hininga.

Umiiyak nitong wika "May bahay ka! Malaki ang bahay na ito at kung pumayag ka lang sana na dito na kami tumira, mas masaya sana. Maraming kasambahay dito. Maraming tutulong sa akin sa pag-aalaga sa mga bata." muli nitong bigkas na para bang nananaginip. Malakas akong tumawa. Iyung tawa na nakaka-insulto

𝙈𝙖𝙨 𝙡𝙖𝙡𝙤 𝙥𝙖𝙣𝙜 𝙣𝙖𝙗𝙞𝙜𝙮𝙖𝙣𝙜-𝙙𝙞𝙞𝙣 𝙣𝙜 𝙠𝙖𝙣𝙮𝙖𝙣𝙜 𝙨𝙪𝙤𝙩 𝙖𝙣𝙜 𝙢𝙖𝙜𝙖𝙣𝙙𝙖𝙣𝙜 𝙝𝙪𝙗𝙤𝙜 𝙣𝙜 𝙠𝙖𝙣𝙮𝙖𝙣𝙜 𝙥𝙖𝙣𝙜𝙖𝙣𝙜𝙖𝙩𝙖𝙬𝙖𝙣. 𝙉𝙖𝙣𝙜 𝙗𝙪𝙢�

Maaring ayaw nitong madismaya siya sa excitement. "Perdoname mama Perdóname ahora, ahora te has ido. No me importaste tanto como me importaste. Te extraño mama.( Patawarin mo ako, Mama. Patawad kung ngayon lang ako umuwi. Ngayong wala ka na. Hindi man lang kita naalagaan kagaya ng pag-aaruga mo sa akin. I miss you, mama.)" Muli ay bumalik ang kalungkutang nadarama niya nang maalala ang ina.

“Pero－” “Mukhang ayaw mo namang sumama sa akin. Maaari ka namang maiwan dito mag-isa kaso may mga multong gumagala rito sa tuwing nag-iisa lang ang tao rito. Ikaw rin, baka ikaw ay kanilang bulabugin lalo na’t dayo ka rito.”

Naku amoy alak na naman ito. “NAKU NAMAN SIR UMINOM KA NA NAMAN. ANO BANG PROBLEMA MO PAG USAPAN NATIN BAKA MAKA TULONG AKO. SABI NI MS MARTHA HINDI KA DAPAT IINOM"

Nahuli ko naman silang umiling-iling mula sa rearview mirror. “Supew dupew love namin luto ni mama! ‘Di ba, Mawi?” “Yes po, we really love your adobo, pinakbet, sinabawang gulay, brownies, and many many more,” gatong pa ni Mari habang nagbibilang sa maliliit ngunit matataba niyang daliri. Sus, ang lambing at balimbing talaga ng mga batang ‘to. I chuckled inwardly at that thought.

“Que barbaridad! Aiden, iho! Ano ito?” “Mom!” Mukhang mas lamang ang gulat ni sir sa akin habang ako naman ay punong puno ng panghihinayang. Hayun na sana ang halik eh, napurnada pa. Pero bakit hindi pa rin umaalis si sir sa pwesto niya. Sir ha, mukhang bet na bet mo nag pagkakapatong sa akin.