Marauder's Map Novels & Stories

tugon ko kay Raid, at saka ibinuka ang aking mga palad. Nagsimulang mamuo ang mga bilog na puting liwanag sa aming harapan. Nagsama-sama ang mga ito at gumawa ang mga ito ng 3 dimensional map ng Academy. Ipinapakita dito kung saan nakapuwesto ang mga gusali at kung saan naroroon ang aming mga kasama at ang ibang mga salamangkero.

“Takot ako, oo, pero hindi naman ako pwedeng tumigil na lang dito dahil sa takot ko. Ang martial arts ay isang paglalakbay ng paglaban sa kalikasan para baguhin ang ating buhay. Kapag hindi tayo lumaban sa kalikasan at umusad, magiging mga hipokrito lang tayo.” Napabuntong hininga na lang si Nash nung narinig niya ito. Wala na siyang sinabi at nagpatuloy na lang na sumunod sa likuran ni Fane habang papunta sila sa Secret Place for Resources. Nilabas ni Fane ang mapa bilang referensya sa bawat 50 metro na nilakbay nila. Si Elder Godfrey mismo ang gumawa ng mapa para kay Fane, at ito ay para maging gabay kay Fane sa lokasyon ng Secret Place for Resources.

Halos isang buwan na simula ng maging sila ni Clark at masasabi niyang swerte siya sa binata. At ngayon ay magkasama silang dalawa, sinundo kasi siya ni Clark kanina at niyaya na magdate daw sila at dahil wala naman silang lakad ng kaibigan niya na si Jamilla ay pumayag na ito. Pumunta sila sa mall para mag ikot ikot at mamili din na nagugustuhan nila. Bumili pa sila ng bagong case ng phone para daw partner sila.

Tahimik ang paligid, tanging tunog ng ulan sa bubong ang maririnig. Mara entered softly. “Ma’am, do you want to rest? It’s been three days.” Aurora shook her head. “No, Mara. We don’t rest until she’s safe.” Huminga siya nang malalim at binuksan ang mapa ng siyudad — mga red marks, mga koneksyon, mga pangalan ng dating kasamahan ni Lilith. “Every empire has a shadow,” bulong niya. “We’ll burn hers from the inside out.”

"Pero ngayon, may pagkakataon tayong baguhin ang blueprint." "Hindi tayo pwedeng pumasok sa Citadel nang basta-basta," sabi ni Marcus, inilalatag ang isang digital na mapa ng underground Paris. "Mayroong tatlong layers ng security. Ang una ay ang pulisya ng Paris. Ang pangalawa ay ang Cleaners ng Foundation. At ang pangatlo... ay ang Genetic Scanner." "Kailangan nila ang DNA ko," sabi ni Maya.

Mapait namang ngumiti sa labi si Ethan at marahang hinaplos ang likod ng dalaga. Pagkatapos non, iyon na rin ang naging huling araw ni Mara sa mundong ito. Sa edad na animnapu't limang taong gulang, siya ay sinawian ng buhay at natagpuang walang malay sa loob ng kaniyang kuwarto habang yakap-yakap nito ang litrato nilang dalawa ni Ethan.

“ITO ang mapa ng kabuuan ng lugar na ito,” saad ni Akira at pagkatapos ay inilatag niya sa lamesa ang isang mapa na kanina ay nakarolyo habang hawak-hawak niya. Napatingin akong mabuti sa nilalaman ng mapa. Sa dami ng lugar at sa lawak nito ay mukhang mahihirapan kami sa paghahanap lalo pa at walang lugar ang sinasabing pinaninirahan ni Amara. Isa pa ay matagal na siyang hindi nakikita ng kahit sino. She may be already dead. Hindi ko alam! Minsan talaga ay gusto ko na lang magwala at umiyak dahil sa galit at frustration dahil hindi ko alam kung paano ko siya mahahanap at kung may chance nga ba na mangyari iyon.

Higit sa lahat, nanny. Parang si Evie lang noong bata pa siya. Mapaglaro talaga ang tadhana. Mireille swiped her hand sa hologram. Lumitaw ang mapa ng Middle East—may mga pula, asul, at berdeng linya na hindi naka-label. May mga code sa bawat intersection, parang puzzle ng isang taong obsessed sa pagtatago. “These,” sabi ni Mireille, “are the supposed routes. Pero hindi natin alam alin sa mga ito ang totoo. Hindi rin natin alam alin ang decoy, alin ang operational, at alin ang obsolete.”

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

I knew that he will stop me, he will say that discovering and unlocking The Old Religion's mysteries is not my destiny but I object. Tumalikod ako sa kanya't sa layo niya ay rinig ko pa rin ang sigaw mula sa mababa niyang boses. He shouted my name. Calling me to come back, but its already too late because I've made up my mind. Sumilay ang ngisi mula sa mga labi ko nang makita ko ang hawak ng kaliwa kong kamay. Habang papaalis kami ay kumuha ako ng pagkakataon upang mapunta ito sa mga kamay ko. Without laying a finger on the table and without getting close to it, I manage to steal one of the three maps of the forbidden land, Listeria.