Marco Attack On Titan Novels & Stories

“Ahhhh!” “Crash!” Nilamon ng malakas na sigaw ni Marco ang buong kabahayan. Sumabog na siya sa matinding galit dahil isang katotohanan ang kanyang natuklasan. Kahit anong gawin niya ay kailanman hindi niya matatalo ang pinsan na si Allistair dahil bago pa man ito nadisgrasya ay nabuntis na niya si Thalia.

Akma niyang susulutin ang bitak sa sahig kung saan nahulog at nawala ang singsing, ngunit ang singaw ng krudo ay lalong tumatapang, tila nagbababala na ang hangin mismo ay handa nang magliyab. Sa gitna ng tensyon, biglang bumukas ang malaking pinto sa likuran ni Julian. Isang pigura ang lumitaw mula sa kadiliman, unt-unting nababanaagan ng liwanag—si Marco. Ngunit ang Marco na nakatayo roon ay hindi ang lalaking puno ng galit at paghihiganti na huli nilang nakita. Ang kaniyang mga mata ay hindi na nagniningas sa poot; sa halip, ang mga ito ay puno ng malalim na pagsisisi at pagod. Hawak niya ang isang baril, at diretso itong nakatutok kay Julian. "Bitiwan mo ang lighter na iyan, Julian," mal

Maybe Marco has a beastly personality but she likes it, she likes everything in him his possessive and obsessive sides. **end of chapter**

"Mr. Thunder, hinayaan mo akong manalo!" “Bitawan mo ako!” Humiwalay si Marco mula sa pagkakahawak ng kanyang mga tauhan at makikita ang kanyang pagkabigo sa oras na ito. “Maraming paraan talaga ang pamilyang Takena para harapin ang kanilang mga kalaban! Darating ang pagkakataon na matatalo kita sa susunod! Tinatanggap ko na ang aking pagkatalo para sa auction ng Ginseng King!”

Lahat ng liwanag ay nakatutok sa dulo ng daan, kung saan may isang malaking heart-shaped arch na gawa sa puting bulaklak. Hindi maipaliwanag ang kaniyang nararamdaman. Halo-halo ang emosyong bumabalot sa kaniya, naiiyak ito at parang hindi niya maigalaw ang katawan. Biglang lumapit sa kaniya si Marco, nakasuot ito ng khaki short at puting pulo na nakatupi ang manggas. Lumuhod ito sa harapan niya, naka-alay sa kamay ni Marco ang isang singsing na infinity ang desenyo at may mga makikinang na dyamante.

Bago pa man makapikit ang mga tao, ang higanteng Tosa ay tumalsik ng dalawang metro palayo kay Elena matapos hampasin ng isang matigas na kahoy. Hingal na hingal si Marco. Ang kaniyang mga mata ay hindi na yung gentle engineer na kilala ng lahat. Ang kaniyang aura ay puno ng murderous intent. Mabilis niyang hinubad ang kaniyang coat at ibinalot sa nanginginig at halos punit-punit na damit ni Elena. Binuhat niya ito habang ang kaniyang paningin ay nakatutok kay Jace Rivera.

Ang bawat galaw niya ay maingat, pero ang mga mata niya ay hindi maitago ang ningning na nakatuon kay Cassandra. “Salamat sa pagtanggap muli sa akin,” panimula ni Marco, malamig ngunit maayos ang tono. “Alam kong mahirap pagkatiwalaan ang isang taong may nakaraan na kasing bigat ng akin. Ngunit narito ako hindi para guluhin, kundi para mag-alok ng lakas at kaalaman.”