Novel & Cerita Marco One Piece Manga

Lumingon si Marco at malamig na tumingin sa kanya, "Mukhang kulang ka pa sa pagkakakulong sa piitan nitong mga araw!" Kinagat ni Haru ang kanyang labi, "Marco, ang lakas ng loob mong gawin ito sa akin! Maniwala ka man o hindi, sasabihin ko sa tatay ko! Kung alam niyang maglakas-loob kang ikulong ako, maniwala ka man o hindi, magbabalat siya ng isang layer ng balat mula sa iyo!" Ngumisi si Marco, "Naniniwala ako. Sabihin mo sa kanya!" Pagkasabi nito ay kinuha niya ang mahabang coat sa hanger at humakbang palabas. Si Haru ay humabol sa ibaba, ngunit kumain lamang ng isang subo ng tambutso. Hinawakan niya ang kanyang pulso at tinapakan ang kanyang mga paa sa poot, "Marco, magiging akin ka rin s

Kaagad akong nanghina. Nakangiting bumangon si Marco saka tumayo sa aking harapan. Nakita ko pang pinunasan niya ng kanyang braso ang kanyang mga labi. Nakatitig siya sa aking mga mata ng hilahin niya ang kanyang damit mula sa likod paitaas. His muscles flex when he did that. Hinubad niya ang kanyang shorts kasama ng kanyang boxer. Kaagad kong pinagtabi ang aking mga hita ng makita ko ang kabuuan niya. It was long, hard and huge. Napalunok ako.

Kim: Bakit mo tinatanong? (Kinilig) Marc: I want to know kung papasa ba ko. Kim: Ganun! Kim: Gusto ko yung gwapo. Marc: Sabi nila kamukha ko daw si Zoro sa one piece, tingin ko naman hindi masyado. Kim: Uy ang gwapo (Kinilig) Marc: ^_^ Kim: Gusto ko yung matapang. Marc: Pauwi na ko nung isang gabi, isang dosenang aso yung sumalubong sakin, nilagpasan ko lang sila.

Hindi nagtagal, muli nilang binabaybay ang daan patungo sa kakahuyan. May trail ang gubat na tila bagong gawa lang. Habang tumatagal, lalong kumakapal ang mga puno at halaman hanggang sa… narating nila ni Marco ang isang clearing. Sa gitna niyon ay mayroong isang sapa na napakalinaw ng tubig. At sa tabi niyon ay may isang kubo. Doon siya iginiya ni Marco. Nakailang katok si Marco bago may nagbukas ng pinto. Pupungas-pungas na lumitaw sa pinto ang isang lalaki na walang saplot kundi ang boxers nito.

Ang himbing ng kanyang pagkakahiga, para bang walang alam sa unos na dinadala niya sa buhay ko. Hindi pwede… hindi ako pwedeng magpakita ng kahinaan. Dapat akong manatiling matatag. Huminga ako nang malalim at muling hinarap si Marco. “Sabihin mo sa kanya, kung gusto niyang pumasok… kailangan muna niyang dumaan sa bangkay ko.” Nanigas ang panga ni Marco at marahang tumango. “O-opo, Señora.”

Sumubok bumangon ang dalaga ngunituli lamang itong itinulak ni Marco pahiga at. "PAKKKKK!" "Pakkkkkk!" Sinampal sa kabilaang pisngi. Pakiramdam ni Kiara ay nangangapal na ang kanyang mukha sa lakas ng sampal ni Marco. Nalasahn narin niya ang saroling dugo dahil sa pagputok ng kanyang labi. Samantalang agad itinaas ni Marco ang mga hita ng dalaga pinilit niya itong ibuka upang lumantad sa kanyang harapan ang tanawing nais niyang makita.

Napatingin si Marco sa silver mask. "...parang hindi." Mahina siyang natawa. "Alam mo ba ang pinakakatawang bahagi nito?" Tahimik lang na naghintay si Marco. "Kanina..." "Pakiramdam ko may dalawang lalaking gustong manalo." Napakunot-noo ang assistant. "Yung isa..." "Gustong bumalik si Number Seventeen para mapasaya siya." "Yung isa naman..."

mahina niyang bulong, halos hindi makapaniwala. Lumapit si Marco, hawak ang isang maliit na kahon na nakabalot ng tela. May alikabok ang kanyang baluti, tanda ng mahabang paglalakbay. “Matagal tayong hindi nagkita,” aniya, ang tinig ay may halong kirot at pananabik. “At sa bawat araw na nawala ako… ikaw pa rin ang laman ng isip ko.”

Sa huli, tumango siya at humakbang paatras, hinahayaan akong humarap sa taong sumira ng buhay ko. Lumapit ako kay Marco. Hinablot ko ang buhok niya para mapilitan siyang tumingin sa akin. Ang mga mata niya ay dilat sa takot, puno ng dugo ang puti ng mga mata niya. "Tumingin ka sa akin, Marco," sabi ko. "Isla... please... nag-uutos lang ako... si—" hindi niya natapos ang sasabihin niya dahil sinampal ko siya nang buong lakas. Nag-echo ang tunog sa buong kwarto.