Marcus Underworld の小説・ストーリー

“Finally, the perfect strike.” Cassandra laughed beside him. “The media is eating it up. Luna’s name is trending, Damon’s reputation is collapsing. This is it, Marcus. We’ve won.” Marcus leaned back, satisfied. “Not yet. This is just the beginning. Once the board loses confidence in him, I’ll take the seat. And the empire will finally be mine.” He raised his glass, toasting the chaos he unleashed. ---

Halos mawalan ng kulay ang mukha ni Stefanie sa pagbanggit ng pangalang iyon. Marcus Zubiri. Ang anak ni lolo sa labas na itinuring na itim na tupa ng pamilya. Ang lalakeng akala ng lahat ay namatay sa isang plane crash sa Alps ilang taon na ang nakalipas. Si Marcus ang lalakeng mas obsessive... mas possessive... at mas ruthless kaysa sa akin. Kung ako ay apoy... si Marcus ay ang vacuum na hihigop sa lahat ng hangin para lang pumatay ng mitsa.

Bumulagta na sa sahid ang matandang Tuazon na nakamulat pa ang mga mata na ngayon ay naliligo na sa sariling mga dugo. "Go to hell, Mr. Tuazon. Hintayin niyo na lang ako doon kung kailan ko ibabalik ang hiram kong buhay sa Kanya." iyon ang lumabas sa bibig ni Marcus na nagsimula ng humakbang palabas. Ngunit bago pa man siya lumabas ay tama namang bumukas ang pinto at doon pumasok sina Marcus at Carlotta. "Papa!"

Napangiti naman ang isa at dahan-dahan naman silang tumango. "Ihanda na ninyo ang mga tauhan natin lalo na ang nga armas dahil tayo ang mamumuno sa underworld!" "Atin ang underworld!" ******* LMCD22

Kapag tuluyan siyang nakapasok sa presinto ngayon, napakatindi ng tiyansa na hinding-hindi na siya makalalabas pa. Subalit bago pa man niya matapos ang kaniyang tindi ng pagmamakaawa, ang malamig na bakal ng baril ay mas lalong idiniin sa kaniyang balat. Sa tindi ng lamig nito, tuluyang nanghina ang kaniyang mga tuhod. Hindi na niya nagawang maglabas pa ng kahit anong tindi ng tunog. Marcus is a literal psychopath! May tindi ng moralidad si Beatrice, may prinsipyo si Simon, pero si Marcus—walang kahit anong tindi ng preno o takot sa katawan!

KINABUKASAN, sa underground society, north bound ay kakarating lang ni Ribal sa kanilang pavillion ng madatnan niya sa sala sina Devin na may pinagkukumpulan sa may center table. *The Underground Society is a clandestine and unlawful place where prohibited activities, particularly murder, are not only tolerated but sanctioned. This shadowy realm is meticulously structured into four distinct bounds—North, East, West, and South—each presided over by a formidable Emperor. These Emperors, figures of immense power and influence, are supported by six Underbosses, where in five founders are leading the whole place, in a supervision of their head founder, and the owner of that place,Valdemor.*

CHAPTER 1: The Beginning ELLA’S POV Kasing lamig ng Bangkay ko silang tinititigan habang walang humpay ko siyang tinatadtad ng bala kasama ang mga loyal dogs nito. He's one of the senator of the philippines Lance Nieves. “You're lucky enough ako nakapatay sayo” I smirk as i stared them with my cold eyes. Saan ko nakuha to? I dunno. Maybe I'm born with it. I'm at my 9 years in this fucking world when he took me in from the dark Road, madungis, gutom, basa ng ulan at pagod na pagod kakatakbo.

Nagkatinginan kami ni Papa at alam nya na agad kung ano ang sadya ko. "What are you doing here?" inis at galit na tanong ni Paulo sakin. Tumayo si Papa at pumunta sa aking tabi. Hinawakan nya ang kamay ko. "Ladies and Gentlemen, this is my daughter. Samantha Imperial." If you want an edited version of The Undercover Heiress, buy the hardcopy in Materica.Store thanks!!!

Maybe he was living in a shadow, a place where things aren't true, where dead existed, where ghost are broken dreams. He is not an evil nor a demon. He is God. A Ruler. Ruler of the underworld. And he is my savior. My Hades.

Tinulungan ko siyang makaupo at inilagay ang mga unan sa kaniyang likuran. Hinawakan niya ang aking kamay at hinalikan at parang ayaw na niya itong bitiwan. "Kapag masamang damo nga naman, matagal mamatay," wika naman ni Marcus sabay tawa. Napahalukipkip na lang siya at napailing. Alam kong sa kaloob-looban niya ay sobra na rin ang kaniyang pagkatuwa ngayon.