Marcus Underworld Novels & Stories

Chapter 526 Para sa Kratos, mula sa sandaling nagpasya siyang pumunta sa Underground society, isinantabi na niya ang kanyang buhay. Si Sasha ay nasa pangangalaga ni Marcopollo, siya ay lubos na nakatitiyak. At alam din ni Kratos na kung mamamatay talaga siya sa Underground society, tiyak na hahawakan si Sasha sa mga kamay ni Marcopollo at ituturing na sarili niyang anak sa buhay na ito.

“Makausap mo ang aking secretary para ayusin ang oras para sa ating kasunod na pagpupulong. Inaasahan ko na mayroon kang mas matatag na mga ideya sa oras na iyon.” Ikinuyom ko ang aking mga kamao nang napakahigpit na nagulat ako na hindi ako naglabas ng dugo mula sa aking mga palad. Si Marcus ay isang masamang indibidwal. Lumabas siyang mabait at walang kasalanan noong una, hindi kailanman nagsasalita tungkol kay Nikolai kahit na nasa parehong larangan sila. Ngayon ipinakikita niya sa akin ang eksaktong kaya niyang gawin at bahagi na ako ng kanyang laro gusto ko man o hindi. Kinamuhian ko ang aking buhay.

Kapag may nangyaring hindi maganda, walang kahit isa sa kanila ang tumayo sa kanyang harapan upang ipagtanggol siya. Tumango si Marcus nang magaan sa kanya at tinukoy ang upuan sa isang gilid: "Sa pamilyang ito, ako ang nakatatanda, ako ang magpapaliwanag." Inutusan ni Marcus si Erica na maghanap ng upuan at maupo. Nang makaupo si Erica, narinig niya si Marcus na nagsabi sa isang pa utos na tono: "Pumunta ka sa West District bukas ng umaga para sunduin ang isang tao para sa akin."

"Ma, I don't have any improper—" Likas siyang nagtangkang magpaliwanag upang ipagtanggol ang kanyang dignidad. Ngunit malamig siyang pinutol ni Charity. "You don't have what? I already had someone investigate you, Amanda." "Nalaman kong ang dahilan kung bakit ipinagtanggol ka ni Marcus noong araw sa bahay ng pamilya Fernandz ay dahil may misteryosong tumulong sa kanya para mabayaran ang fifty million na utang niya sa La Morte Cartel." Mariing tinitigan siya ni Charity. "Tell me the truth. How did you get such a deep connection with the underworld? Who is backing you up?"

"Financial assistance? Matapos nilang kumampi kay Marcus para sirain ako?" "I told them no," sabat ni Lucas mula sa sofa. "I already talked to their lawyers this morning. I told them if they ever set foot in Manila or contact Ariana again, I will personally make sure their debts from the underground lenders will be called in immediately." Napalingon ako kay Lucas. "Underground lenders? May mga utang sila?" "Marami," tipid na sagot ni Lucas. "They lived beyond their means for years, thinking Marcus would always provide for them. Ngayong bagsak na si Marcus, hinahabol na sila."

Ramdam kong unti-unti nang nauubos ang natitira kong pasensya. “Hayaan mo na sila,” mahinang sabi ni Marcus habang bahagyang humaharang sa dadaanan ko. “Isa pa, malapit na rin nating malaman kung sino ang nasa likod nito at kung ano ang motibo.” Mariin akong napapikit bago dahan-dahang huminga nang malalim. Tama siya. Hindi ito ang tamang oras para padalos-dalos akong kumilos.

"Inagaw mo sakin si Terrence!" "Wala akong inagaw sayo! Lahat ng nangyayari sa buhay mo ngayon kagagawan mo yan! Ikaw mismo ang dahilan kung bakit nasira ang buhay mo!" Hindi na siya nakatiis pa at sinigawan din ito. Habang si Marcus ay prenteng umupo sa sofa at mukhang tuwang tuwa sa pinapanood niya. Nakuha pa nitong uminom ng rum na mula sa minibar ng underground.

biro nito. "Kapal ng mukha mo ah. Humanda ka sa akin pagnamatay ka dito, iluluto kita," banta niya at tumawa pa. "Wala ba kayong death wish?" Mukhang first time yata ni Zhou Shen magtagalog. "Anong Death wish? Hoy! Mangako ka sa sarili mo, kapag naka-survive ka dito, anong gusto mong gawin?" sigaw ni Art. "Ako magiging ermetanyo sa bundok ng Ebon, at habang buhay ko kayong tawaging mga animal! Kapag may namátáy isa sa inyo, hahabulin ko kayo hanggang impyerno!" sigaw ni Marcus.

'Yung supladong may-ari ng Rolls-Royce na tinitigan ako na parang basura sa daan. Bago pa ako makapagtanong muli kay Dr. Ramos, bumukas ang dambuhalang p***o ng kwarto. Awtomatikong napalingon ang ulo ko roon. Pumasok si Marcus. Kung gwapo at nakakatakot siya sa ilalim ng ulan kagabi, mas lalo siyang naging intimidayt sa personal ngayon. Naka-ayos na ang kanyang madilim na buhok, nakasuot ng tila bagong biling asul na polo na hapit sa matipuno niyang katawan, at ang mga kamay niya ay nakapamulsa habang naglalakad palapit sa amin. Ang bawat hakbang niya ay may kasamang kakaibang awtoridad na nagpabilis ng tibok ng puso ko.

Kung maayos pa rin ang baby namin. “Victor,” I whispered against her stomach while she slept. “If you’re a boy, pangako, hinding-hindi kita tuturuan maging halimaw tulad ng Lolo mo. If you’re a girl… Isabella… I promise no man will ever hurt or leave you.” Marco, my head of security, entered the room. “Sir, may problema. Marcus… he’s already out of Europe. He brought an army — 200 armored trucks. He’s heading straight here to the mansion.”