Maria Clara Noli Me Tangere Tagalog 소설 & 이야기

RATED SPG "Hindi ba talaga ako pwedeng tumuloy sa Inyo? kaarawan mo naman" tanong Niya Kay Clayde na boyfriend ni Clara, " pagpumasok ka tatanungin nila kung sino ka anong sasabihin ko? Girl friend ko Isang tindera! Sasabihin ko sa kanila?" Tila kutsilyong tumutusok sa dibdib ko ang mga katagang binitiwan ni Clayde. Pero nagawa ko parin ngumiti. " Hindi na, sige na, kunin mo na lang ito" at pinakita ko ang aking bitbit na cake, para Kay Clyde,. Tapos naging maalumanay naman na ang Bose's ni Clayde, " hwag Kang mag alala Clara babawi ako pagkatapos nito" ani ni Clayde at kinuha na Niya ang cake at iniwan Niya ako sa labas ng restaurant kung saan gaganapin ang kaarawan ni Clayde at tumaliko

Kunot-noo niyang hinaplos ang magaspang na balat ng puno nang may makapa siyang tila iniukit sa bandang ibaba, malapit sa ugat nitong nakausli. “Clara Gonzales,” basa nito sa unang linya. “Sa mga tala sa kalangitan, muli kitang susulyapan.” Hinawi nito ang ilan sa mga damong nakaharang sa pangatlong linya, “Tulad ng dalisay na agos ng tubig, ala-ala mong mananatili sa aking isipan.”

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

"I'm sorry for being a bad fiance, I'm sorry for failing you, my Maria. I love you more than the hatred you are feeling right now, Ga." Tumayo ito at naglakad patungo sa porch. Luhaan ang mga matang lumingon ito sa kanya. "Langga." To be continued...

"Just... just give me time, please..." Marahan naman itong tumango sa kanya at malungkot siyang nginitian. "I love you, doll..." To be continued...

Paratang na naman nito. "Madame, hindi ko po alam ang sinasabi n'yo" ani ko. Nakakarindi. "T-talaga?" Tanong nito. Tumango naman ako. "P-pasensya na" ani nito saka umiyak. What? Ano na naman ang nagawa ko? "Madame, why are you crying?" Tanong ko. "My daughter, my long lost daughter" ani nito. Nangunot naman ang noo ko. Long lost daughter?

Nakikiramdam ako sa buong paligid kung may kikilos ng hindi maganda. "Sinira ninyo ang pagkatao mo ng dahil sa pag-hihiganti mo sa namatay na pamilya? Kami ba, hindi ba namin naranasan 'yon mula sa angkan ninyo? Namatayan kami ng mas marami pa sa inyong angkan pero walang pag-hihiganti na ginawa sa inyo! Mang-dadamay pa kayo ng insosenteng nilalang para saan? Malaman ang kahinaan ng bawat nilalang na malapit sa kanila?" seryosong sagot ni Maria Irene lahat sa amin walang nagsasalita lihim kong tinignan si Amire dahil sa enerhiyang lumalabas sa aura niya.

Hindi. “Sandali.” Paalis na sana siya nang sumenyas ako gamit ang hintuturo. Lumapit si Miana sa akin. “May ipagagawa nga pala ako sa ‘yo mamaya.” Nag-angat siya ng tingin pero kaagad ding ibinaba. Para bang natatakot na tingnan ako sa mga mata. “Ano ‘yon?”

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

I just can't believe that you were mine now "What?" Irita kong sagot. Nilingon ko siya. Hindi ko alam kung magpapasalamat ba ako o ano dahil lumingon ako. You were just a dream that I once knew I never thought I would be right for you I just cant compare you with Anything in this world You're all I need to be here with forevermore "Oh my gosh!" Napahawak pa si Cherry sa bibig niya. Sabay-sabay ding napatili ang mga kababaihan na malapit sa kanila.