Maria Clara Full Name Novels & Stories

Mayroong isang bagay sa kanyang mga mata na nagpahirap sa akin. "Magandang umaga po, Ginang De Luca," bati niya sa magandang boses. Tumayo siya, lumapit nang may magandang hakbang. "Ako po si Clara. Ang tutor sa makeup na ipinadala ni Ginoong Alexandro." Nakipagkamay ako sa kanya. Makinis ang kanyang kamay, mahahabang kuko na may perpektong pulang nail polish.

“A-Amara Alcaraz.” Ngumiti si Claudia, walang kamalay-malay sa dagok na dulot ng apelyido nito. “Nice to meet you, Amara. Ang bait ng aura mo, para kang mabuting tao. Madalang akong makatagpo ng ganun sa mga ganitong lugar. I mean, I have to be public because of my husband but I actually hate it.” Hindi makasagot si Amara. Tila ba bumulusok ang buong mundo niya. Severino. Parehong apelyido ni Dominic. Ibig bang sabihin noon ay asawa ito ni Dominic?

“Aba, aba, makalimutin ang ale. Pa-inosente epek pa kunware, naku, huwag ako, day.” Napakamot siya sa kanyang ulo sa pagkainis sa babae. “Hay, ewan ko sa iyo.” Tinalikuran niya ito pero mabilis siyang pinigilan ng babae. “Hep, hep, hindi pa tapos Maria Clara—” “Anong Maria Clara ka diyan! Miara ang pangalan ko, Mi-a-ra,” humahaba ang ngusong giit niya.

Agad namang sumagot ang dalaga. "For me, It's Maria Clara by Fernando Ma. Guerrero." Tumango naman ang professor sa sagot niya. "Hmm, bakit iyon ang gusto mo Ms.Torres?" Curious na tanong ng prof. sa dalaga. "Para sa akin po, napaka ganda ng nilalaman nito. Isa dito ang pang pito na stanza, na nagpapatunay kung gaano kamahal ni Ibarra si Maria. Mamatay man si Maria pero maaalala pa rin siya dahil sa nobela na ginawa ni Ibarra gamit ang mga kamay niya." Mahabang paliwanag nito.

Maya maya pa ay pinatawag na sila ng doctor sa clinic nito. "Don Miguel, Reed, si Clarisa ay my Amnesia. Malamang ay hindi nya maalala ang iba sa inyo. Bigyan po natin ng mahabang pasencya si Clarisa. Kung hindi man kayo malala ay huwag po natin ipilit. Lalo na at buntis po cya. baka ma depress sya at makakasama po iyon sa kanya at sa baby nya."

~Tana~ Ako nga pala si Maria Santana Anciano Santisima a.k.a Tana! Ang layo ng palayaw ko sa pangalan ko at ewan ko ba kanila mama't papa kung bakit nilagyan pa nila ng Maria, eh, lumaki naman akong malandi. Charot! Malandi man ako sa inyong paningin at least sa mga crush ko lang!

nakanguso pang saad ni Camille. Kung ide-describe ko itong fiancee ni Pierce, ang tamang term ay 'Maria Clara'. Totoo. The way she talk, ang lambing. Ang hinhin din. "Sure!" Nakangiti pa ring saad ko. Ngiting natural. Walang bahid ng kaplastikan gaya ng iba diyan. "Of all restaurants, dito pa talaga?" rinig kong saad ni Crisha. Napatitig naman ako sa kanya.

Matalim ang tingin sa bintana niya na may harang na kurtina bago ibinaba ang sarili naming kurtina sa lababo. "Disgusting." Hindi ko mapigilan na saad. At sa bawat pangyayari na masasaksihan ko siya gabi-gabi ay unti-unting nilalamon ng inis at pandidiri ang sistema ko. And this time isn't an exception. Tiimbaga akong bumalik sa kwarto at pilit siyang inalis sa isipan ko para makatulog. Maria Clara. How ironic her name. Napakalayo ang pangalan niya sa kanyang pagkatao.

napangisi si Clarisse, may halong galit sa mukha. “Lolo! Si Clarisse ang tagapagmana Aquino Emterprise. Siya ay role model ng mga kababaihan mula pagkabata pa. Gusto mo siya noon para sa akin. Paano mo napagsasalitaan ng ganyan dahil lang na sinabi ni Aurelia?” agad na paliwanag ni Matteo.

Kasama nito ang kinilala niyang ina na si Marienne Buenaventura. “Wala naman siyang karapatang hindi pumayag, Papa,” narinig niya pang sabi ni Carlo. Tiningnan siyang maigi ng mga ito ngunit hindi gaya noon ay wala na ang pagmamahal sa mata ng mga ito. Umiling ito sa kanya. “Matagal ka na naming hindi nakita, Clarisse…” sambit ng kanyang kinilalang ama. Lumapit si Marienne Buenaventura sa kanya. Sinalubong niya ang tingin nito pero ganoon na lang ang panlalaki ng kanyang mga mata nang sinampal siya nito.