Maria Clara Tagalog Novels & Stories

Tila naintindihan nila ang aking ibig sabihin. Tumikhim ang ginang. "Ako po si Rosalinda. Linda nalang ang itawag mo sakin." tinuro naman niya ang katabing dalaga. "Siya naman si Pia May." "Pipay for short." hagikhik ni Pipay. Siniko naman ni manang Linda para tumahimik. "Pasensya na po maam. Kung may kailangan po kayo tawagin niyo lang kami. Maglilinis lang kami sa itaas." malumanay na paalam ni manang Linda.

"Mahal kita, Vincent. Tanggap ko na isa lang akong kerida mo! Tanggap ko na mas mahal mo siya pero please! Huwag mo naman ilayo ang sarili mo sa akin ulit! Hindi ko kaya!" Siguradong mahihiya si Maricel Soriano at Vilma Santos kapag napanood ng mga ito kung gaano siya kagaling umarte. "Damn, Laila! Why are you making everything so complicated?! Engaged na kayo ni Roman at kasal naman ako sa kapatid niya. Ayaw kong saktan pa si Romana but damn! Hindi ko rin kayang ignorahin ang nararamdaman ko para sayo! Nalilito ako sa nararamdaman ko!"

Umiyak na si Marya. Bigla naming lumitaw sa likuran nito ang anak nitong si Lira. “’Ma, huwag na po kayong masyadong mag-alala kay Lana. Ang importante ay nalaman natin na hanggang ngayon ay buhay pa pala ang kapatid ko. Isa pa, pakakasalan siya ng dalawang prinsepeng iyon. Tama si Aling Paning, sa buong buhay ko ay ngayon lamang ako nakarinig ng alipin na ikakasal sa isang bampira na nakabili sa kanya. Hindi ba at nakapagtataka iyon? Magdasal na lang tayo na sana ay totoong minamahal siya ng mga bampirang iyon,” pag-aalo ni Lira.

Sumasakit na din ang ulo ni Ate Maria kaka english at kaka explain ky Blue. Pasimple cyang natawa habang nakikinig sa mag yaya... Kunyari cyang nagbabasa ng dyaryo pero ang totoo ay nag eespiya cya. Nasa malapit lang cya para marinig at makita nya ang galaw ni Ate Maria. Any moment ay tatawag si Clarisa sa bahay nila. Susundun nya ang mga ito mamaya.

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

FLASHBACK "S-sis, iuuwi na kita" Nag-aalalang sabi ni Cherry. Naluluha na rin. Hindi ko alam ang gagawin ko. Halos hindi ko na sila makita dahil sa luhang lumalabas mula sa mga mata ko. Hinawakan naman ako ni Mia sa braso para alalayan ako sa paglalakad.

Bulyaw ko sa kanya Patuloy ko siyang pinaghahampas ng unan. Sinasalag lamang niya iyon. "Napakabuti sa'yo ng kaibigan ko tapos ito lang ang igaganti mo?! Ano'ng klaseng tao ka? Ha! Sabihin mo!" Pinaghahampas ko pa rin siya ng malakas. Ganoong tagpo ang inabutan ni Clarina. "Anong nangyayari?! Marikah! Tigilan mo 'yan!" sigaw niya.

Pero bakit nangyari ito? "Clara," Mahinang pag tawag ng kaniyang kaibigan sa kaniya. Agad niyang pinahid ang luha sa kaniyang mata at tumikhim, tumayo siya at akmang aalis ng hawakan siya sa kamay ng kaniyang kaibigan. "Clara...Don't over think ok? Bawal kang ma-stress," Tinitigan niya lang ang kaibigan at nag simula nanamang mag landas ang kaniyang luha.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"