Tunay Na Ama Ni Maria Clara Novels & Stories

“Huwag ka ngang madamot! Isang halik lang naman!” Itinulak nito ng daliri ang noo ni Yeonna habang nanghahaba ang labi. “Matulog ka na!” “Tabi tayo?” “Pinapauwi mo na ako kanina, hindi ba?” “Stay with me, My Prince! I need you!” “Sinabi mo pa ngang living proof ka ni Maria Clara.” "Sino si Maria Clara? Babae mo ba siya?" "Haist! Dapat sa 'yo hindi umiinom ng alak!"

Nakakatawa nga’t hindi niya naisip na ako talaga ang tunay na masamang impluwensya. Modernong Maria Clara ang bansag ko kay Roan. Bukod sa napakahinhin niya at hindi makabasag pinggan, wala siyang ibang ginawa kundi ang mag-aral nang mag-aral. Sa lahat ng kaibigan ko, si Roan lang ang malapit nang makapagtapos ng High School. Hindi ko nga matandaan kung paano kami naging matalik na magkaibigan dahil siya ang maituturing na kabaliktaran ko sa lahat ng aspeto.

“May sari – sarili kaming mga kwarto dito at puro malalaki. Kung makikita mo lamang ang bahay ay malulula ka sampung beses ang laki sa bahay namin sa maynila!” “Talaga! Patingin nga!” ani ni Clara sa akin na halata sa boses ang excitement. “Sige sandali, lalabas ako,” ani ko at tumayo sa aking kama. “Sino sino pala ang mga kasama mo riyan?” tanong ni Clara sa akin. “Si Lola Teresa saka si Maria,” sagot k okay Clara habang bumababa ng hagdan. “Sino si Maria?” tanong ni Clara. “Kapatid ng tatay mo?”

Kabisado na talaga nola ang kakulitan ko. Habang hinihiwa ko ang sibuyas, narinig kong nag-usap silang dalawa. “Ma’am, nakakalungkot po talaga ‘yung nangyari sa Kuya Steve mo po, condolence po,” ani Maria. Tumango si Clara. “Oo nga po, condolence po Ma'am Sienna.” Napahinto ako sandali sa ginagawa. “Maraming salamat, malungkot.man pero kailangan tanggapin.”

Style nila tungkol sa damit. Talaga ngang napaka Maria Clara ni Nay Janine. Ang simple niya ngayon. “Hi po.” bati ko sa kanya na di ko man lang naitaas kilikili ko ng napakaway kaway ako. Tipong bundok na ata ang buhok. Ang tinatawag na virgin forest ng Pilipinas. “Mabuti naman at lumabas na kayo. Tapos na namin ihanda ang pagkain niyo. I-aakyat ko na sana.”

He yelled in his head. 1997... “Umalis ka sa harap ko ngayon din Clark bago pa magdilim ang aking paningin at makalimutan na matalik kong kaibigan ang iyong ama." Matigas na salita ni Senyor Ramon. Sa tabi nito ay si Senyora Clara na patuloy sa paghikbi. Si Rada ay tahimik lamang banaag sa magandang mukha ang labis na kalungkutan.

Si Ate Clara na nagtataka. "Malamang, Ate Clara, nai-kwento na iyon ni Sir Kevyn kay Mara, dahil kita mo naman kung gaano na sila ka-close, 'di ba?" ani Andrea na nakatingin kay Ate Clara at bumaling muli sa akin. "Malamang, bumalik 'yang babaeng 'yan dahil gusto niya ulit na makuha si Sir Kevyn," dagdag pa nito na parang sigurado sa tinuran.

aniya. "Buti alam mo. It's fine with me. Hindi naman ako buntis at dinatnan na ako." sagot ni Mary. Totoo naman kasi yon kaya nawala na ang agam-agam niya at tuloy ang pakikipag mabutihan niya sa mga Laxamana lalo na sa mga nalaman niya kong gaano kayaman ang isang Andre Laxamana. Kaya nitong bumili ng isang private plane in one single snap. Mayaman rin naman si Primo kaso walang wala ito sa yaman ng isang Laxamana. Isa lang naman ang ayaw niya sa mga Laxamana and she hates it more. No other than that, Maria Laxamana his cousin. The woman can easily ruin her day. Bukod sa kapangalan nito si Maria ang kan'yang loser sister na matagal ng patay at inuuod na siguro. Napangiti siya sa iniisip niy

Hindi lamang siya makakabili ng pagkain kundi makakabili din siya ng tela gaya ng kanyang plano para sa mga bata. Nang marinig ang ingay mula sa kanyang likuran ay ganoon na lamang ang pagkagulat ni Claire nang makita ang lalaki na nakikita niya lamang sa telebisyon, ang dakilang si Leon S. Manuel III, ang isa sa mga tanyag at kinakakatautan na designer ng Pilipinas. "Uhm, forgive me for intruding inside your studio, but will you perhaps marry me?" tanong nito na nagpapanting sa kanyang tainga at nagpalaglag ng kanyang panga.

ang mariing pahayag ng matanda. Bahagyang kumalma si Michele, pero nakaramdam siya ng takot hindi para sa kanyang sarili, kung hindi para kay Clarissa. "Sino sa tingin ninyo ang mananakit kay Clarissa, Papa." ang tanong niya. "Sa totoo lang ay wala akong ideya. Kaya nga sinasabihan kita ngayon para makapaghanda kayo sa ano Mang mangyayarinsa hinaharap." seryosong pahayag ni Don Michael.